[1] ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งการแก้แค้น พระเจ้าแห่งการแก้แค้น ขอทรงทอแสงเถิด
[2] ข้าแต่พระผู้ทรงพิพากษาโลก ขอทรงลุกขึ้น ให้คนโอหังได้รับผลตอบแทนของพวกเขา
[3] ข้าแต่พระยาห์เวห์ อีกนานเท่าใดที่คนอธรรม อีกนานเท่าใดที่คนอธรรมจะลิงโลด?
[4] พวกเขาพล่าม พวกเขาพูดอย่างจองหอง ผู้ทำความชั่วทุกคนโอ้อวดตัวเอง
[5] ข้าแต่พระยาห์เวห์ พวกเขาขยี้ประชากรของพระองค์ และทำให้มรดกของพระองค์ทุกข์ยาก
[6] พวกเขาสังหารแม่ม่ายและคนต่างด้าว และฆ่าลูกกำพร้า
[7] และพวกเขากล่าวว่า “พระยาห์เวห์ไม่แลเห็น พระเจ้าของยาโคบไม่หยั่งรู้”
[8] คนเขลาที่สุดของประชาชนเอ๋ย จงหยั่งรู้เถิด คนโง่ทั้งหลายเอ๋ย เมื่อไรพวกเจ้าจะฉลาด?
[9] พระองค์ผู้ทรงปลูกหู พระองค์จะไม่ทรงได้ยินหรือ? พระองค์ผู้ทรงปั้นตา พระองค์จะไม่ทรงเห็นหรือ?
[10] พระองค์ผู้ทรงตีสอนบรรดาประชาชาติ พระองค์จะไม่ทรงดุว่าหรือ? คือพระองค์ผู้ทรงสอนความรู้ให้มนุษย์
[11] พระยาห์เวห์ทรงทราบความคิดของมนุษย์ ว่าเป็นแต่เพียงลมหายใจ
[12] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ผู้ที่พระองค์ทรงตีสอนก็เป็นสุข คือผู้ที่พระองค์ทรงสอนจากธรรมบัญญัติของพระองค์
[13] เพื่อจะทรงให้เขาพักจากวันลำบาก จนกว่าหลุมจะได้ขุดไว้ฝังคนอธรรม
[14] เพราะพระยาห์เวห์จะไม่ทรงทอดทิ้งประชากรของพระองค์ และจะไม่ทรงสละมรดกของพระองค์
[15] เพราะความยุติธรรมจะกลับไปหาความชอบธรรม และคนใจเที่ยงธรรมทุกคนจะติดตามไป
[16] ผู้ใดจะลุกขึ้นสู้กับคนโหดร้าย เพื่อข้าพเจ้า? ผู้ใดจะยืนสู้กับผู้ทำความชั่ว เพื่อข้าพเจ้า?
[17] ถ้าพระยาห์เวห์มิใช่ความอุปถัมภ์ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคงได้อยู่ในแดนมรณา ในไม่ช้า
[18] เมื่อข้าพเจ้าได้คิดว่า “เท้าของข้าพลาด” ข้าแต่พระยาห์เวห์ ความรักมั่นคงของพระองค์ค้ำจุนข้าพระองค์ไว้
[19] เมื่อความกังวลมีมากในใจข้าพระองค์ การปลอบโยนของพระองค์ก็ทำให้จิตใจข้าพระองค์ปีติยินดี
[20] ผู้ปกครองที่โหดร้ายจะเป็นพันธมิตรกับพระองค์ได้หรือ? คือผู้ที่ใช้กฎเกณฑ์สร้างความทุกข์ร้อน
[21] เขาทั้งหลายรวมตัวกันเพื่อเอาชีวิตคนชอบธรรม และปรับโทษคนไร้ผิดถึงตาย
[22] แต่พระยาห์เวห์ทรงเป็นที่กำบังอันแข็งแกร่งของข้าพเจ้าแล้ว และพระเจ้าของข้าพเจ้าทรงเป็นศิลาที่ลี้ภัยของข้าพเจ้า
[23] พระองค์จะทรงนำกรรมชั่วของพวกเขากลับมาสนองพวกเขา และจะทรงทำลายพวกเขาเสียเพราะความโหดร้ายของพวกเขา พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราจะทรงทำลายล้างพวกเขา