[1] ในยูดาห์ พระเจ้าทรงเป็นที่รู้จัก ในอิสราเอล พระนามของพระองค์ใหญ่ยิ่ง
[2] ที่ประทับของพระองค์อยู่ในซาเล็ม ที่พำนักของพระองค์อยู่ในศิโยน
[3] ที่นั่น พระองค์ทรงหักลูกธนูเพลิง ทั้งโล่ ดาบ และยุทธภัณฑ์เส-ลาห์
[4] พระองค์ทรงรุ่งโรจน์ สูงส่งยิ่งกว่าภูเขานิรันดร์
[5] บรรดาคนใจกล้าถูกริบข้าวของ เขาล่วงหลับไป นักรบทั้งสิ้น ไม่สามารถใช้มือของตนได้อีก
[6] ข้าแต่พระเจ้าของยาโคบ พอพระองค์ทรงกำราบ ทั้งม้าและคนขี่ก็ล่วงลับไป
[7] แต่พระองค์เจ้า พระองค์ทรงเป็นที่คร้ามกลัว เมื่อพระองค์กริ้วขึ้นแล้ว ใครจะยืนต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ได้?
[8] พระองค์ทรงลั่นคำพิพากษาจากฟ้าสวรรค์ แผ่นดินโลกก็กลัวและนิ่งเงียบ
[9] เมื่อพระเจ้าทรงลุกขึ้นพิพากษา เพื่อช่วยผู้ถูกข่มเหงทั้งสิ้นของแผ่นดินโลกให้รอดเส-ลาห์
[10] แท้จริง พระพิโรธต่อมนุษย์จะนำการยกย่องมาสู่พระองค์ และพระพิโรธที่เหลืออยู่ พระองค์ก็ทรงคาดไว้
[11] จงบนและแก้บนต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ให้ทุกคนที่อยู่รอบพระองค์นำของกำนัล มายังพระองค์ผู้ทรงน่าเกรงกลัว
[12] ผู้ทรงประหารเจ้านาย ผู้ทรงเป็นที่คร้ามกลัวแก่บรรดาพระราชาแห่งแผ่นดินโลก