Skip to content
Opens in a new window

[1] ข้า‍แต่​พระ‍เจ้า ขอ​อย่า​ทรง​นิ่ง​อยู่ ข้า‍แต่​พระ‍เจ้า ขอ​อย่า​ทรง​เงียบ​และ​ขอ​อย่า​ทรง​เฉย​อยู่

[2] เพราะ​นี่‍แน่ะ ศัตรู​ของ​พระ‍องค์​กำลัง​อล‌หม่าน บรร‌ดา​ผู้​ที่​ชัง​พระ‍องค์​ได้​ยก​ศีรษะ​ของ​เขา​ขึ้น

[3] เขา​ทั้ง‍หลาย​วาง​แผน​แยบ‍คาย ต่อ‍สู้​ประ‌ชา‍กร​ของ​พระ‍องค์ พวก‍เขา​คบ‍คิด​กัน​ต่อ‍สู้​ผู้​ที่​พระ‍องค์​ทรง​ทะนุ‍ถนอม

[4] เขา​ทั้ง‍หลาย​พูด​ว่า “มา​เถิด ให้​เรา​กวาด​พวก‍เขา​ออก​จาก​การ​เป็น​ประ‌ชา‍ชาติ อย่า​ให้​ชื่อ​อิส‌รา‌เอล​เป็น​ที่​ระลึก​ถึง​อีก​ต่อ‍ไป”

[5] เออ เขา​ทั้ง‍หลาย​คบคิด​เป็น​ใจ​เดียว‍กัน พวก‍เขา​ทำ​พันธ‌สัญ‌ญา​ต่อ‍สู้​พระ‍องค์

[6] คือ เต็นท์​ของ​เอ‌โดม​และ​คน​อิช‌มา‌เอล โม‌อับ​และ​คน​ฮา‌การ์

[7] เก‌บาล อัม‌โมน และ​อา‌มา‌เลข ฟีลิส‌เตีย​กับ​ชาว​เมือง​ไทระ

[8] อัส‌ซี‌เรีย​ก็​สม‍ทบ​พวก‍เขา​ด้วย พวก‍เขา​เป็น​พันธ‌มิตร ​ที่​เข้ม‍แข็ง​ของ​ลูก​หลาน​ของ​โลทเส-ลาห์

[9] ขอ​พระ‍องค์​ทรง​ทำ​แก่​พวก‍เขา​อย่าง​ที่​ทรง​ทำ​แก่มี‌เดียน อย่าง​ที่​ทรง​ทำ​แก่​สิเส‌รา​และ​ยา‌บิน​ที่​แม่‍น้ำ​คีโชน

[10] ผู้​ถูก​ทำ‌ลาย​ที่​เมือง​เอน‌โดร์ ผู้​กลาย​เป็น​ซาก​เน่า​บน​ดิน

[11] ขอ​ทรง​ทำ​ให้​ขุน‌นาง​ของ​พวก‍เขา​เป็น​เหมือน​โอ‌เรบ​และ​เศ‌เอบ ขอ​ทรง​ทำ​ให้​เจ้า‍นาย​ทั้ง‍สิ้น​ของ​พวก‍เขา​เป็น​เหมือน​เศ‌บาห์​และ​ศัล‌มุน‌นา

[12] ผู้​ที่​กล่าว​ว่า “ให้​เรา​เอา​ทุ่ง‍หญ้า​ของ​พระ‍เจ้า มา​เป็น​กรรม‍สิทธิ์​ของ​เรา​เถิด”

[13] ข้า‍แต่​พระ‍เจ้า​ของ​ข้า‍พระ‍องค์ ขอ​ทรง​ทำ‍ให้​พวก‍เขา​เหมือน​ผงคลี​ที่​วนเวียน เหมือน​แกลบ​ต่อ​หน้า​ลม

[14] อย่าง​ไฟ​เผา‍ผลาญ​ป่า‍ไม้ อย่าง​เปลว‍เพลิง​ที่​ให้​ภูเขา​ลุก‍โพลง

[15] ขอ​ทรง​ติด‍ตาม​เขา​ทั้ง‍หลาย​ไป​ด้วย​พายุ​ของ​พระ‍องค์ และ​ทรง​ทำ​ให้​พวก‍เขา​คร้าม​กลัว​ด้วย​พายุ‍หมุน

[16] ขอ​ทรง​ให้​เขา​ทั้ง‍หลาย​ขาย‍หน้า​ยิ่ง​นัก ข้า‍แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์ เพื่อ​พวก‍เขา​จะ​ได้​แสวงหา​พระ‍นาม​ของ​พระ‍องค์

[17] ขอ​ให้​เขา​ทั้ง‍หลาย​อับ‌อาย และ​กลัว​อยู่​เป็น​นิตย์ ให้​พวก‍เขา​อดสู​และ​พินาศ​ไป

[18] ให้​เขา​ทั้ง‍หลาย​ทราบ​ว่า​พระ‍องค์​ผู้​เดียว ผู้​ทรง​พระ‍นาม​ว่า​พระ‍ยาห์‌เวห์ ทรง​เป็น​ผู้​สูง‍สุด​เหนือ​แผ่น‍ดิน​โลก​ทั้ง‍สิ้น

สดุดี — Chapters