[1] สาธุการแด่พระยาห์เวห์ พระศิลาของข้าพระองค์ ผู้ทรงฝึกมือของข้าพระองค์ให้ทำสงคราม และฝึกนิ้วมือของข้าพระองค์ให้ทำศึก
[2] ทรงเป็นผู้อารักขาและป้อมปราการของข้าพระองค์ ทรงเป็นที่กำบังอันแข็งแกร่ง และผู้ช่วยกู้ของข้าพระองค์ ทรงเป็นโล่ของข้าพระองค์ และทรงเป็นผู้ซึ่งข้าพระองค์เข้าลี้ภัย ผู้ทรงปราบชนชาติทั้งหลาย ให้อยู่ใต้ข้าพระองค์
[3] ข้าแต่พระยาห์เวห์ มนุษย์เป็นอะไรเล่า ซึ่งพระองค์เอาพระทัยใส่เขา? บุตรของมนุษย์เป็นอะไรเล่า ซึ่งพระองค์ทรงคิดถึงเขา?
[4] มนุษย์เป็นเหมือนลมหายใจ วันเวลาของเขาเหมือนเงาที่ผ่านไป
[5] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงโน้มฟ้าสวรรค์และเสด็จลงมา และขอทรงแตะต้องภูเขาทั้งหลาย เพื่อให้มีควันขึ้น
[6] ขอทรงให้สายฟ้าแลบ ทำให้พวกศัตรูกระจัดกระจาย ขอทรงแผลงศรของพระองค์ ทำให้พวกเขาแตกหนี
[7] ขอเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์จากที่สูง ขอทรงฉวยและช่วยกู้ข้าพระองค์ให้พ้นจากน้ำมากหลาย ให้พ้นจากมือคนต่างชาติ
[8] ผู้ซึ่งปากของเขาพูดเท็จ และมือขวาของเขาเป็นมือแห่งการหลอกลวง
[9] ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์จะร้องเพลงบทใหม่ถวายแด่พระองค์ ข้าพระองค์จะดีดพิณสิบสายสดุดีพระองค์
[10] ผู้ประทานชัยชนะแก่บรรดาพระราชา และผู้ทรงฉวยดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ให้พ้นจากดาบชั่วร้าย
[11] ขอทรงฉวยและช่วยกู้ข้าพระองค์ ให้พ้นจากมือคนต่างชาติ ผู้ซึ่งปากของเขาพูดเท็จ และมือขวาของเขาเป็นมือแห่งการหลอกลวง
[12] ขอให้บรรดาบุตรชายของข้าพระองค์ทั้งหลาย เมื่อพวกเขายังหนุ่มๆ อยู่เป็นเหมือนต้นไม้โตเต็มขนาด และขอให้บรรดาบุตรหญิงของข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นเหมือนเสาหัวมุม สลักเสลาตามแบบพระราชวัง
[13] ขอให้ยุ้งฉางของข้าพระองค์ทั้งหลายเต็ม มีของบรรจุอยู่ทุกอย่าง ขอให้ฝูงแกะของข้าพระองค์ทั้งหลาย เพิ่มพูนเป็นพันเป็นหมื่นที่ในทุ่งโล่ง
[14] ขอให้ฝูงวัวของข้าพระองค์ทั้งหลายมีลูกดก ไม่มีใครพังเข้ามา ไม่มีออกไป และขออย่าให้มีเสียงร้องทุกข์ในถนนหนทางของข้าพระองค์ทั้งหลาย
[15] ชนชาติผู้มีพระพรอย่างนี้ก็เป็นสุข ชนชาติซึ่งพระเจ้าของเขาคือพระยาห์เวห์ ก็เป็นสุข