Skip to content
Opens in a new window

[1] ข้า‍แต่​พระ‍เจ้า ขอ​เงี่ย​พระ‍กรรณ​ฟัง​คำ​อธิษ‌ฐาน​ของ​ข้า‍พระ‍องค์ ขอ​อย่า​ซ่อน​พระ‍องค์​จาก​คำ​วิง‍วอน​ของ​ข้า‍พระ‍องค์

[2] ขอ​ทรง​สดับ​และ​ขอ​ทรง​ตอบ​ข้า‍พระ‍องค์ ข้า‍พระ‍องค์​ร้อน‍ใจ​เมื่อ​ร้อง‍ทุกข์ และ​ข้า​พระ‍องค์​ว้า‍วุ่น​ใจ

[3] เพราะ​เสียง​ของ​ศัตรู เพราะ​การ​กดขี่​ของ​คน​อธรรม เหตุ‍ว่า​พวก‍เขา​นำ​ความ‍ทุกข์​มา​ให้​ข้า​พระ‍องค์ และ​เขา​บ่ม​ความ​เกลียด‍ชัง​ข้า​พระ‍องค์​ด้วย​ความ‍กริ้ว

[4] ใจ​ของ​ข้า‍พระ‍องค์​ตรอม‍ตรม​อยู่​ภาย‍ใน และ​ความ​สยด‍สยอง​ของ​ความ‍ตาย​โถม‍ทับ​ข้า‍พระ‍องค์

[5] ความ​กลัว​และ​ความ​สะทก‍สะ‌ท้าน​มา​เหนือ​ข้า​พระ‍องค์ และ​ความ​หวาด‍ผวา​ก็​ครอบ‍งำ​ข้า​พระ‍องค์

[6] และ​ข้า‍พระ‍องค์​กล่าว​ว่า “โอ ข้า​อยาก​มี​ปีก​อย่าง​นก‍พิราบ จะ​ได้​บิน​หนี​ไป​พัก​อย่าง​สงบ

[7] เออ ข้า​จะ​ได้​หนี​ไป​ให้​ไกล ข้า​จะ​ได้​พัก​ใน​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดารเส-ลาห์

[8] ข้า​จะ​รีบ​ไป​ยัง​ที่​กำบัง ให้​พ้น​จาก​ลม​แรง​กล้า​และ​พายุ”

[9] ข้า‍แต่​องค์‍เจ้า‍นาย ขอ​ทรง​ทำ‌ลาย​แผน​การ​ของ​พวก​เขา และ​ขอ​ทรง​ทำ‍ให้​ภาษา​ของ​เขา​ยุ่ง‍เหยิง​ไป เพราะ​ข้า‍พระ‍องค์​เห็น​ความ​ทา‌รุณ และ​การ​โก‌ลา‌หล​ใน​นคร

[10] พวก‍เขา​เดิน​บน​กำ‌แพง​รอบ​นคร​อยู่​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน และ​ความ​ชั่ว‍ร้าย​กับ​ความ​ทุกข์‍ร้อน​อยู่​ท่าม‍กลาง​นคร​นั้น

[11] การ​ทำ‌ลาย​อยู่​ท่าม‍กลาง​นคร​นั้น การ​กดขี่​และ​การ​ฉ้อ‍โกง ไม่​ขาด​หาย​ไป​จาก​ลาน‍กว้าง​ของ​นคร​นั้น

[12] เพราะ​มิ‍ใช่​ศัตรู​ที่​เยาะ‍เย้ย​ข้าพ‌เจ้า ข้าพ‌เจ้า​จึง​จะ​ทน​ได้ มิ‍ใช่​ผู้​ที่​เกลียด‍ชัง​ข้าพ‌เจ้า ผู้​ที่​ยก​ตัว​ข่ม​ข้าพ‌เจ้า ข้าพ‌เจ้า​จึง​จะ​ซ่อน​ตัว​จาก​เขา​ได้

[13] แต่​เป็น​ท่าน ผู้​เท่า‍เทียม​กับ​ข้าพ‌เจ้า เป็น​เพื่อน​สนิท​ของ​ข้าพ‌เจ้า เป็น​มิตร​รู้‍จัก​มัก‍คุ้น​กับ​ข้าพ‌เจ้า

[14] เรา​เคย​สนท‌นา​ปรา‌ศรัย​กัน​อย่าง​ชื่น​ใจ เรา​เคย​เดิน​ท่าม‍กลาง​ฝูง​ชน​ใน​พระ‍นิ‌เวศ​ของ​พระ‍เจ้า

[15] ขอ​ให้​ความ‍ตาย​มา​หา​เขา​เหล่า‍นั้น ให้​เขา​ลง​ไป​ยัง​แดน​คน‍ตาย​ทั้ง​เป็น เพราะ​บรร‌ดา​ความ​ชั่ว‍ร้าย​อยู่​ใน​ที่​พำนัก​ของ​เขา ใน​ท่าม​กลาง​เขา

[16] ส่วน​ข้าพ‌เจ้า ข้าพ‌เจ้า​จะ​ร้อง‍ทูล​พระ‍เจ้า และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​ช่วย​ข้าพ‌เจ้า​ให้​รอด

[17] ทั้ง​เวลา‍เย็น เวลา‍เช้า และ​เวลา​เที่ยง ข้าพ‌เจ้า​ร้อง‍ทุกข์​และ​คร่ำ‍ครวญ และ​พระ‍องค์​จะ​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​ข้าพ‌เจ้า

[18] พระ‍องค์​จะ​ทรง​ไถ่​ชีวิต​ข้าพ‌เจ้า​ให้​ปลอด‍ภัย จาก​สง‌คราม​ที่​ข้าพ‌เจ้า​เผชิญ​อยู่ เพราะ​คน​เป็น​อัน​มาก​ตั้ง​แถว​สู้​ข้าพ‌เจ้า

[19] พระ‍เจ้า​จะ​ทรง​สดับ​ฟัง​และ​กด​พวก‍เขา​ลง คือ​พระ‍องค์​ผู้​ประ‌ทับ​บน​บัล‌ลังก์​ตั้ง‍แต่​โบ‌ราณ‌กาลเส-ลาห์ เพราะ​เขา​ไม่​เปลี่ยน​วิถี​ชีวิต และ​ไม่​ยำ‌เกรง​พระ‍เจ้า

[20] เพื่อน‍สนิท​ของ​ข้าพ‌เจ้า ​ยื่น​มือ​ออก​ต่อ‍สู้​เพื่อน​ของ​เขา เขา​ละเมิด​พันธ‌สัญ‌ญา​ของ​เขา

[21] คำ​พูด​ของ​เขา​ลื่น​ยิ่ง‍กว่า​เนย แต่​สง‌คราม ​อยู่​ภาย‍ใน​ใจ‍ของ‍เขา ถ้อย‍คำ​ของ​เขา​นุ่ม‍นวล​กว่า​น้ำ‍มัน แต่​ทว่า​เป็น​ดาบ​ที่​ชัก​ออก​มา​แล้ว

[22] จง​มอบ​ภาระ​ของ​ท่าน​ไว้​กับ​พระ‍ยาห์‌เวห์ และ​พระ‍องค์​จะ​ทรง​ค้ำ‍จุน​ท่าน พระ‍องค์​จะ​ไม่​ทรง​ยอม​ให้ คน​ชอบ‍ธรรม​คลอน‍แคลน​เลย

[23] ข้า‍แต่​พระ‍เจ้า แต่​พระ‍องค์​จะ​ทรง​เหวี่ยง​คนอธรรม​ลง สู่​ก้น​หลุม​มรณะ คน​ที่​กระ‌หาย​เลือด​และ​หลอก‍ลวง จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ไม่​ถึง​ครึ่ง​จำ‌นวน​เวลา​ของ​เขา แต่​ข้า‍พระ‍องค์​จะ​วาง‍ใจ​ใน​พระ‍องค์

สดุดี — Chapters