Skip to content
Opens in a new window

[1] ข้า‍แต่​พระ‍เจ้า ขอ​ทรง​พิ‌ทักษ์​ข้า​พระ‍องค์​ไว้ เพราะ​ข้า​พระ‍องค์​ลี้‍ภัย​อยู่​ใน​พระ‍องค์

[2] ข้าพ‌เจ้า​ทูล​พระ‍ยาห์‌เวห์​ว่า “พระ‍องค์​ทรง​เป็น​องค์​เจ้า‍นาย​ของ​ข้า​พระ‍องค์ นอก‍จาก​พระ‍องค์​แล้ว ข้า​พระ‍องค์​ไม่‍มี​สิ่ง​ดี​ใด​เลย”

[3] วิ‌สุทธิ‌ชน​ใน​แผ่น‍ดิน​เป็น​ผู้‍ประ‌เสริฐ เป็น​พวก​ที่​ข้าพ‌เจ้า​ปีติ‍ยินดี

[4] แต่​ผู้​ที่​หัน​หา ​พระ​อื่น ความ​ทุกข์​โศก​ของ​เขา​ก็​ทวี​ขึ้น ข้าพ‌เจ้า​จะ​ไม่​เท​เลือด​เป็น​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​แก่​พระ​เหล่า‍นั้น และ​ริม​ฝี‍ปาก​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ก็​จะ​ไม่​ออก‍นาม​พระ​เหล่า‍นั้น​เลย

[5] พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​เป็น​มรดก​ส่วน​ของ​ข้าพ‌เจ้า​และ​ทรง​เป็น​จอก​ของ​ข้าพ‌เจ้า พระ‍องค์​ทรง​รัก‌ษา​ส่วน​มร‌ดก​ของ​ข้า​พระ‍องค์​ไว้

[6] เขต‍แดน​ของ​ข้าพ‌เจ้า​เป็น​ที่​ร่ม‍รื่น เออ ข้าพ‌เจ้า​มี​มร‌ดก​ที่‍ดี

[7] ข้าพ‌เจ้า​ถวาย​สาธุ‌การ​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์ ผู้​ประ‌ทาน​คำ​ปรึก‌ษา​แก่​ข้าพ‌เจ้า เออ ตอน​กลาง‍คืน​จิต‍ใจ​ของ​ข้าพ‌เจ้า​เตือนสอน​ข้าพ‌เจ้า

[8] ข้าพ‌เจ้า​ตั้ง​พระ‍ยาห์‌เวห์​ไว้​ตรง‍หน้า​เสมอ เพราะ​พระ‍องค์​ประ‌ทับ​ที่​ขวา​มือ ข้าพ‌เจ้า​จึง​ไม่​หวั่น‍ไหว

[9] เพราะ​ฉะนั้น ใจ​ข้าพ‌เจ้า ​จึง​ยินดี​และ​จิต​วิญ‌ญาณ​ก็​เปรม‍ปรีดิ์ ร่าง‍กาย​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ก็​อา‌ศัย​อยู่​อย่าง​ปลอด‍ภัย​ด้วย

[10] เพราะ​พระ‍องค์​มิ‍ได้​ทรง​มอบ​ข้า‍พระ‌องค์ ​ไว้​กับ​แดน​คน‍ตาย หรือ​ให้​ผู้​จงรัก‍ภักดี​ของ​พระ‍องค์​ต้อง​เห็น​หลุม‍มรณะ​นั้น

[11] พระ‍องค์​ทรง​สำ‌แดง​วิถี​แห่ง​ชีวิต​แก่​ข้า​พระ‍องค์ ต่อ​พระ‍พักตร์​พระ‍องค์​มี​ความ​ยินดี​เปี่ยม‍ล้น ใน​พระ‍หัตถ์​ขวา​ของ​พระ‍องค์​มี​ความ​เพลิด‍เพลิน​อยู่​เป็น​นิตย์

สดุดี — Chapters