[1] ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอด เพราะน้ำขึ้นมาถึงคอข้าพระองค์แล้ว
[2] ข้าพระองค์จมอยู่ในเลนลึก ไม่มีที่ยืน ข้าพระองค์มาอยู่ในน้ำลึก และน้ำท่วมข้าพระองค์
[3] ข้าพระองค์เหนื่อยอ่อนกับการร้องไห้ คอของข้าพระองค์แห้งผาก ตาของข้าพระองค์มัวลง ด้วยการรอคอยพระเจ้าของข้าพระองค์
[4] คนที่เกลียดชังข้าพระองค์อย่างไร้เหตุผล มีมากยิ่งกว่าเส้นผมบนศีรษะข้าพระองค์ คนที่ทำลายข้าพระองค์ก็มากมาย คือพวกศัตรูผู้ใส่ร้ายข้าพระองค์ บัดนี้ข้าพระองค์จะต้องส่งคืน สิ่งที่ข้าพระองค์มิได้ขโมยไปหรือ?
[5] ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงทราบถึงความโง่ของข้าพระองค์ ความผิดทั้งหลายของข้าพระองค์จะซ่อนไว้จากพระองค์ไม่ได้
[6] ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพ ขออย่าให้บรรดาผู้ที่หวังใน พระองค์ต้องอับอายเพราะข้าพระองค์ ข้าแต่พระเจ้าของอิสราเอล ขออย่าให้บรรดาผู้ที่เสาะหาพระองค์ต้องขายหน้าเพราะข้าพระองค์
[7] เพราะเห็นแก่พระองค์ ข้าพระองค์ได้แบกรับการเยาะเย้ย ความขายหน้าได้คลุมหน้าข้าพระองค์
[8] ข้าพระองค์กลายเป็นแขกแปลกหน้าสำหรับพี่น้อง และเป็นคนต่างด้าวสำหรับบุตรทั้งหลายของมารดา
[9] ความร้อนใจในเรื่องพระนิเวศของพระองค์ได้เผาผลาญข้าพระองค์ และคำเยาะเย้ยของผู้ที่เยาะเย้ยพระองค์ตกแก่ข้าพระองค์
[10] เมื่อข้าพระองค์ร้องไห้และอดอาหาร มันกลายเป็นการเยาะเย้ยข้าพระองค์
[11] เมื่อข้าพระองค์ใช้ผ้ากระสอบ เป็นเครื่องนุ่งห่ม ข้าพระองค์กลับเป็นขี้ปากของพวกเขา
[12] คนที่นั่งที่ประตูเมืองก็พูดเรื่องข้าพระองค์ คนขี้เมาแต่งเพลงร้องเย้ยข้าพระองค์
[13] ข้าแต่พระยาห์เวห์ แต่ส่วนข้าพระองค์ ข้าพระองค์อธิษฐานต่อพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ในเวลาอันเหมาะสม โดยความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์ ขอทรงตอบข้าพระองค์โดยการช่วยกู้ที่แน่นอนของพระองค์
[14] ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ขึ้นจากหล่ม อย่าปล่อยให้ข้าพระองค์จมเลย ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ให้พ้นจากคนที่เกลียดชังข้าพระองค์ และพ้นจากน้ำลึก
[15] ขออย่าให้น้ำท่วมข้าพระองค์ อย่าให้ที่ลึกกลืนข้าพระองค์เสีย อย่าให้ปากแดนคนตายงับข้าพระองค์ไว้
[16] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงตอบข้าพระองค์ เพราะความรักมั่นคงของพระองค์นั้นล้ำเลิศ ขอทรงหันมาหาข้าพระองค์ตามพระกรุณาอันอุดมของพระองค์
[17] ขออย่าซ่อนพระพักตร์จากผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์ทุกข์ยาก ขอทรงรีบตอบข้าพระองค์เถิด
[18] ขอเสด็จมาใกล้ข้าพระองค์ ขอทรงไถ่ข้าพระองค์ ขอทรงปลดปล่อยข้าพระองค์จากศัตรู
[19] พระองค์ทรงทราบการที่เขาเยาะเย้ยข้าพระองค์ ทั้งความอับอายและความขายหน้าของข้าพระองค์ พระองค์ทรงรู้จักคู่อริทั้งสิ้นของข้าพระองค์
[20] การเยาะเย้ยทำให้ใจข้าพระองค์แตกสลาย ข้าพระองค์จึงล้มป่วย ข้าพระองค์มองหาความเห็นใจ แต่ก็ไม่มี หาผู้ปลอบโยน แต่ก็ไม่พบ
[21] พวกเขาให้ของขม เป็นอาหารของข้าพระองค์ ให้น้ำส้มสายชูแก่ข้าพระองค์ดื่มแก้กระหาย
[22] ขอทรงให้โต๊ะอาหารตรงหน้าเขาทั้งหลายเป็นกับดักพวกเขา และเป็นบ่วงแร้วสำหรับแขกของพวกเขา
[23] ขอทรงให้นัยน์ตาของเขาทั้งหลายมืด เพื่อจะมองไม่เห็น และทรงทำให้บั้นเอวของพวกเขาสั่นสะเทือนเสมอ
[24] ขอทรงเทความโกรธของพระองค์ลงเหนือเขาทั้งหลาย และให้ความกริ้วอันร้อนแรงตามทันพวกเขา
[25] ขอให้ค่ายของพวกเขาร้างเปล่า อย่าให้ผู้ใดพักอยู่ในเต็นท์ของพวกเขา
[26] เพราะพวกเขาได้ข่มเหงผู้ที่พระองค์ทรงเฆี่ยนตี พวกเขาเล่าถึงความเจ็บปวดของผู้ที่พระองค์ทรงให้บาดเจ็บแล้ว
[27] ขอทรงเพิ่มโทษซ้อนโทษแก่พวกเขา อย่าให้พวกเขาได้รับการอภัยจากพระองค์
[28] ขอให้พวกเขาถูกลบออกจากหนังสือแห่งชีวิต อย่าให้พวกเขาขึ้นทะเบียนไว้ในหมู่คนชอบธรรม
[29] แต่ข้าพระองค์ทุกข์ยากและเจ็บปวด ข้าแต่พระเจ้า ขอการช่วยกู้ของพระองค์พิทักษ์รักษาข้าพระองค์
[30] ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระนามพระเจ้าด้วยบทเพลง ข้าพเจ้าจะยกย่องพระองค์ด้วยการขอบพระคุณ
[31] การนั้นจะเป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์มากกว่าวัวผู้ หรือวัวหนุ่มทั้งเขาและกีบ
[32] ขอให้บรรดาผู้ถ่อมตัวเห็นการนั้นและยินดี ท่านผู้เสาะหาพระเจ้า ขอให้ใจของท่านฟื้นชื่นขึ้น
[33] เพราะพระยาห์เวห์ทรงฟังคนขัดสน และมิได้ทรงดูหมิ่นคนของพระองค์ที่ถูกจำจอง
[34] ขอฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกสรรเสริญพระองค์ ทั้งทะเลและสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ในนั้น
[35] เพราะพระเจ้าจะทรงช่วยศิโยนให้รอด และทรงสร้างเมืองทั้งหลายของยูดาห์ขึ้น เขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่ที่นั่น และได้เป็นกรรมสิทธิ์
[36] พงศ์พันธุ์ผู้รับใช้ของพระองค์จะได้เป็นมรดก และผู้ที่รักพระนามของพระองค์จะอยู่ที่นั่น