[1] ท่านทั้งหลายผู้ทรงอำนาจ ท่านพูดอย่างชอบธรรมหรือ? ท่านพิพากษาประชาชนอย่างเที่ยงธรรมหรือ?
[2] เปล่าเลย ใจของท่านคิดแผนชั่ว มือของท่านทำความทารุณบนแผ่นดินโลก
[3] คนอธรรมหลงเจิ่นไปตั้งแต่ออกจากครรภ์ เขาหลงเตลิดและพูดมุสามาตั้งแต่เกิด
[4] เขามีพิษเหมือนพิษงู เหมือนงูเห่าหูหนวกที่อุดหูของมัน
[5] มันจึงไม่ได้ยินเสียงของหมองู หรือเสียงของผู้มีมนต์ขลัง
[6] ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงหักฟันในปากมันเสีย ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงถอนเขี้ยวสิงห์หนุ่มออกเสีย
[7] ขอให้เขาทั้งหลายหายไปเหมือนน้ำไหล เมื่อเขาเล็งธนู ก็ให้ลูกธนูทื่อ
[8] ขอให้เขาเหมือนหอยทากที่ละลายเป็นเมือกเมื่อเคลื่อนตัวไป เหมือนทารกแท้งที่ไม่เคยเห็นดวงตะวัน
[9] เร็วยิ่งกว่าหม้อจะรู้สึกร้อน ด้วยไฟจากต้นหนาม ไม่ว่าสดหรือไหม้เป็นเปลว ก็ขอพระองค์ทรงกวาดเขาไปเสีย
[10] คนชอบธรรมจะยินดี เมื่อเขาเห็นการแก้แค้น เขาจะเอาโลหิตของคนอธรรมล้างเท้าของเขา
[11] จะมีคนกล่าวว่า “แน่ทีเดียว มีบำเหน็จให้แก่คนชอบธรรม แน่ทีเดียว มีพระเจ้าผู้ทรงพิพากษาในโลก”