[1] ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะแสวงหาพระองค์ จิตใจของข้าพระองค์กระหายหาพระองค์ เนื้อหนังของข้าพระองค์กระเสือกกระสนหาพระองค์ ในดินแดนที่แห้งแล้งและอ่อนระโหย ที่ซึ่งไม่มีน้ำ
[2] เช่นนั้นแหละ ข้าพระองค์เคยเห็นพระองค์ในสถานนมัสการ เห็นฤทธานุภาพและพระสิริของพระองค์
[3] เพราะว่าความรักมั่นคงของพระองค์ดีกว่าชีวิต ริมฝีปากของข้าพระองค์จะยกย่องพระองค์
[4] เช่นนั้นแหละ ข้าพระองค์จะถวายสาธุการแด่พระองค์ ตราบที่ข้าพระองค์มีชีวิตอยู่ ข้าพระองค์จะชูมือต่อพระนามของพระองค์
[5] จิตใจของข้าพระองค์จะอิ่มหนำดังได้กินอาหารชั้นเลิศ และปากของข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยริมฝีปากที่ชื่นบาน
[6] เมื่อข้าพระองค์ระลึกถึงพระองค์ขณะอยู่บนที่นอน และใคร่ครวญถึงพระองค์ทุกๆ ยาม
[7] เพราะพระองค์ทรงเป็นความอุปถัมภ์ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะร้องเพลงด้วยความยินดีอยู่ในร่มปีกของพระองค์
[8] จิตใจของข้าพระองค์แนบสนิทกับพระองค์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ค้ำจุนข้าพระองค์ไว้
[9] แต่บรรดาผู้มุ่งเอาชีวิตข้าพระองค์ จะลงไปในที่ลึกแห่งแผ่นดินโลก
[10] เขาทั้งหลายจะล้มลงด้วยดาบ พวกเขาจะเป็นเหยื่อของสุนัขจิ้งจอก
[11] แต่พระราชาจะทรงยินดีในพระเจ้า ทุกคนที่สาบานโดยอ้างพระเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ เพราะปากของคนพูดมุสาจะถูกปิด