[1] ข้าแต่พระผู้ทรงเลี้ยงดูอิสราเอลดุจเลี้ยงแกะ ขอเงี่ยพระกรรณสดับ คือพระองค์ผู้ทรงนำโยเซฟอย่างนำฝูงแพะแกะ พระผู้ประทับเหนือเหล่าเครูบ ขอทรงทอแสงออกมา
[2] ต่อหน้าเอฟราอิม และเบนยามิน และมนัสเสห์ ขอทรงปลุกพระอานุภาพของพระองค์ขึ้น และเสด็จมาช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอด
[3] ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้กลับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์ทอแสง เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด
[4] ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าจอมทัพ พระองค์จะกริ้วต่อคำอธิษฐานของประชากรของพระองค์นานสักเท่าใด?
[5] พระองค์ได้ทรงเลี้ยงพวกเขาด้วยน้ำตาต่างอาหาร และทรงให้เขาดื่มน้ำตาอย่างเต็มขนาด
[6] ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นที่ดูหมิ่นในหมู่เพื่อนบ้านของข้าพระองค์ และศัตรูของข้าพระองค์หัวเราะกัน
[7] ข้าแต่พระเจ้าจอมทัพ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้กลับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์ทอแสง เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด
[8] พระองค์ทรงนำเถาองุ่นออกจากอียิปต์ พระองค์ทรงขับไล่บรรดาประชาชาติออกไป และทรงปลูกเถาองุ่นไว้
[9] พระองค์ทรงปราบดินให้ มันก็หยั่งรากลึก และแผ่เต็มแผ่นดิน
[10] ร่มเงาของมันคลุมภูเขา และกิ่งก้านของมันคลุมต้นสนสีดาร์ขนาดใหญ่
[11] มันยื่นกิ่งไปถึงทะเล และแขนงไปถึงแม่น้ำยูเฟรตีส
[12] ไฉนพระองค์จึงทรงพังกำแพงของมันลง? ทำให้ทุกคนที่ผ่านทางเด็ดผลของมัน
[13] หมูป่าจากดงมาย่ำยีมัน และสัตว์ในท้องทุ่งกินมันเป็นอาหาร
[14] ข้าแต่พระเจ้าจอมทัพ ขอทรงหันกลับมาเถิด พระเจ้าข้า ขอทรงมองจากฟ้าสวรรค์และทรงเห็น ขอสนพระทัยในเถาองุ่นนี้
[15] คือหน่อซึ่งพระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงปลูกไว้ และบุตรซึ่งพระองค์ทรงให้เจริญแข็งแรงเพื่อพระองค์เอง
[16] มันถูกพวกเขาตัดและเผาเสียด้วยไฟ ขอทอดพระเนตรดูและทรงพิพากษาพวกเขา
[17] ขอพระหัตถ์ของพระองค์อยู่เหนือคนที่อยู่เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระองค์ เหนือมนุษย์ที่พระองค์ทรงทำให้แข็งแรงเพื่อพระองค์เอง
[18] แล้วข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่หันไปจากพระองค์ ขอประทานชีวิตแก่ข้าพระองค์ทั้งหลาย แล้วข้าพระองค์ทั้งหลายจะทูลออกพระนามพระองค์
[19] ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าจอมทัพ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้กลับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์ทอแสง เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด