[1] พระเจ้าทรงเป็นที่ลี้ภัยและเป็นกำลังของเรา เป็นความช่วยเหลือที่พร้อมอยู่ในยามยากลำบาก
[2] ฉะนั้นเราจะไม่กลัว แม้ว่าแผ่นดินโลกจะเปลี่ยนแปลงไป แม้ว่าภูเขาทั้งหลายจะโคลงเคลงลงสู่สะดือทะเล
[3] แม้ว่าน้ำทะเลคึกคะนองและฟองฟู แม้ว่าภูเขาสั่นสะเทือนเพราะทะเลอลวนนั้นเส-ลาห์
[4] มีแม่น้ำสายหนึ่งที่คลองระบายทำให้นครของพระเจ้ายินดี คือที่ประทับบริสุทธิ์ขององค์ผู้สูงสุด
[5] พระเจ้าสถิตกลางพระนคร นครนั้นจะไม่สั่นคลอน พอรุ่งอรุณพระเจ้าจะทรงช่วยนครนั้นไว้
[6] บรรดาประชาชาติก็อลหม่าน และราชอาณาจักรทั้งหลายก็คลอนแคลน พระองค์เปล่งพระสุรเสียง แผ่นดินโลกก็ละลายไป
[7] พระยาห์เวห์จอมทัพสถิตกับเราทั้งหลาย พระเจ้าของยาโคบทรงเป็นที่กำบังอันแข็งแกร่งของเราเส-ลาห์
[8] มาเถิด มาดูพระราชกิจของพระยาห์เวห์ ว่าพระองค์ทรงทำให้เริศร้างในแผ่นดินโลกอย่างไร
[9] พระองค์ทรงให้สงครามสงบจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก พระองค์ทรงหักคันธนูและฟันหอกเสีย พระองค์ทรงเผาโล่กลม ด้วยไฟ
[10] “จงนิ่งเสีย และรู้เถิดว่า เราคือพระเจ้า เราเป็นที่ยกย่องท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เราเป็นที่ยกย่องในแผ่นดินโลก”
[11] พระยาห์เวห์จอมทัพสถิตกับเราทั้งหลาย พระเจ้าของยาโคบทรงเป็นที่กำบังอันแข็งแกร่งของเราเส-ลาห์