[1] ข้าแต่พระเจ้า ในศิโยน การสรรเสริญควรแก่พระองค์ เขาจะทำการแก้บนต่อพระองค์
[2] เพราะพระองค์ทรงฟังคำอธิษฐาน มนุษย์ทั้งสิ้นจะมาหาพระองค์
[3] เมื่อความชั่วชนะข้าพระองค์ทั้งหลาย พระองค์ก็ทรงอภัยการละเมิดให้
[4] บุคคลผู้เป็นสุขคือ ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกและนำมาใกล้ ให้พำนักอยู่ในบริเวณพระนิเวศของพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะอิ่มเอมด้วยความดีแห่งพระนิเวศของพระองค์ คือพระวิหารบริสุทธิ์ของพระองค์
[5] ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ทั้งหลาย พระองค์ทรงตอบข้าพระองค์ทั้งหลายด้วยการช่วยกู้ โดยกิจการที่น่าครั่นคร้าม พระองค์ผู้ทรงเป็นความหวังของที่สุดปลายทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก และของทะเลที่ไกลโพ้น
[6] พระองค์ผู้ทรงสถาปนาภูเขาด้วยพระกำลังของพระองค์ ทรงคาดพระองค์ไว้ด้วยพระอานุภาพ
[7] ผู้ทรงระงับเสียงอึงคะนึงของทะเล เสียงอึงคะนึงของคลื่นทะเล เสียงโกลาหลของชาวประเทศทั้งหลาย
[8] ผู้ที่อยู่ในเขตแผ่นดินไกลโพ้น จึงเกรงกลัวหมายสำคัญของพระองค์ พระองค์ทรงทำให้เช้าและเย็นออกมา โห่ร้องด้วยความยินดี
[9] พระองค์ทรงเยี่ยมเยียนแผ่นดินโลก และทรงรดน้ำให้ พระองค์ทรงทำให้แผ่นดินอุดมยิ่ง แม่น้ำของพระเจ้ามีน้ำเต็ม พระองค์ทรงจัดหาข้าวให้ เพราะทรงจัดเตรียมโลกไว้เช่นนั้นแหละ
[10] พระองค์ทรงรดน้ำ ตามรอยไถของมันอย่างชุ่มโชก และทรงให้ขี้ไถราบลง ทรงให้ดินอ่อนนุ่มด้วยห่าฝน และทรงอวยพรผลิตผลของมัน
[11] พระองค์ทรงให้ปีเป็นปีทองด้วยความอุดมสมบูรณ์ของพระองค์ รอยรถของพระองค์มีความไพบูลย์ย้อยหยด
[12] ทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารก็หยดย้อย เนินเขาคาดเอวด้วยความเปรมปรีดิ์
[13] ทุ่งหญ้าห่มตัวด้วยฝูงแพะแกะ หุบเขาปกคลุมไปด้วยข้าว ต่างก็โห่และร้องเพลงด้วยความชื่นบาน