[1] สรรเสริญพระยาห์เวห์ จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ประเสริฐ เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
[2] ผู้ใดจะพรรณนาถึงกิจการอันทรงอานุภาพของพระยาห์เวห์ หรือร้องสรรเสริญพระองค์ให้ครบถ้วนได้?
[3] ผู้ที่รักษาความยุติธรรมก็เป็นสุข คือผู้ที่ทำความชอบธรรมตลอดเวลา
[4] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงโปรดปรานประชากรของพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงช่วยกู้พวกเขา
[5] เพื่อข้าพระองค์จะเห็นความเจริญรุ่งเรืองของบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร เพื่อข้าพระองค์จะยินดีในความชื่นบานแห่งประชาชาติของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะสรรเสริญร่วมกับมรดกของพระองค์
[6] ทั้งข้าพระองค์ทั้งหลายและบรรพบุรุษได้ทำบาป ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ทำบาปผิด ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ประพฤติชั่ว
[7] บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลาย เมื่ออยู่ในอียิปต์ ท่านมิได้สนใจการอัศจรรย์ต่างๆ ของพระองค์ ท่านมิได้ระลึกถึงความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์ แต่ได้กบฏที่ทะเล ที่ทะเลแดง
[8] ถึงกระนั้น พระองค์ยังทรงช่วยท่านเหล่านั้นให้รอดเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ เพื่อจะให้ทราบถึงพระอานุภาพของพระองค์
[9] พระองค์ทรงขนาบทะเลแดง มันก็แห้งไป และพระองค์ทรงนำท่านข้ามที่ลึกอย่างกับเดินข้ามถิ่นทุรกันดาร
[10] พระองค์จึงทรงช่วยท่านเหล่านั้นให้พ้นมือของผู้ที่เกลียดชังท่าน และช่วยกู้ท่านให้พ้นจากเงื้อมมือของศัตรู
[11] และน้ำได้ท่วมคู่อริของท่าน ไม่เหลือพวกเขาสักคนเดียว
[12] แล้วท่านเชื่อพระวจนะของพระองค์ ท่านร้องเพลงสรรเสริญพระองค์
[13] แต่ไม่ช้าท่านเหล่านั้นก็ลืมบรรดาพระราชกิจของพระองค์เสีย ท่านไม่คอยคำปรึกษาของพระองค์
[14] แต่ในถิ่นทุรกันดารนั้น ท่านเกิดความอยากอย่างรุนแรง และได้ทดลองพระเจ้าในที่แห้งแล้ง
[15] พระองค์ประทานสิ่งที่ท่านขอ แต่ทรงส่งโรคผอมแห้งมาท่ามกลางท่าน
[16] เมื่อคนในค่ายอิจฉาโมเสส และอาโรน คนบริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์
[17] แผ่นดินก็อ้าปากกลืนดาธาน และกลบพวกของอาบีรัมเสีย
[18] ไฟได้ลุกไหม้ท่ามกลางพวกของท่าน และเปลวเพลิงผลาญคนอธรรมเสีย
[19] บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายได้สร้างลูกโคในโฮเรบ และนมัสการรูปเคารพที่ได้หล่อขึ้น
[20] ท่านเหล่านั้นเอาพระสิริของพระเจ้าแลกกับ รูปปั้นของวัวที่กินหญ้า
[21] ท่านลืมพระเจ้าผู้ทรงช่วยท่านให้รอด ผู้ได้ทรงทำพระราชกิจใหญ่โตในอียิปต์
[22] ทรงทำการอัศจรรย์ต่างๆ ในแผ่นดินของฮาม และสิ่งน่าคร้ามกลัวที่ทะเลแดง
[23] เพราะฉะนั้น พระองค์ตรัสว่าจะทำลายท่านเหล่านั้นเสีย แต่ยังดีที่โมเสสผู้ซึ่งพระองค์ทรงเลือกสรร ได้มายืนเฝ้าทัดทานพระองค์ เพื่อหันพระพิโรธของพระองค์เสียจากการทำลาย
[24] ต่อมาบรรพบุรุษของข้าพระองค์ก็ดูถูกแผ่นดินอันร่มรื่นนั้น ไม่เชื่อพระวจนะของพระองค์
[25] ท่านเหล่านั้นบ่นอยู่ในเต็นท์ของท่าน และไม่ฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์
[26] เพราะฉะนั้น พระองค์ทรงปฏิญาณต่อท่านว่า จะทำให้ท่านล้มตายในถิ่นทุรกันดาร
[27] และจะกระจายพงศ์พันธุ์ของท่านไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ หว่านท่านไปทั่วประเทศทั้งหลาย
[28] ต่อมาท่านเหล่านั้นก็ไปติดพันอยู่กับพระบาอัลแห่งเมืองเปโอร์ และรับประทานเครื่องสัตวบูชาที่บูชาพระตาย
[29] ท่านยั่วเย้าพระองค์ให้กริ้วด้วยการกระทำของท่าน แล้วโรคระบาดก็เกิดขึ้นท่ามกลางท่าน
[30] แต่ฟีเนหัสได้ยืนขึ้นจัดการลงโทษ และโรคระบาดนั้นก็หยุด
[31] ที่เขาทำนั้นพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่เขา ทุกชั่วชาติพันธุ์เป็นนิตย์
[32] ท่านเหล่านั้นทำให้พระองค์กริ้วที่น้ำเมรีบาห์ และเพราะเรื่องของท่านนี้ โมเสสจึงพลอยรับผลร้ายด้วย
[33] เพราะท่านทำให้จิตใจโมเสสขมขื่น และริมฝีปากของเขาพูดถ้อยคำหุนหัน
[34] ท่านมิได้ทำลายชนชาติทั้งหลาย ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาท่านไว้
[35] แต่ท่านได้ปะปนกับประชาชาติเหล่านั้น และหัดทำอย่างที่พวกเขาทำกัน
[36] ท่านปรนนิบัติรูปเคารพของพวกเขา ซึ่งกลายเป็นบ่วงสำหรับท่าน
[37] ท่านฆ่าบุตรชายและบุตรหญิงของท่าน ถวายเป็นเครื่องสักการบูชาแก่ปีศาจ
[38] ท่านเทโลหิตผู้ไร้ผิดออกมา คือโลหิตบุตรชายบุตรหญิงของท่าน ผู้ซึ่งท่านได้ฆ่าเป็นเครื่องสักการบูชาแก่รูปเคารพแห่งคานาอัน แผ่นดินก็เป็นมลทินไปด้วยโลหิตนั้น
[39] ท่านจึงเป็นคนไม่สะอาดด้วยการกระทำของท่าน และประพฤติเยี่ยงโสเภณีในการกระทำของท่าน
[40] แล้วความกริ้วของพระยาห์เวห์ก็พลุ่งขึ้นต่อประชากรของพระองค์ และพระองค์ทรงรังเกียจมรดกของพระองค์
[41] พระองค์ทรงมอบท่านไว้ในมือบรรดาประชาชาติ บรรดาผู้ที่เกลียดท่านจึงปกครองเหนือท่าน
[42] บรรดาศัตรูของท่านได้บีบบังคับท่าน และท่านตกไปอยู่ใต้อำนาจของพวกเขา
[43] พระองค์ทรงช่วยกู้ท่านหลายครั้ง แต่ท่านมักจงใจกบฏ และถูกเหยียดลงด้วยความชั่วของท่าน
[44] ถึงอย่างไร พระองค์ก็ยังทอดพระเนตรความทุกข์ลำบากของท่าน เมื่อทรงสดับเสียงร้องทูลของท่าน
[45] เพื่อเห็นแก่ท่าน พระองค์ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ และกลับทรงพระกรุณาตามความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์
[46] พระองค์ทรงให้ท่านได้รับความกรุณา จากบรรดาผู้ที่จับท่านไปเป็นเชลย
[47] ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอด และขอทรงรวบรวมข้าพระองค์ทั้งหลายจากประชาชาติต่างๆ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะยกย่องพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ และเพื่อชื่นชมในการสรรเสริญพระองค์
[48] สาธุการแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล ตั้งแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล และขอประชาชนทั้งสิ้นกล่าวว่า “อาเมน” สรรเสริญพระยาห์เวห์