[1] ข้าแต่พระเจ้า ผู้ซึ่งข้าพระองค์สรรเสริญ ขออย่าทรงนิ่งเสีย
[2] เพราะคนอธรรมและคนหลอกลวงใส่ร้ายข้าพระองค์ เขาพูดปรักปรำข้าพระองค์ด้วยลิ้นมุสา
[3] พวกเขาล้อมข้าพระองค์ไว้ด้วยถ้อยคำเกลียดชัง และโจมตีข้าพระองค์โดยไร้เหตุผล
[4] พวกเขาตอบแทนความรักของข้าพระองค์โดยเป็นปฏิปักษ์ต่อข้าพระองค์ ส่วนข้าพระองค์ได้แต่อธิษฐาน
[5] พวกเขาตอบแทนความดีของข้าพระองค์ด้วยความชั่ว และตอบแทนความรักของข้าพระองค์ด้วยความเกลียดชัง
[6] พวกเขากล่าวว่า “ขอทรงตั้งคนอธรรมปรักปรำเขา และให้ปรปักษ์ยืนที่ขวามือของเขา
[7] เมื่อเขาถูกตัดสินความ ก็ให้ปรากฏว่าเขาผิด และให้คำอธิษฐานของเขากลายเป็นบาป
[8] ขอให้วันเวลาของเขาน้อย ขอให้อีกผู้หนึ่งมายึดตำแหน่งของเขา
[9] ขอให้ลูกๆ ของเขากำพร้าพ่อ และภรรยาของเขาเป็นม่าย
[10] ขอให้ลูกของเขาต้องพเนจรขอทานไป ขอให้พวกเขาเสาะหาอาหารจากที่ปรักหักพังของตน
[11] ขอให้เจ้าหนี้มายึดของทั้งสิ้นที่เขามีอยู่ ขอคนต่างถิ่นมาปล้นผลผลิตของเขาไป
[12] ขออย่าให้ผู้ใดกรุณาเขา อย่าให้ผู้ใดสงสารลูกกำพร้าของเขา
[13] ขอให้วงศ์วานของเขาถูกทำลาย ขอให้ชื่อของพวกเขาถูกลบไปในคนรุ่นต่อมา
[14] ขอพระยาห์เวห์ทรงระลึกถึงความชั่วของบรรพบุรุษของเขา และอย่าทรงลบบาปของมารดาเขา
[15] ขอให้บาปเหล่านั้นอยู่เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์เสมอ เพื่อจะทรงตัดอนุสรณ์ของพวกเขาเสียจากแผ่นดินโลก
[16] เพราะเขาไม่คิดที่จะแสดงความกรุณา แต่ได้ข่มเหงคนยากจนและคนขัดสน และคนท้อใจจนตาย
[17] เขารักที่จะแช่ง ขอให้คำแช่งตกบนเขา เขาไม่ยินดีที่จะให้พร ขอให้พรห่างไกลจากเขา
[18] เขาสวมการแช่งอย่างกับสวมเสื้อผ้า ขอให้มันซึมเข้าไปในกายของเขาอย่างน้ำ เข้าไปในกระดูกของเขาอย่างน้ำมัน
[19] ให้เหมือนเสื้อผ้าที่เขาพันกายอยู่ เหมือนเข็มขัดที่เขาคาดไว้เสมอ”
[20] ขอให้สิ่งนี้เป็นบำเหน็จจากพระยาห์เวห์แก่ปฏิปักษ์ของข้าพระองค์ แก่ผู้ที่กล่าวร้ายข้าพระองค์
[21] ข้าแต่พระองค์ พระยาห์เวห์ องค์เจ้านายของข้าพระองค์ ขอทรงกระทำกับข้าพระองค์โดยเห็นแก่พระนามของพระองค์ เพราะว่าความรักมั่นคงของพระองค์นั้นประเสริฐ ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์
[22] เพราะข้าพระองค์ยากจนและขัดสน และใจข้าพระองค์ก็บาดเจ็บอยู่ภายใน
[23] ข้าพระองค์จากไปอย่างเงาในตอนเย็น ข้าพระองค์ถูกสลัดออกเหมือนตั๊กแตนปาทังก้า
[24] เข่าของข้าพระองค์ก็อ่อนเปลี้ย เพราะการอดอาหาร ร่างกายของข้าพระองค์ก็ซูบผอมลง
[25] ข้าพระองค์กลายเป็นที่เยาะเย้ยของพวกเขา เมื่อเขาทั้งหลายเห็นข้าพระองค์ เขาก็สั่นศีรษะ
[26] ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอดตามความรักมั่นคงของพระองค์
[27] ขอให้พวกเขาทราบว่านี่เป็นฝีพระหัตถ์ของพระองค์ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์เองได้ทรงทำการนี้
[28] ให้พวกเขาแช่งไป แต่ขอพระองค์ทรงอวยพร ขอให้ผู้ที่ลุกขึ้นสู้ข้าพระองค์อับอาย ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ยินดี
[29] ขอให้ปฏิปักษ์ของข้าพระองค์ห่มความขายหน้า ขอให้พวกเขาสวมความอับอายอย่างเสื้อคลุม
[30] ข้าพเจ้าจะขอบพระคุณพระยาห์เวห์อย่างยิ่งด้วยปากข้าพเจ้า และในท่ามกลางคนมากมาย ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์
[31] เพราะพระองค์ทรงยืนที่ขวามือของคนขัดสน เพื่อทรงช่วยเขาให้พ้นจากคนที่ปรับโทษเขานั้น