[1] ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลาย พระองค์ทรงทะลวงแนวป้องกันของข้าพระองค์ทั้งหลาย พระองค์ทรงพระพิโรธ แต่บัดนี้ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกลับคืนสู่สภาพดีเถิด
[2] พระองค์ทรงทำให้แผ่นดินหวั่นไหว ทรงให้มันแตกแยกออก ขอทรงซ่อมร่องแตกนั้นเพราะมันสั่นคลอน
[3] พระองค์ทรงให้ประชากรของพระองค์พบความลำบาก พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่นแห่งความซวนเซ
[4] พระองค์ทรงตั้งธงไว้ให้บรรดาผู้ที่ยำเกรงพระองค์ เพื่อเขาจะได้หนีพ้นระยะธนูเส-ลาห์
[5] ขอประทานชัยชนะ โดยพระหัตถ์ขวาของพระองค์และขอทรงตอบข้าพระองค์ทั้งหลาย เพื่อว่าผู้ที่พระองค์ทรงรักจะได้รับการช่วยกู้
[6] พระเจ้าตรัสในสถานนมัสการของพระองค์ว่า “เราจะยินดี เราจะแบ่งเมืองเชเคม และแบ่งหุบเขาเมืองสุคคทออก
[7] กิเลอาดเป็นของเรา และมนัสเสห์เป็นของเรา เอฟราอิมเป็นหมวกป้องกันศีรษะของเรา ยูดาห์เป็นคทาของเรา
[8] โมอับเป็นอ่างล้างชำระของเรา เราเหวี่ยงรองเท้าของเราลงบนเอโดม เราโห่ร้องด้วยความมีชัยเหนือฟีลิสเตีย”
[9] ผู้ใดจะนำข้าพเจ้ามายังนครมีป้อม? ผู้ใดจะนำข้าพเจ้าไปยังเอโดม?
[10] ข้าแต่พระเจ้า พระองค์มิได้ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วหรือ? ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ไม่ทรงออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วหรือ?
[11] ขอประทานความช่วยเหลือแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายเพื่อต่อต้านศัตรู เพราะความช่วยเหลือของมนุษย์ก็ไร้ผล
[12] โดยพึ่งพระเจ้า เราจะสู้อย่างเข้มแข็ง พระองค์ทรงเป็นผู้เหยียบศัตรูของเราลง