[1] พระเจ้าประทับในสภาสวรรค์ พระองค์ทรงพิพากษาท่ามกลางพระทั้งหลายว่า
[2] “เจ้าทั้งหลายจะพิพากษาอย่างอยุติธรรม และลำเอียงเข้าข้างคนอธรรมนานเท่าใด?เส-ลาห์
[3] จงให้ความยุติธรรมแก่คนอ่อนแอและเด็กกำพร้า จงปกป้องสิทธิของผู้ทุกข์ยากและผู้ขัดสน
[4] จงช่วยคนอ่อนแอและคนขัดสนให้พ้นภัย จงช่วยกู้พวกเขาให้พ้นจากมือของคนอธรรม”
[5] พระทั้งหลายไม่รู้และไม่เข้าใจ พวกเขาเดินไปมาในความมืด รากทั้งสิ้นของแผ่นดินโลกก็หวั่นไหว
[6] “เรา ได้กล่าวว่า ‘เจ้าทั้งหลายเป็นพระ เป็นบุตรองค์ผู้สูงสุด เจ้าทุกคนนั่นแหละ
[7] ถึงกระนั้น พวกเจ้าก็จะตายอย่างมนุษย์ และล้มลงเหมือนเจ้านายคนหนึ่ง’ ”
[8] ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงลุกขึ้นพิพากษาแผ่นดินโลก เพราะประชาชาติทั้งสิ้นเป็นของพระองค์