[1] พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “จงรักษาความยุติธรรมและทำความชอบธรรม เพราะความรอดของเราใกล้มาถึง และความชอบธรรมของเราจะเผยออก
[2] ความสุขย่อมมีแก่คนที่ทำเช่นนี้ และแก่มนุษย์ผู้ยึดมันไว้มั่น คือผู้รักษาวันสะบาโต ไม่ทำให้วันนั้นเสื่อมเสีย และรักษามือของเขาจากการทำชั่วร้ายใดๆ
[3] “อย่าให้คนต่างชาติผู้เข้าจารีตถือพระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์จะทรงแยกข้าจากชนชาติของพระองค์แน่’ และอย่าให้ขันทีพูดว่า ‘ดูสิ ข้าเป็นต้นไม้เหี่ยวแห้ง’ ”
[4] เพราะพระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “เกี่ยวกับบรรดาขันทีผู้รักษาวันสะบาโตของเรา ผู้เลือกในสิ่งที่เราพอใจ และยึดมั่นในพันธสัญญาของเรา
[5] เราจะให้อนุสรณ์แก่เขาทั้งหลาย ภายในนิเวศและภายในกำแพงของเรา ที่ดีกว่าบุตรชายและบุตรหญิง เราจะให้ชื่อนิรันดร์แก่เขาทั้งหลาย ซึ่งจะไม่ถูกตัดออกเลย
[6] “และคนต่างชาติผู้เข้าจารีตถือพระยาห์เวห์ เพื่อปรนนิบัติพระองค์และรักพระนามของพระยาห์เวห์ และเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ทุกคนที่รักษาวันสะบาโตไม่ให้เสื่อมเสีย และยึดมั่นในพันธสัญญาของเรา
[7] เราจะนำพวกเขามายังภูเขาบริสุทธิ์ของเรา และทำให้เขาชื่นบานอยู่ในนิเวศอธิษฐานของเรา เครื่องบูชาเผาทั้งตัวของเขาและเครื่องบูชาของเขา จะเป็นที่โปรดปรานบนแท่นบูชาของเรา เพราะนิเวศของเรานั้นเขาจะเรียกว่านิเวศอธิษฐาน สำหรับทุกชนชาติ”
[8] พระยาห์เวห์ องค์เจ้านาย ผู้ทรงรวบรวมอิสราเอลที่กระจัดกระจาย ตรัสว่า “เราจะรวบรวมคนอื่นมาไว้กับเขา นอกจากพวกที่ได้รวบรวมไว้แล้ว”
[9] พวกเจ้า สัตว์ทั้งหมดในทุ่ง จงมากินซิ ทั้งพวกเจ้า สัตว์ทั้งหมดในป่า
[10] ยามของเขาตาบอด เขาทุกคนไร้ความรู้ เขาทุกคนเป็นสุนัขใบ้ ไม่สามารถเห่า ได้แต่ฝัน ได้แต่นอน รักแต่จะหลับ
[11] พวกสุนัขหิวจัด ไม่เคยรู้จักอิ่ม พวกเขาคือผู้เลี้ยงแกะที่ไม่มีความเข้าใจ เขาทุกคนหันไปตามทางเขาเอง แต่ละคนล้วนหากำไรให้ตัวเองโดยไม่มีใครยกเว้น
[12] “มาเถิด ให้ข้าเอาเหล้าองุ่นมา ให้พวกเราดื่มเมรัยเต็มที่ และพรุ่งนี้ก็จะเหมือนวันนี้ จะใหญ่โตและมากมายยิ่งกว่าอีก”