[1] เอ๊ะ แผ่นดินแห่งปีกที่กระหึ่ม ซึ่งอยู่เลยแม่น้ำแห่งคูช
[2] ซึ่งส่งทูตไปโดยทางทะเล โดยเรือต้นกกบนน้ำ จงไป พวกผู้สื่อสารที่รวดเร็วเอ๋ย ไปยังประชาชาติหนึ่งที่คนมีร่างสูงและเกลี้ยงเกลา ไปยังชนชาติที่คนทั้งใกล้และไกลต่างเกรงกลัว ประชาชาติที่เข้มแข็ง และกดขี่ผู้อื่น ซึ่งแผ่นดินของเขาถูกแบ่งด้วยแม่น้ำ
[3] ท่านทุกคนผู้เป็นชาวพิภพ ผู้อาศัยทั้งหลายบนแผ่นดินโลก เมื่อมีธงสัญญาณยกขึ้นบนภูเขา พวกท่านจะมองเห็น เมื่อมีการเป่าเขาสัตว์ ท่านจะได้ยิน
[4] เพราะพระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า “เราจะมองจากที่อาศัยของเราอย่างเงียบๆ เหมือนความร้อนที่ระอุกลางแสงแดด เหมือนหมอกของน้ำค้างในความร้อนของฤดูเกี่ยว”
[5] เพราะก่อนถึงฤดูเกี่ยว เมื่อดอกไม้บานแล้ว และดอกกลายเป็นผลองุ่นที่กำลังสุก พระองค์จะทรงตัดกิ่งออกด้วยขอลิดแขนง และจะทรงบั่นและฟันกิ่งก้านสาขาทิ้ง
[6] และเขาทั้งหลายจะถูกทิ้งไว้ด้วยกัน ให้แก่เหยี่ยว ที่ภูเขา และแก่สัตว์ป่าบนแผ่นดิน และเหยี่ยวจะกินเสียในฤดูร้อน และสัตว์ป่าทั้งหมดบนแผ่นดินจะกินเสียในฤดูหนาว
[7] ในเวลานั้น ชนชาติที่มีคนรูปร่างสูงและเกลี้ยงเกลาจะนำของมาถวายแด่พระยาห์เวห์จอมทัพ คือชนชาติที่คนทั้งใกล้และไกลต่างเกรงกลัว อันเป็นประชาชาติที่เข้มแข็งและคอยกดขี่ ซึ่งแผ่นดินของเขาถูกแบ่งด้วยแม่น้ำ และพวกเขาจะมายังสถานที่แห่งพระนามของพระยาห์เวห์จอมทัพคือที่ภูเขาศิโยน