[1] เพราะดูสิ องค์เจ้านายคือพระยาห์เวห์จอมทัพ จะทรงนำไปเสียจากเยรูซาเล็มและจากยูดาห์ ซึ่งสิ่งหล่อเลี้ยงและการจุนเจือ คือสิ่งหล่อเลี้ยงทั้งหมดซึ่งเป็นอาหาร และสิ่งหล่อเลี้ยงทั้งหมดซึ่งเป็นน้ำดื่ม
[2] นักรบและทหาร ผู้วินิจฉัยและผู้เผยพระวจนะ ผู้ทำนายและผู้ใหญ่
[3] นายกอง และคนมีตำแหน่งสูง ที่ปรึกษาและคนเล่นไสยศาสตร์ที่เจนจัด ทั้งผู้ชำนาญการทำอาถรรพณ์
[4] และเราจะทำให้เด็กๆ เป็นเจ้านายของเขา และทารกจะปกครองเขาทั้งหลาย
[5] และประชาชนจะบีบบังคับกันและกัน แต่ละคนจะบีบบังคับคนอื่น และแต่ละคนจะบีบบังคับเพื่อนบ้านของตน เด็กๆ จะโอหังต่อ ผู้อาวุโส และคนเลวต่อคนมีเกียรติ
[6] เมื่อคนหนึ่งคนใดบังคับ พี่น้องของเขา ในบ้านของบิดาของเขา กล่าวว่า “เจ้ามีเสื้อคลุมอยู่แล้ว ให้เจ้าเป็นผู้นำของเรา และซากหักพังนี้จะอยู่ใต้กำมือของเจ้า”
[7] แต่ในวันนั้นเขาจะคัดค้านว่า “ข้าพเจ้าจะไม่เป็นผู้แก้ไข ในบ้านของข้าพเจ้าไม่มีทั้งอาหารและเสื้อคลุม พวกท่านอย่าแต่งตั้งข้าพเจ้า เป็นผู้นำของประชาชนเลย”
[8] เพราะเยรูซาเล็มก็สะดุด และยูดาห์ก็ล้มลง เพราะวาจาและการกระทำของพวกเขาล้วนต่อสู้พระยาห์เวห์ กบฏต่อการทรงสถิตด้วยพระสิริ ของพระองค์
[9] สีหน้าของเขาทั้งหลายเป็นพยานปรักปรำเขา พวกเขาป่าวร้องความบาปของเขาอย่างเมืองโสโดม พวกเขาไม่ได้ปิดบังเลย วิบัติแก่ตัวเขา เพราะว่าพวกเขานำความหายนะมาสู่พวกเขาเอง
[10] จงบอกคนชอบธรรมว่าเขาจะเป็นสุข เพราะพวกเขาจะได้รับผล การกระทำของเขา
[11] วิบัติแก่คนอธรรม เพราะว่าสิ่งเลวร้ายจะเกิดกับเขา เพราะว่าเขาต้องถูกจัดการตามสิ่งที่มือของเขาได้ทำ
[12] ส่วนชนชาติของเรานั้น เด็กๆ เป็นผู้บีบบังคับเขา และผู้หญิงปกครองเหนือพวกเขา โอ ชนชาติของเราเอ๋ย ผู้นำของเจ้าทำให้เจ้าหลงทาง ทั้งทำให้วิถีทางของพวกเจ้าสับสน
[13] พระยาห์เวห์ทรงยืนตัดสินความ พระองค์ทรงยืนพิพากษาชนชาติของพระองค์
[14] พระยาห์เวห์ทรงเข้าไปพิพากษา พวกผู้ใหญ่และเจ้านายแห่งชนชาติของพระองค์ “พวกเจ้านี่แหละที่กลืนกินสวนองุ่น ของริบจากคนจนก็อยู่ในบ้านของเจ้า
[15] ที่พวกเจ้าบีบคั้นชนชาติของเรา และบดขยี้หน้าคนจนนั้นหมายความว่าอย่างไร” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพ ตรัสดังนี้แหละ
[16] และพระยาห์เวห์ตรัสว่า “เพราะว่าบรรดาธิดาศิโยนนั้นหยิ่งผยอง และเดินคอยืดคอยาว ทั้งส่งตาหวาน เดินกระตุ้งกระติ้ง ขยับเท้าให้มีเสียงกรุ๋งกริ๋ง
[17] องค์เจ้านายจะให้เป็นรอยแผลตกสะเก็ด บนศีรษะของบรรดาธิดาศิโยน และพระยาห์เวห์จะทำให้หน้าผากของพวกนางโล้น”
[18] ในวันนั้นองค์เจ้านายจะเอาบรรดาสิ่งงดงามไปเสีย คือกำไลข้อเท้า ปันจุเหร็จ ตุ้มวงเดือน
[19] จี้ กำไลมือ ผ้าแถบ
[20] ผ้ามาลา กำไลต้นแขน ผ้าคาดเอว ผอบน้ำมันหอม ตะกรุด
[21] แหวนตราและห่วงที่จมูก
[22] เสื้อออกงานและเสื้อคลุม ผ้าคลุมและกระเป๋าถือ
[23] เสื้อผ้าโปร่ง เสื้อผ้าลินิน ผ้าโพกศีรษะและผ้าคลุมหน้า
[24] แทนน้ำหอมจะมีแต่ความเน่าเหม็น แทนผ้าคาดเอวจะมีแต่เชือกรัด แทนผมดัดจะมีแต่ศีรษะล้าน แทนเสื้องามล้ำค่า จะมีแต่ผ้ากระสอบ แทนความงดงาม จะมีแต่ความอับอาย
[25] พวกผู้ชายของท่านจะล้มลงด้วยดาบ และทหารกล้าของท่านจะล้มลงในสงคราม
[26] ประตูเมืองของเธอ จะร้องไห้และไว้ทุกข์ เธอจะถูกทำลาย แล้วนั่งอยู่บนดิน