[1] โอ ธิดาพรหมจารีแห่งบาบิโลน จงลงไป และนั่งในผงคลี โอ ธิดาเคลเดีย จงนั่งลงบนพื้นดินโดยไม่มีบัลลังก์ เพราะว่าคนจะไม่เรียกเจ้าอีกว่า แม่เนื้ออ่อนแม่เนื้อละเอียด
[2] จับโม่เข้า และโม่แป้งซิ เปิดผ้าคลุมหน้าของเจ้าออกเสีย ถลกกระโปรงของเจ้าขึ้น เปิดขาของเจ้า จงลุยข้ามน้ำไป
[3] ความเปลือยเปล่าของเจ้าจะถูกเปิดออก และเขาจะเห็นความน่าอายของเจ้าด้วย เราจะแก้แค้น และจะไม่งดเว้นใครเลย
[4] พระผู้ไถ่ของพวกเรา พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์จอมทัพ ทรงเป็นองค์บริสุทธิ์ของอิสราเอล
[5] โอ ธิดาของชาวเคลเดีย จงนั่งในความเงียบ และเข้าไปในความมืด เพราะคนจะไม่เรียกเจ้าอีกว่า นางพญาแห่งราชอาณาจักรทั้งหลาย
[6] เรากริ้วชนชาติของเรา เราทำให้มรดกของเราเป็นมลทิน เรามอบพวกเขาไว้ในมือของเจ้า แต่เจ้าไม่ได้แสดงความกรุณาต่อเขา เจ้าวางแอกอย่างหนัก ไว้บนบ่าของคนแก่
[7] เจ้าพูดว่า “ข้าจะเป็นนางพญาตลอดไป” เจ้าจึงไม่ได้ใส่ใจในเรื่องเหล่านี้ หรือจดจำบั้นปลายของเรื่องเหล่านี้
[8] บัดนี้ จงฟังเรื่องนี้ซิ เจ้าผู้รักความเพลิดเพลิน คือผู้นั่งอยู่อย่างมั่นคง ผู้คิดในใจของตนว่า “ข้านี่แหละ และไม่มีผู้อื่นอีก ข้าจะไม่นั่งเป็นแม่ม่าย หรือประสบกับ การพลัดพรากจากลูก”
[9] แต่ทั้งสองเรื่องนี้จะมาถึงเจ้า ในเวลาเดียวกัน ภายในวันเดียว คือการพลัดพรากจากลูก และการเป็นแม่ม่ายนั้น จะมาถึงเจ้าอย่างเต็มขนาด ทั้งที่เจ้ามีวิทยาคมมากมาย และเจ้ามีเวทมนตร์ที่ทรงอานุภาพอยู่มาก
[10] เจ้ารู้สึกมั่นคงอยู่ในความอธรรมของเจ้า เจ้าว่า “ไม่มีใครเห็นข้า” สติปัญญาของเจ้าและความรู้ของเจ้า ทำให้เจ้าหลงไป และเจ้าจึงคิดในใจของเจ้าว่า “ข้านี่แหละ และไม่มีผู้อื่นอีก”
[11] แต่สิ่งเลวร้ายจะมาถึงเจ้า ซึ่งเจ้าจะปัดเป่ามันไปไม่ได้ ภัยพิบัติจะตกลงมาเหนือเจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่สามารถหลบเลี่ยง และการทำลายล้างจะมาถึงเจ้าอย่างฉับพลัน ซึ่งเจ้าไม่รู้อะไรเลย
[12] จงตั้งมั่นอยู่ในเวทมนตร์ของเจ้า และในวิทยาคมมากมายของเจ้า ซึ่งเจ้าเหนื่อยยากมาตั้งแต่สาวๆ บางทีเจ้าอาจทำสำเร็จ บางทีเจ้าจะทำให้สยดสยองได้
[13] เจ้าเหน็ดเหนื่อยกับที่ปรึกษามากมายของเจ้า ให้พวกที่แบ่งฟ้าสวรรค์ และพวกที่เพ่งดูดวงดาว ยืนขึ้นและช่วยเจ้าให้รอด คือผู้บอกให้เจ้ารู้ในวันขึ้นค่ำ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า
[14] นี่แน่ะ พวกเขาจะเป็นเหมือนตอข้าว ไฟจะเผาผลาญเขาทั้งหลาย พวกเขาไม่สามารถช่วยกู้ตัวเขาเอง จากพลังของเปลวไฟ ไม่มีถ่านที่จะให้ใครอบอุ่น ไม่มีไฟที่จะให้ใครผิง
[15] พวกที่เจ้าเหนื่อยยากด้วยจะเป็นเช่นนี้แก่เจ้า คือผู้ค้าขายกับเจ้าตั้งแต่สาวๆ แต่ละคนต่างพเนจรไปตามทางของพวกเขา ไม่มีใครจะช่วยกู้เจ้าได้