Skip to content
Opens in a new window

[1] ครุ‍วาท ​เกี่ยว‍กับ​ไทระ จง​คร่ำ‍ครวญ​เถิด เรือ​ทั้ง‍หลาย​ของ​เมืองทาร‌ชิช เพราะ​เมือง​นั้น​ถูก​ทำ‌ลาย จน​ไม่‍เหลือ​บ้าน​หรือ​ทาง‍เข้า ​เลย พวก​เขา​ได้​รับ​การ​เปิด‍เผย เมื่อ​มา​จาก​แผ่น‍ดิน​ไซ‌ปรัส

[2] จง​อยู่​นิ่งๆ เถิด ผู้​ที่​อยู่​ตาม​ฝั่ง​ทะ‌เล โอ พ่อ‍ค้า​แห่ง​เมือง‍ไซ‌ดอน ซึ่ง​ผู้​ผ่าน​ข้าม​ทะเล​ไป ทำ​ให้​เจ้า​บริ‌บูรณ์

[3] และ​เขา​ข้าม​น้ำ​มาก​หลาย ราย‍ได้​ของ​เมือง​นั้น​คือ​ข้าว​จาก​ชิ‌โหร์ และ​ผล​เกี่ยว‍เก็บ​จาก​แม่‍น้ำ​ไนล์ เมือง​นั้น​เป็น​แหล่ง​ค้าขาย​ของ​ประ‌ชา‍ชาติ​ทั้ง‍หลาย

[4] จง​อับ‍อาย​เถิด ไซ‌ดอน​เอ๋ย เพราะ​ทะเล​ได้​พูด​แล้ว ปรา‌การ​ของ​ทะเล​พูด​ว่า “ข้า​ไม่เคย​เจ็บ​ครรภ์​และไม่​เคย​คลอด​ลูก ข้า​ไม่​เคย​เลี้ยง​ลูก‍ชาย และ​ไม่​เคย​ฟูม‍ฟัก​ลูกสาว”

[5] เมื่อ​ข่าว‍คราว​มา​ถึง​อียิปต์ พวก​เขา​จะ​ระ‌ทม​ใจ​ด้วย​ข่าว​ของ​เมือง‍ไทระ

[6] จง​ข้าม​ไป​ยัง​ทาร‌ชิช จง​คร่ำ‍ครวญ​เถิด ผู้​อยู่​ตาม​ฝั่ง​ทะเล​เอ๋ย

[7] นี่​คือ​เมือง​รื่น‍เริง​ของ​เจ้า​ทั้ง‍หลาย​หรือ? เมือง​ที่​สร้าง​มา​แต่​โบ‌ราณ​หรือ? และ​เท้า​ของ​มัน​ได้​พา​ไป อาศัย​ใน​แดน​ไกล

[8] ใคร​วาง​แผน‍การ​นี้ ไว้​ต่อ​สู้​เมือง‍ไทระ​ซึ่ง​เป็น​ผู้​แจก​มง‌กุฎ ซึ่ง​พวก​พ่อ‍ค้า​ของ​มัน​เป็น​เจ้า‍นาย และ​นัก​ธุรกิจ​เป็น​คน​มี​เกียรติ​ของ​โลก?

[9] พระ‍ยาห์‌เวห์​จอม‍ทัพ​ทรง​วาง‍แผน​ไว้ เพื่อ​ขจัด​ความ‍เย่อ‍หยิ่ง​ใน​ศักดิ์‍ศรี​ทั้ง‍หมด และ​เพื่อ​ลบ‍หลู่​ผู้​มี​เกียรติ​ทุก‍คน​ใน​แผ่น‍ดิน​โลก

[10] จง​ให้​น้ำ‍ท่วม​แผ่น‍ดิน​ของ​ท่าน​เหมือน​แม่‍น้ำ​ไนล์ โอ ธิดา​แห่ง​ทาร‌ชิช​เอ๋ย ไม่‍มี​การ​จำ‍กัด​อีก​แล้ว

[11] พระ‍องค์​เหยียด​พระ‍หัตถ์​ของ​พระ‍องค์​เหนือ​ทะเล พระ‍องค์​ทรง‍ทำให้​อา‌ณา‍จักร​ทั้ง‍หลาย​สั่น‍สะ‌เทือน พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง‍บัญ‌ชา​เกี่ยว‍กับ​คา‌นา‌อัน ให้​ทำ‌ลาย​ป้อม‍ปรา‌การ​ของ​มัน​เสีย

[12] และ​พระ‍องค์​ตรัส​ว่า “โอ ธิดา‍พรหม‌จารี​ผู้​ถูก​บีบ​บัง‍คับ​แห่ง​ไซ‌ดอน​เอ๋ย เจ้า​จะ​ไม่​เริง‍ร่า​อีก​ต่อ‍ไป จง​ลุก‍ขึ้น​ข้าม​ไป​ยัง​ไซ‌ปรัส แม้​ที่‍นั่น​เจ้า​ก็​จะ​ไม่‍มี​ความ​สงบด้วย”

[13] จง​ดู​แผ่น‍ดิน​ของ​คน​เคล‌เดีย ชน‍ชาติ​นี้​ไม่​มี​แล้ว อัส‌ซี‌เรีย​ทำ‍ให้​มัน​เป็น​ที่อยู่​ของ​สัตว์‍ป่า พวก​เขา​ก่อ​เชิง‍เทิน​ของ​เขา​ขึ้น และ​เขา​ทำ‌ลาย​วัง​ทั้ง‍หลาย​ของ​มัน​ลง เขา​ทำ​ให้​มัน​เป็น​ที่​ปรัก‍หัก‍พัง

[14] จง​คร่ำ‍ครวญ​เถิด เรือ​ทั้ง‍หลาย​ของ​ทาร‌ชิช เพราะ‍ว่า​ปรา‌การ​ของ​ท่าน​ถูก​ทำ‌ลาย​แล้ว

[15] ใน​เวลา​นั้น เมือง​ไทระ​จะ​ถูก​ลืม 70 ปี เท่าๆ กับ​อายุ​ของ​พระ‍รา‌ชา​องค์​หนึ่ง พอ​สิ้น 70 ปี สิ่งที่​เกิด​ขึ้น​กับ​ไทระ​จะ​เป็น​เหมือน​เพลง​ของ​หญิง​โสเภณี​ที่​ว่า

[16] “โอ หญิง‍งาม‍เมือง​ที่​ถูก​ลืม​เอ๋ย จง​หยิบ​พิณ เดิน​ไป​ทั่ว​เมือง จง​บรร‌เลง​อย่าง‍ไพ‌เราะ ร้อง‍เพลง​หลายๆ บท เพื่อ​คน​จะ​ระ‍ลึก​ถึง​เจ้า​ได้​อีก”

[17] เมื่อ​สิ้น 70 ปี พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​เยี่ยม‍เยียน​เมือง​ไทระ และ​เมือง​นั้น​จะ​กลับ​ไป​หา​กิน​อีก และ​จะ​ค้า‍ขาย ​กับ​ทุก​อา‌ณา‍จักร​ของ​โลก​บน​พื้น​แผ่น‍ดิน

[18] กำไร​ของ​มัน​และ​ที่​หา​กิน​มา​ได้​ของ​มัน​จะ​เป็น​ของ​ถวาย​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์ จะ​ไม่​สะสม​หรือ​เก็บเอา​ไว้ เพราะ​กำไร​ของ​มัน​จะ​ทำ​ให้​พวก​ที่​อยู่​เฉพาะ​พระ‍พักตร์​พระ‍ยาห์‌เวห์​มี​อา‌หาร​อุดม​และมี​เสื้อ​ผ้า​งด‍งาม

อิส‌ยาห์ — Chapters