[1] ครุวาท เกี่ยวกับโมอับ เพราะเมืองอาร์ถูกทำลายในคืนเดียว โมอับถูกทำให้ย่อยยับ เพราะเมืองคีร์ถูกทำลายในคืนเดียว โมอับถูกทำให้ย่อยยับ
[2] เมืองดีโบนขึ้นไปยังวิหาร ไปยังปูชนียสถานสูงเพื่อร้องไห้ โมอับคร่ำครวญ ถึงเมืองเนโบและเมืองเมเดบา ศีรษะทุกศีรษะก็โล้น และหนวดเคราของทุกคนล้วนถูกโกน
[3] พวกเขาคาดผ้ากระสอบ อยู่ตามถนน ทุกคนคร่ำครวญน้ำตานอง ทั้งบนหลังคาบ้านและตามลานเมือง
[4] เมืองเฮชโบนและเมืองเอเลอาเลห์ส่งเสียงร้อง เสียงของพวกเขาได้ยินไปถึงเมืองยาฮาส เพราะฉะนั้น ชายที่ถืออาวุธของโมอับจึงร้องเสียงดัง ตัวของเขาก็สั่นเทา
[5] ใจของข้าพเจ้าร้องออกมาเพื่อโมอับ ผู้ลี้ภัยโมอับหนีไปยังเมืองโศอาร์ ไปยังเมืองเอกลัทเชลีชิยาห์ เพราะตามทางที่ขึ้นไปเมืองลูฮีท เขาขึ้นไปและร่ำไห้ ตามถนนสู่เมืองโฮโรนาอิม เขาเปล่งเสียงร้องถึงการถูกทำลาย
[6] ธารน้ำที่นิมริม ก็กลายเป็นที่ร้าง หญ้าก็เหี่ยวแห้ง และหญ้าอ่อนก็ไม่งอก พืชเขียวสดไม่มีอีกแล้ว
[7] เพราะฉะนั้น ความมั่งคั่งที่เขาได้มา และที่เขาสะสมเอาไว้ พวกเขาขนเอามันไป ข้ามลำธารต้นหลิว
[8] เพราะเสียงร่ำร้องกระจายไป ทั่วทั้งแผ่นดินโมอับ เสียงคร่ำครวญไปถึงเมืองเอกลาอิม เสียงคร่ำครวญไปถึงเมืองเบเออร์เอลิม
[9] เพราะลำน้ำของเมืองดีโมนเต็มด้วยเลือด ถึงกระนั้นเรายังจะเพิ่มภัยแก่ดีโมนอีก คือให้สิงโตแก่คนโมอับที่หลบหนีไป และแก่คนเหลืออยู่ในแผ่นดิน