[1] ครุวาท เกี่ยวกับหุบเขาแห่งนิมิต นี่มันเรื่องอะไรกัน ที่ท่านทุกคนขึ้นไปบนหลังคาบ้าน
[2] ที่ในเมืองเต็มด้วยเสียงดัง ที่ในนครเต็มด้วยความอึกทึกและรื่นเริง? พวกถูกฆ่าของท่านไม่ได้ถูกฆ่าด้วยดาบ หรือตายในสงคราม
[3] ผู้ปกครองทั้งหมดของท่านหนีไปด้วยกัน พวกเขาถูกจับได้โดยไม่ต้องใช้คันธนู ท่านทุกคนที่ถูกค้นเจอก็ถูกจับด้วยกัน แม้ว่าเขาได้หนีไปไกล
[4] เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงว่า “อย่ามองข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้าร้องไห้อย่างขมขื่น อย่าอุตส่าห์ปลอบโยนข้าพเจ้า เนื่องด้วยการทำลายชนชาติของข้าพเจ้าเลย”
[5] เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพทรงมีวันหนึ่ง เป็นวันแห่งการโกลาหล การเหยียบย่ำ และความยุ่งเหยิง ในหุบเขาแห่งนิมิต กำแพงจะถูกทำลาย และเสียงร้องให้ช่วยจะไปถึงภูเขา
[6] เอลามหยิบแล่งธนู พร้อมกับคนขับรถรบและพลม้า และคีร์ก็ถือ โล่ไว้
[7] หุบเขาดีที่สุดของท่านเต็มด้วยรถรบ และพลม้าก็ยืนประจำที่ตรงประตูเมือง
[8] พระองค์ได้ทรงนำการปกป้อง ยูดาห์ไปเสียแล้ว ในวันนั้น ท่านมองหาศาสตราวุธในพระตำหนักพนา
[9] และพวกท่านก็เห็นช่องโหว่มากมายในนครดาวิด แล้วท่านก็กักเก็บน้ำในสระล่าง
[10] พวกท่านนับจำนวนบ้านของเยรูซาเล็ม แล้วก็รื้อบ้านมาเสริมกำแพงเมือง
[11] ท่านทำที่เก็บน้ำไว้ระหว่างกำแพงสองด้านเพื่อใช้ในสระเก่า แต่ท่านทั้งหลายไม่ได้มุ่งมองไปยังพระองค์ผู้ทรงบันดาลเหตุ และไม่ได้มองดูผู้ทรงวางแผนงานนี้ไว้นานแล้ว
[12] และในวันนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพ ทรงเรียกให้ร่ำไห้และคร่ำครวญ ทั้งทำให้ศีรษะโล้นและสวมผ้ากระสอบ
[13] แต่ ดูซิ กลับมีความรื่นเริงและยินดี มีการฆ่าวัวและฆ่าแกะ ทั้งกินเนื้อและดื่มเหล้าองุ่น “ให้เรากินและดื่มเถิด เพราะว่าพรุ่งนี้เราจะตาย”
[14] พระยาห์เวห์จอมทัพทรงเปิดเผยในหูของข้าพเจ้าว่า “จะไม่มีการลบล้างบาปนี้ให้พวกเจ้าอย่างแน่นอนจนกว่าพวกเจ้าจะตาย” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพตรัสดังนี้
[15] พระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพตรัสดังนี้ว่า “ไปเถิด ไปหาเจ้าพนักงานคนนี้ คือไปยังเชบนา ผู้ดูแลราชสำนัก และจงพูดกับเขาว่า
[16] ‘เจ้ามีสิทธิ์อะไรที่นี่? ใครให้อำนาจเจ้าที่นี่? เจ้าจึงสกัดอุโมงค์ให้ตัวเจ้าเองที่นี่?’ เขาสกัดอุโมงค์ในที่สูง เจาะที่หยุดพักให้เขาเองในศิลา”
[17] นี่แน่ะ ท่านผู้มีพลังอำนาจ พระยาห์เวห์จะทรงเหวี่ยงท่านออกไปอย่างแรง พระองค์จะจับท่านไว้แน่น
[18] แล้วหมุนตัวท่านไปโดยรอบ และขว้างท่านเหมือนลูกบอลออกไปยังดินแดนที่กว้างใหญ่ ท่านจะตายที่นั่น และรถรบโอ่อ่าของท่านอยู่ที่นั่น ก็เป็นความอับอายแก่เรือนเจ้านายของท่าน
[19] “เราจะไล่เจ้าออกจากหน้าที่ของเจ้า และเจ้าจะถูกดึง ลงมาจากตำแหน่งของเจ้า
[20] และในวันนั้น เราจะเรียกผู้รับใช้ของเรา คือเอลียาคิม บุตรชายฮิลคียาห์
[21] เราจะเอาเสื้อยศของเจ้ามาสวมให้เขา และจะเอาสายคาดเอวของเจ้าคาดเขาไว้ แล้วจะมอบอำนาจของเจ้าไว้ในมือของเขา เขาจะเป็นเหมือนบิดาของชาวกรุงเยรูซาเล็ม และของเชื้อวงศ์ยูดาห์
[22] และเราจะวางลูกกุญแจแห่งวังของดาวิดไว้บนบ่าของเขา เมื่อเขาเปิดแล้วก็จะไม่มีใครปิดได้ และเมื่อเขาปิดแล้วก็จะไม่มีใครเปิดได้
[23] และเราจะตอกเขาเหมือนหมุดไว้ในที่ที่มั่นคง และเขาจะเป็นเหมือนที่นั่งทรงเกียรติแห่งสกุล ของเขา
[24] และพวกเขาจะแขวนน้ำหนัก ทั้งหมดแห่งเชื้อวงศ์บิดาของเขาไว้บนตัวเขา ทั้งของลูกหลานและบรรดาผู้สืบเชื้อสาย ภาชนะเล็กๆ ทุกชิ้น ตั้งแต่ถ้วยไปจนถึงเหยือกทุกอัน”
[25] พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า “ในวันนั้นหมุดซึ่งตอกอยู่ในที่ที่มั่นคงจะหลุด มันจะถูกโค่นและล้มลงมา และภาระหนักที่อยู่บนนั้นจะถูกตัดออก” เพราะพระยาห์เวห์ได้ตรัสไว้แล้ว