[1] ในวันนั้นหญิงเจ็ดคนจะยึดชายคนหนึ่งไว้ กล่าวว่า “เราจะกินอาหารของเราเองและสวมเครื่องนุ่งห่มของเราเอง ขอเพียงให้คนเรียกเราตามชื่อของท่าน ขอโปรดเอาความอดสูของเราไปเสีย”
[2] ในวันนั้นกิ่งของพระยาห์เวห์จะงดงามและรุ่งโรจน์ และผลิตผลของแผ่นดินจะเป็นความภูมิใจและเป็นเกียรติของผู้รอดตายในอิสราเอล
[3] และคนที่เหลืออยู่ในศิโยนและตกค้างอยู่ในเยรูซาเล็มจะถูกเรียกว่าบริสุทธิ์ คือทุกคนที่ถูกบันทึกว่ามีชีวิตในเยรูซาเล็ม
[4] เมื่อองค์เจ้านายได้ทรงล้างความโสโครกของบรรดาธิดาศิโยน และชำระรอยเลือดของเยรูซาเล็มจากท่ามกลางเมืองนั้น ด้วยวิญญาณแห่งการพิพากษาและวิญญาณแห่งการเผาไหม้
[5] และพระยาห์เวห์จะทรงสร้างเมฆสำหรับกลางวัน ทั้งควันและแสงของเปลวเพลิงสำหรับกลางคืน อยู่เหนือทุกแห่งหนของภูเขาศิโยนและเหนือที่ชุมนุมของเมืองนั้น เพราะจะมีกระโจมคลุมเหนือพระสิริทั้งสิ้น
[6] และจะเป็นร่มเงาบังแดดเวลากลางวัน ทั้งเป็นที่ลี้ภัยและที่กำบังจากพายุและห่าฝน