[1] ถิ่นทุรกันดารและพื้นดินแห้งแล้งจะยินดี ที่ราบแห้งแล้งจะเปรมปรีดิ์และผลิดอก อย่างต้นดอกฝรั่น
[2] มันจะออกดอกอย่างมากมาย ทั้งเปรมปรีดิ์ด้วยความชื่นบานและการร้องเพลง มันจะได้รับศักดิ์ศรีของเลบานอน ทั้งความโอ่อ่าตระการของคารเมลและชาโรน ที่เหล่านี้จะเห็นพระสิริของพระยาห์เวห์ คือความโอ่อ่าตระการของพระเจ้าของเรา
[3] จงเสริมกำลังแก่มือที่อ่อนแรง และทำหัวเข่าที่โอนเอนให้มั่นคง
[4] จงกล่าวกับคนที่มีใจหวาดกลัวว่า “จงเข้มแข็งเถอะ และอย่ากลัวเลย ดูสิ พระเจ้าของท่านทั้งหลาย พระองค์จะเสด็จมาด้วยการแก้แค้น ด้วยการตอบแทนของพระเจ้า พระองค์จะเสด็จมาและจะช่วยท่านให้รอด”
[5] แล้วตาของคนตาบอดจะได้เห็น และหูของคนหูหนวกจะได้ยิน
[6] คนง่อยจะกระโดดอย่างกวาง และลิ้นของคนใบ้จะโห่ร้องยินดี เพราะน้ำจะพลุ่งขึ้นมาในถิ่นทุรกันดาร และลำธารเกิดขึ้นในที่ราบแห้งแล้ง
[7] พื้นดินร้อนจัดจะกลายเป็นสระน้ำ และพื้นดินแห้งผากจะเป็นน้ำพุ ในโพรงที่หมาป่าเคยนอนพักอยู่ หญ้าจะโตเป็นต้นอ้อและต้นกก
[8] และจะมีทางหลวงและทางเดินที่นั่น และเขาจะเรียกทางนั้นว่า วิสุทธิมรรค คนไม่สะอาดจะไม่เดินทางนั้น แต่เป็นทางเพื่อผู้ที่จะเดินทางนั้น แม้คนโง่ก็ไม่เดินหลงทาง
[9] จะไม่มีสิงโตที่นั่น และไม่มีสัตว์ร้ายขึ้นมาบนนั้น จะหามันไม่พบในที่นั้น แต่พวกที่ทรงไถ่ไว้แล้วจะเดินบนนั้น
[10] ผู้ได้รับการไถ่ของพระยาห์เวห์จะกลับมา และจะมายังศิโยนด้วยการร้องเพลง มีความยินดีเป็นนิตย์บนศีรษะของเขาทั้งหลาย เขาจะได้รับความชื่นใจและความยินดี ความโศกเศร้าและการถอนใจจะหนีหายไป