[1] ถ้อยคำของเลมูเอล พระราชาแห่งมัสสา พระราชชนนีตรัสสอนคำนี้แก่พระองค์
[2] โอ ลูกแม่เอ๋ย โอ ลูกแห่งท้องแม่เอ๋ย โอ ลูกแห่งคำปฏิญาณของแม่เอ๋ย
[3] อย่าให้กำลังของเจ้าแก่ผู้หญิง หรือให้ทางของเจ้าแก่หญิงผู้ทำลายพระราชา
[4] โอ เลมูเอลเอ๋ย ไม่สมควรที่พระราชา ไม่สมควรที่พระราชาจะเสวยเหล้าองุ่น หรือผู้ครอบครองจะปรารถนาสุรา
[5] เกรงว่าเขาจะดื่มและลืมคำที่ตราเป็นกฎหมายนั้นเสีย และวินิจฉัยความของเจ้าทุกข์ให้เขวไป
[6] จงให้สุราแก่ผู้ที่กำลังพินาศ และเหล้าองุ่นแก่ผู้ทุกข์ใจอย่างขมขื่น
[7] จงให้เขาดื่มและลืมความยากจนของเขา และไม่จดจำความระทมทุกข์อีกต่อไป
[8] จงอ้าปากของเจ้าแทนคนใบ้ เพื่อสิทธิ ของทุกคนที่กำลังจะพินาศ
[9] จงอ้าปากของเจ้า พิพากษาอย่างชอบธรรม จงให้ความยุติธรรมแก่คนยากจนเข็ญใจ
[10] ภรรยาที่เลิศประเสริฐใครเล่าจะหาพบ? คุณค่าของเธอเลิศล้ำกว่าทับทิม
[11] สามีของเธอก็ไว้ใจเธอ และเขาจะไม่ขาดประโยชน์ใดๆ
[12] เธอนำสิ่งดีมาให้เขา ไม่นำสิ่งร้าย ตลอดวันคืนแห่งชีวิตของเธอ
[13] เธอแสวงหาขนแกะและป่าน และทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ
[14] เธอเป็นเหมือนเรือของพ่อค้า เธอนำอาหารของเธอมาจากที่ไกล
[15] เธอลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืดอยู่ และจัดอาหารให้ครอบครัวของเธอ และจัดงาน ให้แก่สาวใช้ของเธอ
[16] เธอพิเคราะห์ดูไร่นาแล้วซื้อไว้ ด้วยรายได้ของเธอ เธอปลูกสวนองุ่น
[17] เธอคาดเอวของเธอด้วยกำลัง และทำให้แขนของเธอแข็งแรง
[18] เธอรู้ว่าสินค้าของเธอจะได้กำไร กลางคืนตะเกียงของเธอก็ไม่ดับ
[19] เธอยื่นมือออกจับไน และมือของเธอจับเครื่องปั่นฝ้าย
[20] เธอหยิบยื่นให้คนยากจน เธอยื่นมือออกช่วยคนขัดสน
[21] เธอไม่กลัวหิมะมาทำให้ครอบครัวของเธอหนาว เพราะทุกคนในครอบครัวสวมเสื้อสองชั้น
[22] เธอทำผ้าปูเตียงสำหรับเธอ เสื้อผ้าของเธอทำด้วยผ้าลินินเนื้อละเอียดและผ้าสีม่วง
[23] สามีของเธอเป็นที่รู้จักที่ประตูเมือง เมื่อเขานั่งอยู่ในหมู่พวกผู้ใหญ่ของแผ่นดิน
[24] เธอทำเครื่องนุ่งห่มด้วยผ้าลินินไว้ขาย เธอส่งผ้าคาดเอวให้แก่พ่อค้า
[25] กำลังและความสง่าผ่าเผยเป็นอาภรณ์ของเธอ เธอหัวเราะให้แก่เหตุการณ์ที่จะมาถึง
[26] เธออ้าปากกล่าวด้วยปัญญา และคำสอนเจือความเอ็นดูอยู่ที่ลิ้นของเธอ
[27] เธอดูแลความเป็นอยู่ในครอบครัวอย่างดี และไม่เคยเกียจคร้าน
[28] ลูกๆ ของเธอตื่นขึ้นมาก็ชมเชยเธอ สามีของเธอก็สรรเสริญเธอว่า
[29] “สตรีมากมายทำได้ดีเลิศ แต่เธอเลิศยิ่งกว่าเขาทั้งหมด”
[30] เสน่ห์เป็นของหลอกลวง และความงามก็ไม่จีรัง แต่สตรีที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ สมควรได้รับคำสรรเสริญ
[31] จงให้เธอรับผลแห่งน้ำมือของเธอ และให้การงานของเธอสรรเสริญเธอที่ประตูเมือง