[1] คนยากจนผู้ดำเนินในความซื่อสัตย์ ดีกว่าคนพูดตลบตะแลงซึ่งเป็นคนโง่
[2] ถ้าคนไม่มีความรู้ก็ไม่ดี และคนที่เร่งเท้าก็มักผิดพลาด
[3] ความโง่ของคนทำลายทางของเขาเอง และใจของเขาก็เกรี้ยวกราดต่อพระยาห์เวห์
[4] ทรัพย์สมบัติทำให้มีเพื่อนมากมาย แต่คนยากจนก็ถูกเพื่อนตีจาก
[5] พยานเท็จจะถูกลงโทษ และคนพูดปดจะหนีไม่พ้น
[6] คนมากมายประจบเจ้านาย และทุกคนก็เป็นมิตรกับผู้ให้ของกำนัล
[7] พี่น้องทั้งหมดของคนยากจนก็ยังเกลียดเขา แล้วเพื่อนจะยิ่งหนีห่างจากเขาสักเท่าไร แม้เขาตามไปวิงวอน แต่พวกเขาก็หายหน้ากันไปหมด
[8] คนที่ได้ปัญญาก็รักตนเอง คนที่รักษาความเข้าใจไว้จะเจริญรุ่งเรือง
[9] พยานเท็จจะถูกลงโทษ และคนพูดปดจะพินาศ
[10] ที่คนโง่จะกินอยู่อย่างหรูหราก็ไม่เหมาะอยู่แล้ว ที่ทาสจะปกครองเจ้านายก็ยิ่งไม่เหมาะมากกว่านั้นอีก
[11] ความฉลาดของมนุษย์ทำให้เขาโกรธช้า และการให้อภัยความผิดก็เป็นศักดิ์ศรีแก่เขา
[12] พระพิโรธของพระราชาเหมือนเสียงคำรามของสิงห์หนุ่ม แต่ความโปรดปรานของพระองค์เหมือนน้ำค้างบนหญ้า
[13] บุตรโง่เขลาเป็นความหายนะแก่บิดา และภรรยาขี้ทะเลาะก็เหมือนน้ำฝนย้อยหยดไม่หยุด
[14] บ้านกับทรัพย์สมบัติเป็นมรดกมาจากบิดา แต่ภรรยาที่ฉลาดมาจากพระยาห์เวห์
[15] ความเกียจคร้านทำให้หลับสนิท และคนขี้เกียจจะต้องหิว
[16] คนที่รักษาพระบัญญัติย่อมรักษาชีวิตของตน คนที่ดูหมิ่นทางแห่งพระบัญญัติ ก็จะตาย
[17] คนที่เมตตาคนยากจนก็ให้พระยาห์เวห์ทรงยืม และพระองค์จะทรงตอบแทนการกระทำของเขา
[18] จงตีสอนบุตรชายของเจ้าเมื่อยังมีความหวัง อย่าจงใจให้เขาพินาศไป
[19] คนที่โมโหฉุนเฉียวจะต้องได้รับโทษ เพราะถ้าเจ้าช่วยเขาแล้ว ก็ต้องช่วยเขาอีก
[20] จงฟังคำแนะนำและรับคำสั่งสอน เพื่อเจ้าจะได้ปัญญาในภายหลัง
[21] ในใจมนุษย์มีแผนงานมากมาย แต่พระประสงค์ของพระยาห์เวห์จะดำรงอยู่ได้
[22] สิ่งที่น่าปรารถนาในตัวมนุษย์คือความจงรักภักดี และคนยากจนยังดีกว่าคนพูดมุสา
[23] ความยำเกรงพระยาห์เวห์นำไปสู่ชีวิต และผู้ยำเกรงพระองค์จะอยู่อย่างผาสุก จะไม่มีสิ่งร้ายใดๆ มาแผ้วพาน
[24] คนเกียจคร้านฝังมือของตนในชาม และไม่ยอมแม้แต่จะนำอาหารมาสู่ปากของตน
[25] จงตีคนที่ชอบเยาะเย้ย แล้วคนรู้น้อยจะกลายเป็นคนสุขุม จงตักเตือนคนที่มีความเข้าใจและเขาจะได้ความรู้
[26] คนที่ทำร้ายบิดาและขับไล่มารดา เป็นบุตรชายผู้นำความอับอายและความเสื่อมเสียมา
[27] ลูกเอ๋ย ถ้าเจ้าเลิกฟังคำสั่งสอน เจ้าก็จะหลงไปจากคำแห่งความรู้
[28] พยานชั่วช้าย่อมเยาะเย้ยความยุติธรรม และปากของคนอธรรมก็กลืนกินความชั่วร้าย
[29] การพิพากษามีพร้อมสำหรับคนที่ชอบเยาะเย้ย และการโบยก็สำหรับหลังของคนโง่