[1] ถ้อยคำของอากูร์ บุตรของยาเคห์แห่งมัสสา ชายคนนั้นพูดกับอิธีเอล กับอิธีเอลและอูคาลว่า
[2] แท้จริงข้า ก็โง่เกินกว่าจะเป็นคน ข้าไม่มีความรอบรู้อย่างมนุษย์
[3] ข้าไม่เคยเรียนรู้ปัญญา ทั้งไม่มีความรู้เกี่ยวกับองค์บริสุทธิ์
[4] ใครเล่าได้ขึ้นสวรรค์และลงมา? ใครรวบรวมลมไว้ในอุ้งมือของตน? ใครเอาเสื้อผ้าห่อห้วงน้ำไว้? ใครสถาปนาที่สุดปลายแห่งแผ่นดินโลก? ผู้นั้นชื่ออะไร? และบุตรของผู้นั้นชื่ออะไร? ท่านจะต้องรู้แน่
[5] พระดำรัสทุกคำของพระเจ้าพิสูจน์แล้วว่าจริง พระองค์ทรงเป็นโล่แก่ผู้ลี้ภัยในพระองค์
[6] อย่าเพิ่มอะไรเข้ากับพระวจนะของพระองค์ เกรงว่าจะทรงตำหนิเจ้าและทรงตัดสินว่าเจ้าพูดมุสา
[7] ข้าพระองค์ขอสองสิ่งจากพระองค์ ขออย่าทรงปฏิเสธ ก่อนข้าพระองค์ตาย
[8] ขอให้ความเท็จและคำมุสาไกลจากข้าพระองค์ ขออย่าประทานความยากจนหรือความมั่งคั่งแก่ข้าพระองค์ ขอทรงเลี้ยงข้าพระองค์ด้วยอาหารที่จำเป็นแก่ ข้าพระองค์
[9] เกรงว่าข้าพระองค์จะอิ่ม และปฏิเสธพระองค์ แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์เป็นใครเล่า?” หรือเกรงว่าข้าพระองค์จะยากจนและขโมย และลบหลู่พระนามพระเจ้าของข้าพระองค์
[10] อย่ากล่าวร้ายคนรับใช้ให้นายของเขาฟัง เกรงว่าเขาจะแช่งเจ้า และเจ้าจะต้องรับโทษ
[11] มีคนที่แช่งบิดา และไม่อวยพรมารดาของตน
[12] มีคนที่คิดว่าตนเองบริสุทธิ์ แต่ไม่ได้รับการชำระความโสโครกของตน
[13] มีคนที่ดวงตาแสดงความยโส และหนังตาแสดงความถือดี
[14] มีคนที่ฟันของเขาเป็นดาบ ฟันกรามของเขาเป็นมีด เพื่อจะทำลายคนยากจนเสียจากแผ่นดิน และคนขัดสนเสียจากมนุษย์
[15] ปลิงมีลูกตัวเมียสองตัว พวกมันร้องว่า “ให้ฉัน ให้ฉัน” มีสามสิ่งที่ไม่เคยอิ่ม สี่สิ่งไม่เคยพูดว่า “พอแล้ว”
[16] คือแดนคนตาย ครรภ์ของหญิงหมัน แผ่นดินโลกที่ไม่อิ่มน้ำ และไฟที่ไม่เคยพูดว่า “พอแล้ว”
[17] ดวงตาที่เยาะเย้ยบิดา และดูถูกไม่ฟังมารดา จะถูกฝูงกาแห่งหุบเขาจิกออก และลูกนกแร้งจะกินเสีย
[18] มีสามสิ่งที่ประหลาดล้ำสำหรับข้า สี่สิ่งที่ข้าไม่เข้าใจ
[19] คือ ท่าทางของนกอินทรีบนท้องฟ้า ท่าทางของงูบนหิน ท่าทางของเรือในท้องทะเล และท่าทางของชายหนุ่มต่อหญิงสาว
[20] นี่เป็นท่าทางของหญิงผู้ล่วงประเวณี คือ นางรับประทาน และนางเช็ดปาก และนางพูดว่า “ฉันไม่ได้ประพฤติชั่ว”
[21] แผ่นดินสะเทือนภายใต้สามสิ่ง มันไม่อาจทนอยู่ใต้สี่สิ่ง
[22] คือ ทาสเมื่อได้เป็นพระราชา คนโง่เขลาเมื่อกินอิ่ม
[23] หญิงที่ไม่มีใครรักเมื่อได้สามี และสาวใช้เมื่อขึ้นมาแทนที่นายหญิงของตน
[24] มีสี่สิ่งในโลกที่เล็กเหลือเกิน แต่มีปัญญามากเหลือล้น
[25] มด เป็นประชากรที่ไม่แข็งแรง แต่มันยังเตรียมอาหารของมันไว้ในฤดูแล้ง
[26] ตัวกระจงผา เป็นประชากรที่ไม่มีกำลัง แต่มันยังสร้างบ้านของมันในซอกหิน
[27] ตั๊กแตนปาทังก้า ไม่มีราชา แต่มันทั้งหมดยังเดินขบวนเป็นแถว
[28] จิ้งจกนั้น เจ้าเอามือจับได้ แต่มันยังอยู่ในพระราชวัง
[29] มีสามสิ่งที่เยื้องย่างได้สง่างาม มีสี่สิ่งที่เดินได้สง่างาม
[30] คือ สิงโตซึ่งเป็นสัตว์ที่มีกำลังมากที่สุดในหมู่สัตว์ และไม่ยอมหันหลังให้สิ่งใดเลย
[31] พ่อไก่ที่เดินป้ออยู่ แพะผู้ และพระราชาที่ทรงดำเนินอยู่หน้าประชาชนของพระองค์
[32] ถ้าเจ้าเป็นคนโง่เขลาและพูดยกย่องตนเอง หรือถ้าเจ้าคิดแผนชั่ว จงเอามือปิดปากไว้
[33] เพราะเมื่อกวนน้ำนมก็ได้เนย เมื่อบีบจมูกก็ได้โลหิต และเมื่อกวนโทโสก็ได้การวิวาท