[1] เหล้าองุ่นทำให้ชอบเยาะเย้ย และสุราก็ทำให้เกะกะระราน ใครยอมให้มันพาเจิ่นไป ก็ไม่มีปัญญา
[2] ความกริ้วอันน่ากลัวของพระราชาก็เหมือนเสียงคำรามของสิงห์หนุ่ม ใครยั่วพระองค์ให้กริ้วก็เสี่ยงชีวิตตนเอง
[3] ที่จะหลีกเลี่ยงการวิวาทก็เป็นเกียรติสำหรับคนเรา แต่คนโง่ทุกคนจะทะเลาะวิวาทกัน
[4] คนเกียจคร้านไม่ไถนาในหน้านา เขาจะมองหาพืชผลในฤดูเกี่ยวแต่ไม่พบอะไรเลย
[5] ความประสงค์ในใจคนเหมือนน้ำลึก แต่คนที่มีความเข้าใจจะวิดมันออกมาได้
[6] คนมากมายป่าวร้องความจงรักภักดีของตัวเอง แต่ใครจะหาคนซื่อสัตย์พบเล่า?
[7] คนชอบธรรมดำเนินในความซื่อสัตย์ของตน ลูกหลานของเขาที่เกิดตามมาก็เป็นสุข
[8] พระราชาผู้ประทับบนบัลลังก์พิพากษา ย่อมทรงฝัดร่อน ความชั่วทุกอย่างออกด้วยพระเนตรของพระองค์
[9] ใครจะพูดได้ว่า “ข้าทำให้ใจของข้าสะอาดแล้ว ข้าบริสุทธิ์พ้นบาปแล้ว”
[10] ตุ้มน้ำหนักฉ้อฉลและเครื่องตวงขี้โกง ทั้งคู่ต่างเป็นที่เกลียดชังต่อพระยาห์เวห์
[11] แม้เด็กก็เผยตัวเองออกมาโดยการประพฤติของเขา ว่าสิ่งที่เขาทำบริสุทธิ์และถูกต้องหรือไม่
[12] หูที่ได้ยินกับตาที่มองเห็น พระยาห์เวห์ทรงสร้างทั้งสองอย่าง
[13] อย่ารักการนอน เกรงว่าเจ้าจะยากจน จงลืมตาของเจ้า แล้วเจ้าจะได้กินอิ่ม
[14] ผู้ซื้อพูดว่า “ของไม่ดี ของไม่ดี” แต่เมื่อเขาไปแล้วเขาจึงอวด
[15] มีทองคำและมีทับทิม มากมาย แต่ปากที่มีความรู้ก็เป็นของล้ำค่ายิ่ง
[16] จงริบเสื้อผ้าของผู้ที่ค้ำประกันให้คนอื่น และจงยึดมันไว้ เมื่อเขาประกันให้คนต่างด้าว
[17] อาหารที่ได้มาด้วยการหลอกลวงมีรสหวานแก่ผู้ได้มา แต่ภายหลังปากของเขาจะเต็มไปด้วยกรวดทราย
[18] แผนงานดำรงอยู่ได้ด้วยคำแนะนำ จงทำสงครามโดยมีการชี้แนะ
[19] คนที่เที่ยวซุบซิบย่อมเผยความลับ ฉะนั้นอย่าเข้าสังคมกับคนปากบอน
[20] คนที่แช่งบิดาหรือมารดาของตน ประทีปของเขาจะดับมืดมิด
[21] มรดกที่ได้มาอย่างชิงสุกก่อนห่าม ที่สุดปลายก็ไม่เป็นมงคล
[22] อย่าพูดว่า “ข้าจะแก้แค้นความชั่ว” จงรอคอยพระยาห์เวห์ พระองค์จะทรงช่วยเจ้า
[23] ตุ้มน้ำหนักฉ้อฉลเป็นที่เกลียดชังต่อพระยาห์เวห์ และตาชั่งขี้โกงก็ไม่ดี
[24] ย่างเท้าของมนุษย์นั้นพระยาห์เวห์ทรงกำหนด แล้วคนจะเข้าใจทางของเขาเองได้อย่างไร?
[25] การพูดพล่อยๆ ว่า “นี่เป็นของบริสุทธิ์” ก็เป็นบ่วงดักตนเอง แล้วจึงมาคิดได้หลังจากปฏิญาณไปแล้ว
[26] พระราชาที่มีปัญญาย่อมทรงฝัดร่อนคนอธรรม แล้วทรงขับล้อเกวียนทับพวกเขา
[27] มโนธรรมของมนุษย์เป็นประทีปของพระยาห์เวห์ ส่องดูทุกส่วนภายในเขา
[28] ความจงรักภักดีและความซื่อสัตย์เฝ้ารักษาพระราชาไว้ และพระราชาจะทรงค้ำชูพระที่นั่งไว้ด้วยความชอบธรรม
[29] ศักดิ์ศรีของคนหนุ่มคือกำลังของเขา แต่ความภูมิฐานของคนแก่คือผมหงอก
[30] การเฆี่ยนที่ให้เป็นบาดแผลก็ขจัดความชั่วเสีย การโบยตีชำระล้างส่วนลึกภายใน