[1] แผนงานความคิดเป็นของมนุษย์ แต่คำตอบของลิ้นมาจากพระยาห์เวห์
[2] ทางทุกสายของมนุษย์ก็บริสุทธิ์ในสายตาของเขาเอง แต่พระยาห์เวห์ทรงตรวจดูจิตใจ
[3] จงมอบงานของเจ้าไว้กับพระยาห์เวห์ แล้วแผนงานของเจ้าจะได้รับการสถาปนา
[4] พระยาห์เวห์ทรงทำให้ทุกสิ่งมีเป้าหมายของมัน แม้คนอธรรมก็เพื่อวันลำเค็ญ
[5] พระยาห์เวห์ทรงเกลียดชังทุกคนที่มีใจผยอง เขาจะถูกลงโทษแน่
[6] โดยความจงรักภักดีและความซื่อสัตย์ ความบาปชั่วก็ถูกลบล้าง และโดยความยำเกรงพระยาห์เวห์ คนหันจากความชั่วร้ายได้
[7] เมื่อทางของมนุษย์เป็นที่โปรดปรานแก่พระยาห์เวห์ แม้ศัตรูของเขานั้นพระองค์ก็ทรงทำให้คืนดีกับเขาได้
[8] มีเล็กน้อยพร้อมกับมีความชอบธรรม ก็ดีกว่ามีรายได้มากพร้อมกับความอยุติธรรม
[9] ใจของมนุษย์กะแผนงานทางของเขา แต่พระยาห์เวห์ทรงนำย่างเท้าของเขา
[10] คำที่มีสิทธิอำนาจอยู่ที่ไพรพระโอษฐ์ ของพระราชา พระโอษฐ์ของพระองค์ซื่อตรงในการพิพากษา
[11] ตราชูและตาชั่งเที่ยงตรงเป็นของพระยาห์เวห์ ตุ้มน้ำหนักทั้งสิ้นในถุงเป็นพระราชกิจของพระองค์
[12] พระราชาทรงเกลียดชังการทำชั่ว เพราะว่าพระที่นั่งนั้นถูกสถาปนาไว้ด้วยความชอบธรรม
[13] พระราชาทรงโปรดปรานปากที่ชอบธรรม และผู้ที่พูดตรงไปตรงมานั้นพระองค์ทรงรัก
[14] พระพิโรธของพระราชาเป็นทูตแห่งความมรณา แต่คนมีปัญญาจะระงับพระพิโรธนั้น
[15] ชีวิตมีอยู่ในความสว่างแห่งพระพักตร์พระราชา และความโปรดปรานของพระองค์เป็นเหมือนเมฆฝนปลายฤดู
[16] ได้ปัญญาก็ดีกว่าได้ทองคำสักเท่าใด และได้ความรอบรู้ก็น่าปรารถนากว่าได้เงิน
[17] ทางหลวงของคนเที่ยงธรรมเบี่ยงเบนออกจากความชั่วร้าย คนที่ระแวดระวังทางของตนก็รักษาชีวิตของตนไว้
[18] ความจองหองมาก่อนการถูกทำลาย และใจผยองก็มาก่อนการล้ม
[19] เป็นคนถ่อมตัวอยู่กับคนยากจน ก็ดีกว่าแบ่งของที่ริบมาได้กับคนเย่อหยิ่ง
[20] ผู้ใส่ใจพระวจนะ จะเจริญรุ่งเรือง และคนที่วางใจในพระยาห์เวห์จะสุขสบาย
[21] คนมีปัญญาเรียกได้ว่าเป็นคนมีความเข้าใจ และวาจาอ่อนหวานเพิ่มอำนาจการสั่งสอน
[22] ปัญญาเป็นน้ำพุแห่งชีวิตแก่ผู้เป็นเจ้าของ แต่ความโง่เป็นการลงโทษแก่คนโง่
[23] ใจของคนมีปัญญาทำให้วาจาของเขาสุขุม และเพิ่มอำนาจการสั่งสอนแก่ปากของเขา
[24] ถ้อยคำแช่มชื่นเป็นเหมือนรวงผึ้ง เป็นความหวานแก่วิญญาณจิตและเป็นพลานามัยแก่ร่างกาย
[25] มีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูก แต่ปลายทางคือความมรณา
[26] ความหิวของคนงานทำงานให้เขา เพราะปากของเขากระตุ้นเขาไป
[27] คนถ่อยคิดแผนชั่วปองร้ายคนอื่น คำพูดจากริมฝีปากของเขาเหมือนไฟลวก
[28] คนตลบตะแลงแพร่การวิวาท และผู้ซุบซิบนินทาก็แยกเพื่อนสนิทออกจากกัน
[29] คนโหดร้ายล่อชวนเพื่อนบ้านของเขา และนำเขาไปในทางไม่ดี
[30] บุคคลผู้ขยิบตากะแผนงานที่ตลบตะแลง บุคคลผู้เม้มปากของเขานำความชั่วร้ายให้เกิดขึ้น
[31] ศีรษะที่มีผมหงอก เป็นมงกุฎแห่งศักดิ์ศรี ซึ่งจะพบได้ก็แต่ในผู้ดำเนินชีวิตด้วยความชอบธรรม
[32] บุคคลผู้โกรธช้าก็ดีกว่าคนมีกำลังมาก และบุคคลผู้ปกครองจิตใจตนเองก็ดีกว่าผู้ที่ตีเมืองได้
[33] ฉลากนั้นถูกทอดลงที่ตัก แต่ผลที่ออกทุกอย่างมาจากพระยาห์เวห์