Skip to content
Opens in a new window

[1] “เมื่อ​พวก‍เจ้า​แบ่ง​แผ่น‍ดิน​ให้​เป็น​กรรม‌สิทธิ์​นั้น เจ้า​จง​ถวาย​ที่‍ดิน​ส่วน​หนึ่ง​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ให้​เป็น​พื้นที่​บริ‌สุทธิ์​ศักดิ์‌สิทธิ์​ยาว 12.5 กิโล​เมตร และ​กว้าง 10 กิโล​เมตร ซึ่งจะ​เป็น​ที่​บริ‌สุทธิ์​ตลอด​บริ‌เวณ​นั้น

[2] และ​ใน​บริ‌เวณ​นั้น​ให้​มี​พื้นที่​สี่‍เหลี่ยม​จัตุรัส​แปลง​หนึ่ง​ยาว 250 เมตร และกว้าง 250 เมตรสำ‌หรับ​สถาน​นมัส‌การ และให้​มี​บริ‌เวณ​ที่​ว่าง​โดย​รอบ​อีก 25 เมตร

[3] และ​จาก​พื้น‍ที่​บริ‌สุทธิ์​นี้ เจ้า​จง​วัด​ส่วน​หนึ่ง​ออก​มา​คือ ยาว 12.5 กิโล​เมตร และ​กว้าง 5 กิโล​เมตร ใน​บริ‌เวณ​นี้​จะ​เป็น​ที่​ตั้ง​ของ​สถาน​นมัสการ คือ​ที่​บริ‌สุทธิ์​ที่‍สุด

[4] ให้​เป็น​ส่วน​บริ‌สุทธิ์​ของ​แผ่น‍ดิน ซึ่ง​จะ​ให้​เป็น​ของ​บรร‌ดา​ปุโร‌หิต​ผู้​ปรน‌นิบัติ​อยู่​ใน​สถาน​นมัส‌การ และ​ผู้เข้า​ใกล้​พระ‍ยาห์‌เวห์​เพื่อ​ปรน‌นิบัติ​พระ‍องค์ คือ​ให้​เป็น​ที่​สำ‌หรับ​ปลูก​บ้าน‍เรือน​ของ​พวก‍เขา และ​เป็น​ที่​บริ‌สุทธิ์​สำ‌หรับ​สถาน​นมัส‌การ

[5] อีก​ส่วน​หนึ่ง​ซึ่ง​ยาว 12.5 กิโล​เมตร​และ​กว้าง 5 กิโล​เมตร​นั้น​เป็น​ที่​ของ​คน‍เลวี​ผู้​ปรน‌นิบัติ​อยู่​ที่​พระ‍นิเวศ คือ​ให้​เป็น​กรรม‌สิทธิ์​ของ​เขา​ที่​จะ​สร้าง​เมือง​เพื่อ​อาศัย

[6] “ใกล้ๆ กับ​ส่วน​ที่​ตั้ง​ไว้​เป็น​พื้นที่​บริ‌สุทธิ์​นั้น พวก‍เจ้า​จะ​ต้อง​กำ‌หนด​ที่‍ดิน​อีกผืน​หนึ่ง​ยาว 12.5 กิโล​เมตร และ​กว้าง 2.5 กิโล​เมตร ให้​เป็น​กรรม‌สิทธิ์​ของ​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด​สำ‌หรับ​สร้าง​เมือง

[7] “แผ่น‍ดิน​ด้าน​ข้าง​ทั้ง​สอง​ด้าน​ของ​พื้น‍ที่​บริ‌สุทธิ์​ศักดิ์‌สิทธิ์ และ​ส่วน​ของ​เมือง​นั้น​ให้​เป็น​ของ​เจ้า‍นาย โดย​ให้​อยู่​ติด​กับ​พื้น‍ที่​บริ‌สุทธิ์​และ​ส่วน​ของ​เมือง โดย​วัด​ออก​ไป​ทาง​ด้าน​ตะวัน‍ตก​และ​ด้านตะวัน‍ออก ส่วน​ด้าน​ยาว​นั้น​จะ​ขนาน​ไป​กับ​เขต‍แดน​จาก​ตะวัน‍ตก​ไป​ทาง​ตะวัน‍ออก​ของ​ส่วน​ที่​ยก​ให้​กับ​เผ่า​เผ่า​หนึ่ง

[8] นี่​เป็น​ส่วน​ของ​เจ้า‍นาย​ใน​อิส‌รา‌เอล และ​บรร‌ดา​เจ้า‍นาย​ของ​เรา​จะ​ไม่​บีบ‍คั้น​ประ‌ชา‍กร​ของ​เรา​อีก แต่​เขา​จะ​ยอม​ให้​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​ได้​แผ่น‍ดิน​ตาม​ส่วน​ของ​เผ่า​ตน

[9] พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้​ว่า โอ บรร‌ดา​เจ้า‍นาย​ของ​อิส‌รา‌เอล​เอ๋ย พอ​เสีย​ที​เถิด จง​ทิ้ง​การ​ทา‌รุณ​และ​การ​บีบ‍คั้น​เสีย แล้ว​ทำ​สิ่ง​ที่​ยุติ‍ธรรม​และ​ชอบ‍ธรรม จง​เลิก​ขับ‍ไล่​ประ‌ชา‍กร​ของ​เรา​จาก​ที่‍ดิน​อัน​เป็น​กรรม‌สิทธิ์​ของ​เขา พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้แหละ

[10] “พวก‍เจ้า​จง​มี​ตา‍ชั่ง เครื่อง‍ตวง​ของ‍แห้ง​และ​ของ‍เหลว​ที่​เที่ยง‍ตรง

[11] เครื่อง‍ตวง​ของ‍แห้ง​และ​ของ‍เหลว​นั้น​ให้​เป็น​ขนาด​เดียว​กัน เครื่อง‍ตวง​ของ​เหลว​ขนาด 1 บัท​นั้น​เท่า‍กับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​โฮ‌เมอร์ และ​เครื่อง‍ตวง​ของ‍แห้ง​ขนาด 1 เอ‌ฟาห์​นั้น​เท่า‍กับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​โฮ‌เมอร์ ให้​โฮ‌เมอร์​เป็น​เครื่อง​ตวง​มาตร‌ฐาน

[12] น้ำ‍หนัก 1 เช‌เขล​เท่า‍กับ 20 เก-ราห์ ตุ้ม​น้ำ‍หนัก 20 เช‌เขล รวม​กับ​ตุ้ม​น้ำ‍หนัก 25 เช‌เขล รวม​กับ​ตุ้ม​น้ำ‍หนัก 15 เช‌เขล ทั้ง‍หมด​จะ​เท่า​กับ 1 มิ‌นา

[13] “ต่อ‍ไป​นี้​เป็น​เครื่อง​ถวาย​ที่​เจ้า​ทั้ง‍หลาย​จะ​ต้อง​ถวาย คือ ข้าว‍สา‌ลี 1 โฮ‌เมอร์ ให้​ถวาย​หนึ่ง​ใน​หก​เอ‌ฟาห์ ข้าว​บารลี 1 โฮ‌เมอร์​ให้​ถวาย​หนึ่ง​ใน​หก​เอ‌ฟาห์

[14] และ​ส่วน​กำ‌หนด​ประ‌จำ​ของ​น้ำ‍มัน คือ น้ำมัน​หนึ่ง​โคระ ให้​ถวาย​หนึ่ง​ใน​สิบ​บัท (เครื่อง‍ตวง​ขนาด 1 โคระ​ก็​เหมือน​เครื่อง‍ตวง​ขนาด 1 โฮ‌เมอร์ คือ​จุ 10 บัท)

[15] แกะ​ฝูง​หนึ่ง​จำ‌นวน 200 ตัว​จาก​ทุ่ง‍หญ้า​เลี้ยง​สัตว์​ของ​อิส‌รา‌เอล​นั้น ให้​ถวาย​หนึ่ง​ตัว นี่‍แหละ​เป็น​ของ​ถวาย​สำ‌หรับ​ธัญ‌บูชา เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว และ​เครื่อง​ศานติ‍บูชา เพื่อ​ทำ​การ‍ลบ​มล‌ทิน​ให้​เขา​ทั้ง‍หลาย พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้แหละ

[16] “ให้​ประ‌ชา‍ชน​ทุกคน​ของ​แผ่น‍ดิน​นี้​มอบ​เครื่อง​ถวาย​เหล่า‍นี้​แก่​เจ้า‍นาย​ของ​อิส‌รา‌เอล

[17] ให้​เป็น​หน้า‍ที่​ของ​เจ้า‍นาย​ที่​จะ​จัด​เครื่อง​บูชา​เผา‍ทั้ง‍ตัว ธัญ‌บูชา เครื่อง​ดื่ม‍บูชา ณ งาน​เทศ‌กาล​ทั้ง‍หลาย​ใน​วัน​ขึ้น‍ค่ำ​และ​วัน​สะ‌บา‌โต ใน​งาน​เทศ‌กาล​ที่​กำ‌หนด​ไว้​ของ​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​ทั้ง‍หมด ให้​เขา​จัด​เครื่อง​บูชา​ลบ‍ล้าง‍บาป ธัญ‌บูชา เครื่อง​บูชา​เผา‍ทั้ง‍ตัว และ​เครื่อง​ศานติ‍บูชา เพื่อ​ทำ​การ​ลบ​มล‍ทิน​ให้​แก่​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล

[18] “พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้​ว่า ใน​วัน​ที่ 1 ของ​เดือน​ที่ 1 เจ้า​จง​เอา​โค‍หนุ่ม​ที่​ปราศ‌จาก​ตำ‌หนิ​ตัว​หนึ่ง และ​เจ้า​จง​ชำระ​สถาน​นมัส‌การ​เสีย

[19] ให้​ปุโร‌หิต​เอา​เลือด​ของ​เครื่อง​บูชา​ลบ‍ล้าง‍บาป​มา​บ้าง และ​จง​พรม​ที่​เสา​ประ‌ตู​พระ‍นิเวศ ที่​สี่​มุม​ของ​แท่น‍บูชา​และ​บน​เสา‍ประ‌ตู​ของ​ลาน‍ชั้น‍ใน

[20] ใน​วัน​ที่ 7 ของ​เดือน​นั้น​เจ้า​จง​ทำ​เช่น‍เดียว​กัน เพื่อ​คน‍หนึ่ง​คน‍ใด​ที่​ทำ​บาป​ด้วย​ความ​พลั้ง‍เผลอ​หรือ​ด้วยความ​รู้​เท่า​ไม่​ถึง​การ เพื่อ​ว่า​เจ้า​จะ​ได้​ลบ​มลทิน​พระ‍นิเวศ

[21] “ใน​วัน​ที่ 14 ของ​เดือน‍แรก เจ้า​จง​ฉลอง​เทศ‌กาล​ปัส‌กา จง​กิน​ขนม‍ปัง​ไร้‍เชื้อ​ตลอด​เทศ‌กาล 7 วัน

[22] ใน​วัน​นั้น​ให้​เจ้า‍นาย​จัด‍หา​โค‍หนุ่ม​ตัว‍หนึ่ง​สำ‌หรับ​ตน‍เอง​และ​ประ‌ชา‍ชน​ทั้ง‍หมด เพื่อ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ‍ล้าง‍บาป

[23] และ​ตลอด 7 วัน​ที่​มี​เทศ‌กาล​เลี้ยง​นั้น ให้​เจ้า‍นาย​จัด‍หา​โค‍หนุ่ม 7 ตัว กับ​แกะ‍ผู้ 7 ตัว​ที่​ปราศ‌จาก​ตำหนิ ให้​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา‍ทั้ง‍ตัว​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทุกๆ วัน​ตลอด 7 วัน​นั้น และ​จัด‍หา​แพะ‍ผู้​ตัว​หนึ่ง​ทุก​วัน​ให้​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ‍ล้าง‍บาป

[24] และ​ให้​เจ้า‍นาย​จัด‍หา​ธัญ‌บูชา​ปริมาณ 17.5 ลิตร​คู่​กับ​โค‍ผู้​หนึ่ง​ตัว และ​อีก 17.5 ลิตร​คู่​กับ​แกะ‍ผู้​หนึ่งตัว รวม​ทั้ง​น้ำ‍มัน 3 ลิตร​ต่อ​แป้ง 17.5 ลิตร

[25] ใน​วัน​ที่ 15 ของ​เดือน​ที่ 7 และ​ตลอด 7 วัน​ใน​เทศ‌กาล​เลี้ยง​นั้น ให้​เขา​จัด​ทำ​แบบ​เดียว​กัน​สำ‌หรับ​เครื่อง​บูชา​ลบ‍ล้าง‍บาป เครื่อง​บูชา​เผา‍ทั้ง‍ตัว ธัญ‌บูชา และ​น้ำ‍มัน

เอ‌เส‌เคียล — Chapters