[1] เจ้า บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะต่อภูเขาทั้งหลายของอิสราเอล จงกล่าวว่า “ภูเขาของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์
[2] พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เพราะศัตรูกล่าวขวัญถึงเจ้าว่า ‘ฮะฮ้า’ และว่า ‘ที่สูงโบราณเหล่านั้นได้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเราแล้ว’
[3] เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะและกล่าวว่า พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เพราะว่า เออ เนื่องจากพวกเขาทำให้เจ้ารกร้างและบีบคั้นเจ้าจากรอบด้าน จนเจ้าตกเป็นกรรมสิทธิ์ของบรรดาประชาชาติที่เหลือนั้น และเจ้ากลายเป็นขี้ปากและเป็นที่นินทาของประชาชน
[4] เพราะฉะนั้น ภูเขาของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้กับภูเขาและเนินเขา ห้วยและหุบเขา กับซากปรักหักพังและที่ร้างเปล่า ทั้งบรรดาเมืองที่ผู้คนละทิ้ง ซึ่งได้กลายเป็นของริบและเป็นที่เย้ยหยันของประชาชาติที่เหลือซึ่งอยู่รอบๆ
[5] เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ด้วยความหวงแหนอย่างเดือดดาลของเรา เราพูดต่อสู้ประชาชาติที่เหลือและเอโดมทั้งหมดผู้ซึ่งเอาแผ่นดินของเราไปเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขาเอง ด้วยความร่าเริงเต็มหัวใจและด้วยความมุ่งร้าย เพื่อจะไล่คนในนั้นออกไปเป็นของริบ
[6] เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะต่อแผ่นดินอิสราเอล และเจ้าจงกล่าวกับภูเขาและเนินเขา กับห้วยและหุบเขาว่า พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ดูสิ เราพูดด้วยความหวงแหนและด้วยความโกรธของเรา เพราะเจ้าได้ทนรับความอับอายจากบรรดาประชาชาติ
[7] เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้านายจึงตรัสว่า เราปฏิญาณว่าประชาชาติรอบๆ เจ้านั้น จะต้องรับความอับอาย
[8] “แต่เจ้า ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย เจ้าจะแตกกิ่งก้านของเจ้าออกมา และจะออกผลให้แก่อิสราเอลประชากรของเรา เพราะว่าพวกเขาจะกลับมาในไม่ช้า
[9] เพราะดูสิ เราอยู่กับเจ้า เราจะหันมาหาเจ้า และเจ้าจะได้รับการไถและการหว่าน
[10] และเราจะทวีจำนวนคนให้แก่เจ้า คือแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งหมด เมืองทั้งหลายจะมีคนอาศัยอยู่ และซากปรักหักพังจะถูกสร้างขึ้นใหม่
[11] เราจะทวีจำนวนทั้งคนและสัตว์แก่เจ้า จะเพิ่มพูนขึ้นและจะมีลูกดก เราจะทำให้เจ้ามีคนอาศัยอยู่อย่างในกาลก่อน และจะให้เจ้ารุ่งเรืองมากกว่าก่อน แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือยาห์เวห์
[12] เออ เราจะให้คนมาเดินบนเจ้า คืออิสราเอลประชากรของเรา เขาทั้งหลายจะได้เจ้าเป็นกรรมสิทธิ์ และเจ้าจะเป็นมรดกของเขาทั้งหลาย และเจ้าจะไม่ทำให้เขาโศกเศร้าเรื่องลูกอีกต่อไป
[13] “พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เพราะคนกล่าวกับเจ้าว่า ‘เจ้ากินคน และเจ้าทำให้ประชาชาติของเจ้าโศกเศร้าเรื่องลูก’
[14] เพราะฉะนั้น เจ้าจะไม่กินคน และไม่ทำให้ประชาชาติของเจ้าโศกเศร้าเรื่องลูกอีกเลย พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
[15] เราจะไม่ให้เจ้าได้ยินคำเยาะเย้ยของประชาชาติต่างๆ อีก และเจ้าไม่ต้องทนรับความขายหน้าของชนชาติทั้งหลายอีก และจะไม่ทำให้ประชาชาติของเจ้าสะดุดอีกเลย” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
[16] พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าอีกว่า
[17] “บุตรมนุษย์เอ๋ย เมื่อพงศ์พันธุ์อิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของตน เขาทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยวิถีและการกระทำของเขา ความประพฤติของเขาต่อหน้าเราก็เหมือนมลทินอันเกิดจากประจำเดือน
[18] เพราะฉะนั้น เราจึงระบายความโกรธของเราออกเหนือเขา ด้วยเรื่องโลหิตซึ่งเขาได้ทำให้ตกบนแผ่นดิน ด้วยเรื่องรูปเคารพซึ่งเขาทำให้แผ่นดินนั้นเป็นมลทิน
[19] เราจึงกระจายพวกเขาไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และให้เขากระจัดกระจายไปตามประเทศต่างๆ เราพิพากษาเขาตามวิถีและการกระทำของเขา
[20] แต่เมื่อพวกเขาไปยังบรรดาประชาชาติ ไม่ว่าไปถึงไหน เขาก็ทำให้นามบริสุทธิ์ของเราเสื่อมเกียรติ เพราะคนกล่าวขวัญถึงพวกเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นประชากรของพระยาห์เวห์ ถึงกระนั้นเขายังต้องออกไปจากแผ่นดินของพระองค์’
[21] แต่เรายังเป็นห่วงนามบริสุทธิ์ของเรา ซึ่งพงศ์พันธุ์อิสราเอลทำให้เสื่อมเกียรติท่ามกลางประชาชาติที่เขาตกไปอยู่นั้น
[22] “เพราะฉะนั้น จงกล่าวกับพงศ์พันธุ์อิสราเอลว่า พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย ที่เรากำลังจะทำอยู่นั้นไม่ใช่เพราะเห็นแก่เจ้า แต่เพราะเห็นแก่นามบริสุทธิ์ของเรา ซึ่งเจ้าได้ทำให้เสื่อมเกียรติท่ามกลางประชาชาติซึ่งเจ้าเข้าไปอยู่นั้น
[23] และเราจะสำแดงความศักดิ์สิทธิ์ของนามยิ่งใหญ่ของเราซึ่งถูกลบหลู่ท่ามกลางประชาชาติ คือนามที่เจ้าทำให้เสื่อมเกียรติท่ามกลางพวกเขา แล้วประชาชาติทั้งหลายจะรู้ว่า เราคือยาห์เวห์ พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ เมื่อเราสำแดงความศักดิ์สิทธิ์ของเราท่ามกลางพวกเจ้าต่อหน้าต่อตาเขาทั้งหลาย
[24] เพราะว่าเราจะนำพวกเจ้าออกมาจากท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย และรวบรวมเจ้ามาจากทุกประเทศ แล้วนำเจ้าเข้ามาในแผ่นดินของเจ้าเอง
[25] เราจะเอาน้ำสะอาดพรมเจ้าทั้งหลาย แล้วเจ้าจะสะอาดพ้นจากมลทินทั้งหลายของเจ้า และเราจะชำระพวกเจ้าจากรูปเคารพทั้งหลายของเจ้า
[26] เราจะให้ใจใหม่แก่พวกเจ้า และเราจะบรรจุวิญญาณใหม่ไว้ภายในของเจ้าทั้งหลาย เราจะนำใจหินออกจากเนื้อของเจ้า และให้ใจเนื้อแก่เจ้า
[27] เราจะใส่วิญญาณของเราไว้ภายในของเจ้าทั้งหลาย แล้วทำให้เจ้าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษากฎหมายของเรา ทั้งทำตามนั้น
[28] เจ้าทั้งหลายจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราให้แก่บรรพบุรุษของเจ้า และเจ้าจะเป็นประชากรของเรา และเราเองจะเป็นพระเจ้าของเจ้า
[29] เราจะช่วยเจ้าให้พ้นมลทินทั้งหลายของเจ้า และเราจะเรียกข้าวมา และทำให้มันเพิ่มพูนขึ้น และจะไม่ให้เจ้ามีความอดอยากอีก
[30] เราจะเพิ่มพูนผลของต้นไม้และผลผลิตจากพื้นดินเพื่อเจ้าจะไม่ต้องทนรับความขายหน้าท่ามกลางประชาชาติ เพราะความอดอยากอีกต่อไป
[31] แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงวิถีชั่วของเจ้า และการกระทำที่ไม่ดีของเจ้า แล้วเจ้าจะเกลียดตัวเองเพราะความผิดบาปของเจ้า และสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของเจ้า
[32] พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสว่า ที่เราทำนั้น ไม่ใช่เพราะเห็นแก่เจ้า พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าจงรับรู้ไว้ จงอับอายและขายหน้าด้วยวิถีทั้งหลายของเจ้า”
[33] “พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ในวันที่เราชำระพวกเจ้าจากความผิดบาปทั้งหมดของเจ้านั้น เราจะทำให้เมืองทั้งหลายมีคนอาศัยอยู่ และซากปรักหักพังจะถูกสร้างขึ้นใหม่
[34] แผ่นดินที่รกร้างจะได้รับการไถ และจะไม่เป็นที่ร้างเปล่าเช่นที่เคยปรากฏแก่สายตาของผู้ผ่านไปมา
[35] และคนทั้งหลายจะกล่าวว่า ‘แผ่นดินนี้ที่เคยรกร้างได้กลายเป็นอย่างสวนเอเดน และเมืองทั้งหลายที่ร้างเปล่า รกร้างและหักพัง เดี๋ยวนี้ก็มีคนอยู่และมีกำแพง’
[36] แล้วบรรดาประชาชาติที่เหลือซึ่งอยู่รอบๆ เจ้าจะรู้ว่า เรา ยาห์เวห์ ได้สร้างเมืองหักพังเหล่านี้ขึ้นใหม่ และปลูกพืชในที่รกร้างนั้น เรา ยาห์เวห์ ได้ลั่นวาจาแล้ว และเราจะทำเช่นนั้น
[37] “พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า อีกครั้งหนึ่ง เราจะยอมให้พงศ์พันธุ์อิสราเอลขอต่อเราให้ทำสิ่งนี้แก่พวกเขา เราจะเพิ่มจำนวนพวกเขาให้มีคนมากอย่างฝูงแพะแกะ
[38] ฝูงแพะแกะสำหรับการถวายบูชา และฝูงแพะแกะในกรุงเยรูซาเล็มระหว่างเทศกาลของเธอเป็นอย่างไร เมืองทั้งหลายที่ร้างเปล่าก็จะเต็มด้วยฝูงคนอย่างนั้น แล้วเขาทั้งหลายจะรู้ว่า เราคือยาห์เวห์”