[1] พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
[2] “บุตรมนุษย์เอ๋ย ไม้ของต้นองุ่นดีกว่าไม้อื่นทั้งหมดอย่างไร? คือไม้กิ่งองุ่นซึ่งอยู่ในหมู่ต้นไม้ในป่า
[3] เขานำไม้จากต้นองุ่นไปทำชิ้นงานอะไรได้หรือ? คนเอาไม้จากมันไปทำขอสำหรับแขวนภาชนะหรือ?
[4] ดูสิ เมื่อมันถูกทิ้งให้เป็นฟืนใส่ไฟ และเมื่อไฟไหม้ปลายทั้งสองข้าง แล้วตรงกลางกลายเป็นถ่าน จะใช้ประโยชน์อะไรได้หรือ?
[5] นี่แน่ะ เมื่อมันยังดีอยู่ก็ไม่อาจใช้ทำชิ้นงานอะไรได้ ยิ่งกว่านั้น เมื่อมันถูกไฟไหม้ แล้วกลายเป็นถ่าน จะใช้ทำชิ้นงานอะไรได้อีกหรือ?
[6] “เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ไม้ของต้นองุ่นซึ่งอยู่ในหมู่ต้นไม้ในป่า ซึ่งเราทิ้งให้เป็นฟืนใส่ไฟอย่างไร เราก็จะทิ้งให้ชาวเยรูซาเล็มเป็นอย่างนั้น
[7] เราจะมุ่งหน้าต่อสู้เขาทั้งหลาย แม้พวกเขาจะหนีออกจากไฟ ไฟก็ยังจะเผาผลาญเขา และเมื่อเรามุ่งหน้าต่อสู้เขา เจ้าจะทราบว่า เราคือยาห์เวห์
[8] เราจะทิ้งให้แผ่นดินนั้นร้างเปล่า เพราะเขาได้ประพฤติอย่างไม่ซื่อสัตย์” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ