[1] เมื่อวันที่ 1 เดือนที่ 12 ในปีที่ 12 พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าว่า
[2] “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงกล่าวบทคร่ำครวญเรื่องฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และกล่าวให้เขาฟังดังนี้ว่า เจ้าเป็นเหมือนสิงห์หนุ่มท่ามกลางประชาชาติ แต่เจ้าเป็นเหมือนจระเข้ยักษ์ ในน้ำทั้งหลาย เจ้าแกว่งน้ำในแม่น้ำทั้งหลายของเจ้า เจ้ากวนน้ำให้ขุ่นด้วยเท้าของเจ้า และทำให้แม่น้ำของเจ้า สกปรก
[3] พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เราจะกางข่ายของเราคลุมตัวเจ้า และโดยการรวมพลของชนชาติมากมาย พวกเขาจะลากเจ้าขึ้นมาด้วยอวนของเรา
[4] และเราจะทิ้งเจ้าลงบนแผ่นดิน เราจะเหวี่ยงเจ้าลงบนพื้นทุ่ง และจะให้นกทั้งหมดในอากาศมาอาศัยอยู่บนเจ้า และให้สัตว์ทั่วทั้งแผ่นดินอิ่มหนำด้วยตัวเจ้า
[5] เราจะเอาเนื้อของเจ้าเกลี่ยไว้บนภูเขา และถมหุบเขาด้วยกองศพของเจ้า
[6] เราจะทำให้แผ่นดินจนถึงภูเขา ชุ่มด้วยเลือดของเจ้าที่ไหลอาบ และห้วยต่างๆ จะถูกถมให้เต็มด้วยตัวเจ้า
[7] เมื่อเรากำจัดเจ้า เราจะคลุมฟ้าสวรรค์ไว้ และจะทำให้ดวงดาวมืดไป เราจะเอาเมฆคลุมดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง
[8] แสงสุกใสทั้งหมดของท้องฟ้านั้น เราจะทำให้มืดอยู่เหนือตัวเจ้า และเราจะใส่ความมืดไว้เหนือแผ่นดินของเจ้า พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
[9] เราจะทำให้ใจของชนชาติมากมายทุกข์โศก เมื่อเราทำลายเจ้าท่ามกลางประชาชาติ ในประเทศที่เจ้าไม่รู้จักนั้น
[10] เราจะทำให้ชนชาติจำนวนมากกลัวลานเพราะเจ้า และบรรดากษัตริย์ของพวกเขาจะสั่นเทาเพราะเจ้า เมื่อเราแกว่งดาบของเราต่อหน้าเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะตัวสั่นทุกขณะ เพราะห่วงชีวิตของพวกเขาแต่ละคน ในวันที่เจ้าล้มลงนั้น
[11] เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ดาบของกษัตริย์แห่งบาบิโลนจะมายังเจ้า
[12] เราจะทำให้ไพร่พลของเจ้าล้มลง ด้วยดาบของพวกผู้กล้าหาญ ทุกคนล้วนเป็นคนผู้โหดเหี้ยมที่สุดในบรรดาประชาชาติ เขาจะนำหายนะมายังความจองหองของอียิปต์ และไพร่พลทั้งหมดของมันจะถูกทำลาย
[13] เราจะทำลายสัตว์เลี้ยงทั้งหมดของมัน จากตรงที่มีน้ำมากหลาย และไม่มีเท้ามนุษย์คนใดจะกวนน้ำนั้นให้ขุ่นอีก กีบเท้าสัตว์เลี้ยงก็จะไม่กวนน้ำนั้นให้ขุ่นเช่นกัน
[14] แล้วเราจะทำให้น้ำของพวกเขานิ่ง และให้บรรดาแม่น้ำของเขาไหลเหมือนน้ำมัน พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
[15] เมื่อเราทำให้แผ่นดินอียิปต์ร้างเปล่า เมื่อแผ่นดินถูกริบเอาข้าวของที่มีอยู่ในนั้นไปหมด และเมื่อเราทำลายทุกคนที่อาศัยอยู่ในเมืองนั้น แล้วเขาทั้งหลายจะรู้ว่า เราคือยาห์เวห์
[16] นี่เป็นบทคร่ำครวญที่คนจะร้องคร่ำครวญ และบุตรีของบรรดาประชาชาติจะร้องคร่ำครวญ เขาจะร้องคร่ำครวญเรื่องอียิปต์และไพร่พลของมัน” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ
[17] เมื่อวันที่ 15 เดือนนั้นในปีที่ 12 พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าว่า
[18] “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพิลาปร่ำไห้เพื่อไพร่พลของอียิปต์ และจงส่งเขาลงไป ทั้งตัวเขาและบุตรีของบรรดาประชาชาติที่งามสง่า ลงไปยังเบื้องล่างสุดของแผ่นดิน ด้วยกันกับพวกที่ลงไปยังปากแดนคนตายแล้ว
[19] เจ้าน่ารักกว่าผู้ใดหรือ? จงลงไป และนอนอยู่กับพวกไม่ได้เข้าสุหนัต
[20] เขาทั้งหลายจะล้มลงท่ามกลางพวกที่ถูกฆ่าด้วยดาบ ดาบเล่มหนึ่งถูกกำหนดไว้แล้ว จงลากอียิปต์ไปพร้อมกับไพร่พลทั้งหมดของมัน
[21] พวกผู้นำที่กล้าหาญกับผู้ช่วยของเขาจะพูดถึงอียิปต์ จากท่ามกลางแดนคนตายว่า ‘พวกเขาลงมาแล้ว พวกเขานอนนิ่งอยู่ พวกไม่เข้าสุหนัตที่ถูกฆ่าด้วยดาบ’
[22] “อัสซีเรียและพรรคพวกทั้งหมดของมันก็อยู่ที่นั่น หลุมศพของพวกเขาอยู่รอบมัน ทุกคนล้วนถูกฆ่าและล้มลงด้วยดาบ
[23] ที่ฝังศพของพวกเขาอยู่ตรงที่ไกลสุดของแดนมรณา และพรรคพวกทั้งหมดของมันก็อยู่รอบๆ หลุมฝังศพของมัน ทุกคนล้วนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ พวกเขาเคยทำให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น
[24] “เอลามกับไพร่พลทั้งหมดของมันก็อยู่ที่นั่น อยู่รอบๆ หลุมศพของมัน ทุกคนล้วนถูกฆ่าและล้มลงด้วยดาบ พวกไม่ได้เข้าสุหนัตผู้ลงไปยังเบื้องล่างสุดของแผ่นดิน พวกเขาเคยทำให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น และพวกเขาต้องทนรับความอับอายร่วมกับผู้ลงไปยังแดนคนตาย
[25] คนเขาได้ทำที่นอนให้มันท่ามกลางพวกถูกฆ่าพร้อมกับไพร่พลทั้งหมดของมัน มีหลุมศพอยู่รอบมัน พวกไม่ได้เข้าสุหนัตทั้งหมดล้วนถูกฆ่าด้วยดาบ คือพวกเขาที่เคยทำให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น แต่พวกเขาต้องทนรับความอับอายร่วมกับผู้ลงไปยังแดนคนตาย พวกเขาถูกวางไว้ท่ามกลางพวกถูกฆ่า
[26] “เมเชคและทูบัลกับไพร่พลทั้งหมดของมันก็อยู่ที่นั่น หลุมศพของเขาทั้งหลายอยู่รอบมัน พวกไม่เข้าสุหนัตทั้งหมดล้วนถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะพวกเขาเคยทำให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น
[27] เขาทั้งหลายนอนอยู่กับพวกผู้กล้าหาญของพวกไม่ได้เข้าสุหนัตที่ล้มลง ผู้ซึ่งลงไปยังแดนคนตายพร้อมกับอาวุธของพวกเขาไม่ใช่หรือ? พวกเขามีดาบวางไว้ใต้ศีรษะของเขา และความผิดบาปของพวกเขาก็อยู่บนกระดูกของเขา เพราะว่าพวกผู้กล้าหาญเคยทำให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น
[28] ดังนั้นเจ้าก็จะถูกทำลาย และนอนอยู่กับพวกไม่ได้เข้าสุหนัต กับคนที่ถูกฆ่าด้วยดาบ
[29] “เอโดมก็อยู่ที่นั่น ทั้งบรรดากษัตริย์และบรรดาเจ้านายทั้งหลายของมัน แม้ว่าเขาทั้งหลายมีความกล้าหาญ ก็ยังถูกนำมาวางไว้กับพวกถูกฆ่าด้วยดาบ พวกเขานอนอยู่กับพวกไม่ได้เข้าสุหนัต กับพวกที่ลงไปยังปากแดนคนตาย
[30] “เจ้านายทุกคนจากทางเหนือพร้อมทั้งคนไซดอนทั้งหมดก็อยู่ที่นั่น คือพวกที่ลงไปด้วยความขายหน้าพร้อมกับผู้ถูกฆ่า แม้ความกล้าหาญของพวกเขาเคยทำให้เกิดความครั่นคร้าม พวกเขาที่ไม่ได้เข้าสุหนัตนอนอยู่ที่นั่นกับพวกถูกฆ่าด้วยดาบ และทนรับความอับอายพร้อมกับบรรดาผู้ลงไปยังแดนคนตาย
[31] “พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสว่า เมื่อฟาโรห์เห็นพวกเขาแล้ว เขาก็จะเบาใจ ในเรื่องไพร่พลทั้งหมดของเขาที่ถูกฆ่าด้วยดาบ ฟาโรห์และไพร่พลทั้งหมดของเขา
[32] เพราะเขาเคยทำให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น เขาก็จะถูกวางไว้ท่ามกลางผู้ไม่ได้เข้าสุหนัต พร้อมกับพวกถูกฆ่าด้วยดาบ ทั้งฟาโรห์และไพร่พลทั้งหมดของเขา” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ