Skip to content
Opens in a new window

[1] แล้ว​ท่าน​ก็​นำ​ข้าพ‌เจ้า​กลับ​มา​ที่​ประ‌ตู​ด้าน​นอก​ของ​สถาน​บริ‌สุทธิ์​ซึ่ง​หัน‍หน้า​ไป​ทาง​ตะวัน‍ออก และ​ประ‌ตู​นั้น​ปิด​อยู่

[2] แล้ว​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​ข้าพ‌เจ้า​ว่า “ประ‌ตู​นี้​จะ​ปิด​อยู่​เรื่อย‍ไป อย่า​ให้​เปิด​และ​ไม่‍ให้​ใคร​เข้า​ไป​ทาง​นี้ เพราะ​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​อิส‌รา‌เอล​ได้​เสด็จ​เข้า​ไป​ทาง​นี้ จึง​ต้อง​ปิด​ไว้

[3] เฉพาะ​เจ้า‍นาย​เท่า‍นั้น​ที่​จะ​นั่ง​รับ​ประ‌ทาน​อา‌หาร​เฉพาะ​พระ‍พักตร์​พระ‍ยาห์‌เวห์​ใน​ประ‌ตู​นี้​ได้ แต่​เขา​จะ​ต้อง​เข้า​มา​ทาง​มุข​ของ​หอ​ประ‌ตู​และ​ต้อง​ออก​ไป​ตาม​ทาง​เดียว​กัน”

[4] แล้ว​ท่าน​ก็​นำ​ข้าพ‌เจ้า​มา​ตาม​ทาง​ของ​ประ‌ตู​เหนือ มา​ที่​ข้าง‍หน้า​พระ‍นิเวศ แล้ว​ข้าพ‌เจ้า​มอง‍ดู และ​ดู‍สิ พระ‍สิริ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ก็​เต็ม​พระ‍นิเวศ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ แล้ว​ข้าพ‌เจ้า​ก็​ซบ‍หน้า​ลง

[5] และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​ข้าพ‌เจ้า​ว่า “บุตร​มนุษย์​เอ๋ย จง​ตั้ง‍ใจ​ให้​ดี จง​ดู​ด้วย​ตา​ของ​เจ้า และ​ฟัง​ด้วย​หู​ของ​เจ้าในทุก​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​บอก​เจ้า เกี่ยว‍กับ​กฎ‍เกณฑ์​ทั้ง‍หมด​ของ​พระ‍นิเวศ​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ และ​ธรรม‌บัญ‌ญัติ​ทั้ง‍หมด​ของ​พระ‍นิเวศ​นั้น และจง​จด‍จำ​เรื่อง​ผู้​ที่​จะ​เข้า​พระ‍นิเวศ และ​พวก​ที่​ห้าม​เข้า​สถาน​บริ‌สุทธิ์ ​ไว้​ให้​ดี

[6] แล้ว​จง​บอก​พงศ์‍พันธุ์​มัก​กบฏ คือ​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​ว่า พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้​ว่า โอ พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล​เอ๋ย ขอ​ให้​การ​น่า​สะ‌อิด​สะ‌เอียน​ทั้ง‍หมด​ของ​พวก‍เจ้า​สิ้น‍สุด​เสีย​ที

[7] คือ​การ​ยิน‍ยอม​ให้​คน​ต่าง‍ด้าว​ที่​ไม่​เข้า‍สุ‌หนัต​ทาง​ใจ​และ​ไม่เข้า​สุหนัต​ทาง​ร่าง‍กาย​เข้า​มา​ใน​สถาน​นมัส‌การ​ของ​เรา ซึ่ง​เป็น​การ​ลบ‍หลู่​พระ‍นิเวศ​เรา เมื่อ​เจ้า​ถวาย​อา‌หาร​ของ​เรา​แก่​เรา คือ​ไขมัน​และ​เลือด พวก‍เจ้า​ได้​ทำ‌ลาย​พันธ‌สัญ‌ญา​ของ​เรา​ด้วย​การ​น่า​สะ‌อิด​สะ‌เอียน​ทุก​อย่าง​ของ​พวก‍เจ้า

[8] และ​พวก‍เจ้า​ไม่‍ได้​รัก‌ษา​หน้า‍ที่​ใน​สิ่ง​บริ‌สุทธิ์​ทั้ง‍หลาย​ของ​เรา แต่​เจ้า​ได้​ตั้ง​คน​นอก​ให้​รัก‌ษา​หน้า‍ที่​แทน​ตัว​เจ้า ซึ่ง​เรา​มอบ​ให้​เจ้าใน​สถาน​นมัส‌การ​ของ​เรา

[9] “พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้​ว่า อย่า​ให้​คน​ต่าง‍ด้าว ที่​ไม่​เข้า​สุหนัต​ทาง​ใจ​และ​ไม่​เข้า​สุหนัต​ทาง​กาย​เข้า​ไป​ใน​สถาน​นมัส‌การ​ของ​เรา คือ​คน​ต่าง‍ด้าว​ทั้ง‍หมด​ที่​อยู่​ท่าม‍กลาง​ชน‍ชาติ​อิส‌รา‌เอล

[10] ส่วน​คน​เลวี​ที่​ห่าง‍ไกล​จาก​เรา​คือ​ได้​หลง​จาก​เรา​ไป​ติด‍ตาม​รูป‍เคา‌รพ​ของ​เขา เมื่อ​คน​อิส‌รา‌เอล​หลง​ไป​นั้น จะ​ต้อง​ได้​รับ‍โทษ​ความ​ผิด‍บาป​ของ​ตน

[11] แต่​พวก‍เขา​ยัง​อาจ​ปรน‌นิบัติ​อยู่​ใน​สถาน​นมัส‌การ​ของ​เรา โดย​ตรวจ‍ตรา​ดู​อยู่​ที่​ประ‌ตู​พระ‍นิเวศ และ​ปฏิ‌บัติ​อยู่​ใน​พระ‍นิเวศ เขา​จะ​ฆ่า​เครื่อง​บูชา​เผา‍ทั้ง‍ตัว​และ​เครื่อง​สัตว‌บูชา​ให้​ประ‌ชา‍ชน และ​เขา​จะ​ต้อง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​ประ‌ชา‍ชน เพื่อ​จะ​รับ‍ใช้​เขา​ทั้ง‍หลาย

[12] เพราะ​พวก​เขา​เคย​ปรน‌นิบัติ​ประ‌ชา‍ชน​อยู่​หน้า​รูป‍เคา‌รพ​ของ​ประ‌ชา‌ชน จึง​กลาย​เป็น​สิ่ง​สะดุด​ให้​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอลทำ​ความ​ผิด‍บาป เพราะ​ฉะนั้น เรา​จึง​ได้​ปฏิ‌ญาณ​ด้วย​เรื่อง​เขา​ทั้ง‍หลาย​ว่า ‘เขา​ทั้ง‍หลาย​จะ​ต้อง​ได้​รับ‍โทษ​ของ​เขา’ พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้​แหละ

[13] ห้าม​พวก‍เขา​เข้า​มา​ใกล้​เรา เพื่อ​จะ​รับ‍ใช้​เรา​ใน​ตำ‌แหน่ง​ปุโร‌หิต หรือ​เข้า​มา​ใกล้​ของ​บริ‌สุทธิ์​ทั้ง‍หลาย​ของ​เรา หรือ​ของ​ที่​บริ‌สุทธิ์​ที่​สุด​นั้น แต่​เขา​ต้อง​ทน​รับ​ความ​อับ‌อาย​ขาย‍หน้า เพราะ​การ​น่า​สะ‌อิด​สะ‌เอียน​ที่​เขา​ได้​ทำ

[14] ถึง​กระ‌นั้น​เรา​จะ​ให้​เขา​ทำ​หน้า‍ที่​ใน​พระ‍นิเวศ คือ​ให้​ทำ​การ​บริ‌การ​ทั้ง‍หมด​และ​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​ต้อง​ทำ​ใน​พระ‍นิเวศ​นั้น

[15] “แต่​ปุโร‌หิต​คน​เลวี ผู้​เป็น​เชื้อ‍สาย​ของ​ศา‌โดก ผู้​ที่​ยังคง​รักษา​หน้า‍ที่​ใน​สถาน​นมัส‌การ​ของ​เรา ครั้ง​เมื่อ​คน​อิส‌รา‌เอล​หลง​ไป​จาก​เรา​นั้น ให้​พวก‍เขา​เข้า​มา​ใกล้​เรา​เพื่อ​ปรน‌นิบัติ​เรา และ​ให้​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​เรา​ที่​จะ​ถวาย​ไขมัน​และ​เลือด พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้แหละ

[16] พวก‍เขา​จะ​เข้า​มา​ใน​สถาน​นมัส‌การ​ของ​เรา​ได้ และ​ให้​เขา​เข้า​มา​ใกล้​โต๊ะ​ของ​เรา​เพื่อ​จะ​ปรน‌นิบัติ​เรา และ​ให้​เขา​รักษา​คำ​กำชับ​ของ​เรา

[17] เมื่อ​พวก​เขา​เข้า​ประ‌ตู​ลาน‍ชั้น‍ใน​นั้น ให้​เขา​สวม​เสื้อ​ผ้า‍ป่าน ห้าม​มี​สิ่ง‍ใด​ที่​ทำ​ด้วย​ขน‍แกะ​บน​ตัว​เขา ขณะ​เมื่อ​ปรน‌นิบัติ​อยู่​ที่​ประ‌ตู​ลาน​ชั้น‍ใน และ​อยู่​ข้าง‍ใน

[18] ให้​เขา​โพก​ผ้า‍ป่าน​ไว้​บน​ศีรษะ และ​สวม​กาง‌เกง​ผ้า‍ป่าน​เพียง​เอว อย่า​ให้​เขา​คาด​ตัว​ด้วย​สิ่ง‍ใด​ที่​ทำให้​มี​เหงื่อ

[19] และ​เมื่อ​พวก‍เขา​ออก​ไป​ยัง​ลาน​ชั้น‍นอก คือ​ไป​หา​ประ‌ชา‍ชน​ยัง​ลาน​ชั้น‍นอก ให้​เขา​ถอด​เสื้อ‍ผ้า​ชุด​ที่​ใช้​ปรน‌นิบัติ​นั้น​ออก​เสีย และ​วาง‍ไว้​ใน​ห้อง​บริ‌สุทธิ์ แล้ว​จึง​สวม​เสื้อ‍ผ้า​อื่น เกรง‍ว่า​เขา​จะ​นำ​ความ​บริ‌สุทธิ์​ไป​แตะ‍ต้อง​ประ‌ชา‍ชน​ด้วย​เสื้อ‍ผ้า​ของ​เขา

[20] ห้าม​เขา​โกน​ศีรษะ​หรือ​ปล่อย​ให้​ผม​ยาว แต่​ให้​เขา​ขลิบ​ผม​บน​ศีรษะ​เขา​เท่า‍นั้น

[21] ห้าม​ปุโร‌หิต​ทุกคน​ที่​จะ​เข้า​ไป​ใน​ลาน​ชั้น‍ใน​ดื่ม​เหล้า‍องุ่น

[22] ห้าม​พวก‍เขา​แต่ง‍งาน​กับ​หญิง‍ม่าย​หรือ​หญิง​ที่​ถูก​หย่า​แล้ว แต่​ให้​แต่ง‍งาน​กับ​หญิง​พรหม‌จารี​ที่​สืบ​เชื้อ‍สาย​จาก​พงศ์‍พันธุ์​อิส‌รา‌เอล หรือ​หญิง‍ม่าย​ซึ่ง​เป็น​หญิง‍ม่าย​ของ​ปุโร‌หิต

[23] เขา​จะ​ต้อง​สั่ง‍สอน​ประ‌ชา‍กร​ของ​เรา​ถึง​ความ​แตก‍ต่าง​ระหว่าง​ของ​บริ‌สุทธิ์​และ​ของ​สามัญ และ​ทำ​ให้​พวก‍เขา​รู้​ว่า​อะไร​เป็น​มล‌ทิน​และ​อะไร​ไม่​เป็น​มล‌ทิน

[24] ถ้า​มี​คดี​ความ​กัน ปุโรหิต​จะ​ต้อง​ทำ​หน้า‍ที่​ผู้​พิพาก‌ษา และ​เขา​จะ​ต้อง​พิพาก‌ษา​ตาม​กฎ‍หมาย​ของ​เรา เขา​จะ​ต้อง​รัก‌ษา​ธรรม​บัญ‌ญัติ​และ​กฎ‍เกณฑ์​ของ​เรา​เรื่อง​งาน​เทศ‌กาล​ตาม​กำ‌หนด​ของ​เรา​นั้น ทั้ง​จะ​ต้อง​รัก‌ษา​วัน​สะ‌บา‌โต​ของ​เรา​ให้​บริ‌สุทธิ์

[25] พวก‍เขา​ต้องไม่ทำ​ตัว​ให้​เป็น​มล‌ทิน​ด้วย​การ​เข้า​ไป​แตะ‍ต้อง​คนตาย แต่​ถ้า​เป็น​บิดา​หรือ​มาร‌ดา หรือ​บุตร‍ชาย​หรือ​บุตร‍หญิง หรือ​พี่‍น้อง​ผู้‍ชาย​หรือ​พี่‍น้อง​ผู้หญิง​ที่​ยัง​ไม่‍มี​สามี ก็​จะ​ให้​เป็น​มล‌ทิน​ได้

[26] หลัง‍จาก​ที่​ได้​รับ​การ​ชำระ​แล้ว เขา​ยัง​ต้อง​รอ​อีก 7 วัน

[27] ใน​วัน​ที่​พวก‍เขา​เข้า​ไป​ใน​สถาน​นมัส‌การ คือ​ที่​ลาน​ชั้น‍ใน​เพื่อ​จะ​ปรน‌นิบัติ​อยู่​ใน​สถาน​นมัสการ​นั้น เขา​จะ​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ลบ‍ล้าง‍บาป​เสีย​ก่อน พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์​เจ้า‍นาย​ตรัส​ดัง‍นี้​แหละ

[28] “เรา​เอง​จะเป็น​มรดก​ของ​พวก​ปุโรหิต และ​พวก‍เจ้า​ไม่​ต้อง​ให้​เขา​ถือ​กรรม‌สิทธิ์​ใดๆ ใน​อิส‌รา‌เอล เรา​เอง​จะ​เป็น​กรรม‌สิทธิ์​ของ​เขา

[29] ให้​พวก‍เขา​กิน​เครื่อง​ธัญ‌บูชา เครื่อง​บูชา​ลบ‍ล้าง‍บาป และ​เครื่อง​บูชา​ชด‍ใช้‍บาป รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​ถวาย​ไว้​ใน​อิส‌รา‌เอล​จะเป็น​ของ​เขา

[30] และ​ผล​ดี​ที่‍สุด​ของ​ผล​รุ่น‍แรก​ทุก​ชนิด และ​ของ​ถวาย​ทุก​อย่าง​จาก​เครื่อง​ถวาย​ทั้ง‍หมด​ของ​พวก‍เจ้า จะ​เป็น​ของ​บรร‌ดา​ปุโร‌หิต เจ้า​จง​มอบ​แป้ง​อย่าง​ดี​ที่​สุด​ของ​เจ้า​ให้​แก่​ปุโร‌หิต เพื่อ​ว่า​การ​อวย‍พร​จะ​อยู่​เหนือ​ครัว‍เรือน​ของ​เจ้า

[31] ห้าม​ปุโร‌หิต​กิน​นก​หรือ​สัตว์ใดๆ ที่​ตาย​เอง​หรือ​ถูก​กัด​ตาย

เอ‌เส‌เคียล — Chapters