Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 0:56

[1] Hudaý rebbime şeýle sözledi: «Duşmanlaryňy aýak astyna salýançam, Meniň sagymda otur».

[2] Reb Siondan uzadar şalyk hasaňy, duşmanlaryňa ýöret sen öz hökümiňi.

[3] Söweş günüňde gerçekleriň mukaddes şöhrata beslenip, meýletin bolar, ýaşlygyň säher çygy deý dolanyp geler.

[4] Reb ant içdi, Ol ondan dänmez: «Mäliksadyk derejesindäki müdimilik ruhanysyň sen».

[5] Taňry seniň tarapdaryňdyr: Ol gazaba münen gününde şalary kül-peýekun eder.

[6] Reb milletlere höküm çykarar, olaryň ýurduny läşlerinden doldurar. Ol tutuş ýeriň ýüzünde baştutanlary kül-peýekun eder.

[7] Sen bolsa ýoldaky çeşmeden içip, öz başyňy belent tutarsyň.

Zebur — Chapters