[1] พระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาด้วยทองสัมฤทธิ์ ยาว 9 เมตร และกว้าง 9 เมตร สูง 4.5 เมตร
[2] แล้วพระองค์ทรงหล่ออ่างสาคร เป็นทรงกลม วัดจากขอบหนึ่งไปถึงอีกขอบหนึ่งได้ 4.5 เมตร สูง 2.25 เมตร และวัดโดยรอบอ่างได้ 13.5 เมตร
[3] ใต้อ่างสาครมีรูปคล้ายวัวอยู่รอบ โดยมีจำนวนสิบรูปทุกระยะ 40 เซนติเมตรรอบอ่าง วัวเหล่านี้มีสองแถวหล่อเป็นชิ้นเดียวกับอ่าง
[4] อ่างสาครนี้ตั้งอยู่บนวัว 12 ตัว สามตัวหันหน้าไปทางทิศเหนือ สามตัวหันหน้าไปทางทิศตะวันตก สามตัวหันหน้าไปทางทิศใต้ และสามตัวหันหน้าไปทางทิศตะวันออก อ่างนี้ตั้งอยู่บนวัวเหล่านี้ และส่วนหลังของวัวทุกตัวอยู่ด้านใน
[5] อ่างหนา 7.5 เซนติเมตร ขอบของมันทำเหมือนขอบถ้วย และเหมือนดอกพลับพลึงกำลังบาน อ่างนี้บรรจุได้ประมาณ 60,000 ลิตร
[6] พระองค์ยังทรงทำอ่างเล็กสิบใบ วางอยู่ด้านขวาห้าใบ และด้านซ้ายห้าใบ เพื่อใช้ล้างของในนั้น คือจะล้างของที่ใช้เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวในอ่างเล็กนี้ ส่วนอ่างสาคร นั้นให้พวกปุโรหิตใช้ล้างตัวในนั้น
[7] แล้วพระองค์ทรงสร้างคันประทีปทองคำ สิบคันตามที่กำหนดไว้ และทรงตั้งไว้ในพระวิหาร ด้านขวาห้าคันและด้านซ้ายห้าคัน
[8] พระองค์ทรงสร้างโต๊ะ สิบตัวด้วย และตั้งไว้ในพระวิหาร ด้านขวาห้าตัว และด้านซ้ายห้าตัว และพระองค์ทรงทำชามทองคำหนึ่งร้อยใบ
[9] พระองค์ทรงสร้างลานของปุโรหิต ลานใหญ่และประตูลาน และทรงบุประตูเหล่านั้นด้วยทองสัมฤทธิ์
[10] พระองค์ทรงตั้งอ่างสาครไว้ด้านขวาพระนิเวศ ในทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
[11] และฮูรามได้สร้างหม้อ ทัพพี และชาม ดังนั้นฮูรามจึงทำงาน ที่เขาทำให้กษัตริย์ซาโลมอนเกี่ยวกับพระนิเวศของพระเจ้าสำเร็จ
[12] คือ เสาสองต้น คิ้ว และบัวหัวเสาซึ่งอยู่บนยอดเสาทั้งสอง และตาข่ายสองผืนที่คลุมคิ้วทั้งสองของบัวหัวเสา ซึ่งอยู่บนยอดเสา
[13] และลูกทับทิม 400 ลูกสำหรับตาข่ายทั้งสองผืน แต่ละผืนมีลูกทับทิมสองแถว เพื่อคลุมคิ้วทั้งสองของบัวหัวเสา ซึ่งอยู่บนยอดเสา
[14] เขาทำแท่นต่างๆ และทำอ่างเล็กไว้บนแท่นเหล่านั้น
[15] ทั้งยังทำอ่างสาครใบหนึ่ง ซึ่งมีรูปวัวสิบสองตัวรองรับอยู่ใต้อ่าง
[16] หม้อ ทัพพี และสามง่าม ฮูรามอับบีทำเครื่องใช้ทั้งหมดนี้จากทองสัมฤทธิ์ ถวายกษัตริย์ซาโลมอน สำหรับพระนิเวศของพระยาห์เวห์
[17] พระราชาทรงหล่อสิ่งเหล่านี้ในที่ราบแม่น้ำจอร์แดน ณ ที่ดินเหนียวระหว่างสุคคทกับเศเรธาน
[18] ซาโลมอนทรงสร้างสิ่งเหล่านี้เป็นจำนวนมาก จนไม่ได้หาน้ำหนักของทองสัมฤทธิ์
[19] และซาโลมอนจึงทรงทำเครื่องใช้ทั้งหมดที่อยู่ในพระนิเวศของพระเจ้าคือ แท่นบูชาทองคำ โต๊ะขนมปังเฉพาะพระพักตร์
[20] คันประทีปและตะเกียงที่ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์เพื่อใช้จุดที่หน้าอภิสุทธิสถานตามที่กำหนดไว้
[21] ดอกไม้ ตะเกียง และคีมทำด้วยทองคำคือทองคำบริสุทธิ์ที่สุด
[22] ตะไกรตัดไส้ตะเกียง ชาม ถ้วย และกระถางไฟที่ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ส่วนทางเข้าพระนิเวศนั้น ประตูชั้นในของอภิสุทธิสถานและประตูพระนิเวศคือประตูห้องโถงล้วนด้วยทองคำ