[1] แล้วซาโลมอนทรงเริ่มสร้างพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ที่กรุงเยรูซาเล็มบนภูเขาโมริยาห์ (ที่ซึ่งพระเจ้าทรงปรากฏแก่ดาวิดพระราชบิดาของพระองค์) ตรงที่ดาวิดทรงกำหนดไว้คือลานนวดข้าวของโอรนันคนเยบุส
[2] พระองค์ทรงเริ่มสร้างในวันที่สองเดือนที่สองของปีที่สี่ แห่งรัชกาลของพระองค์
[3] และนี่เป็นขนาดรากฐานซึ่งซาโลมอนทรงวางเพื่อสร้างพระนิเวศของพระเจ้า คือยาว 27 เมตร และกว้าง 9 เมตร
[4] มุขด้านหน้าของพระนิเวศนั้นกว้าง 9 เมตร เท่ากับด้านกว้างของพระนิเวศ และสูง 54 เมตร พระองค์ทรงบุด้านในด้วยทองคำบริสุทธิ์
[5] พระองค์ทรงบุห้องโถงด้วยไม้สนสามใบ และบุทับด้วยทองคำเนื้อดี และทรงทำต้นอินทผลัมและลูกโซ่ประดับไว้บนนั้น
[6] พระองค์ทรงแต่งพระนิเวศด้วยการฝังเพชรพลอย ทองคำนั้นเป็นทองคำเมืองพารวายิม
[7] พระองค์ทรงบุพระนิเวศนั้นด้วยทองคำคือบนคาน บนธรณีประตู บนผนัง และบนประตู ทั้งยังทรงสลักรูปเครูบทั้งหลายไว้บนผนัง
[8] และพระองค์ทรงสร้างอภิสุทธิสถาน มีความยาวเท่าความกว้างของพระนิเวศ คือ 9 เมตร และความกว้างเท่ากับ 9 เมตร พระองค์ทรงบุด้วยทองคำเนื้อดีหนักประมาณ 20 ตัน
[9] ตะปูทองคำต่างๆ หนัก 570 กรัม และพระองค์ทรงบุห้องชั้นบนด้วยทองคำ
[10] ในอภิสุทธิสถานนั้น พระองค์ทรงสร้างเครูบไว้สองรูปด้วยไม้บุทองคำ
[11] ปีกของเครูบทั้งสองนั้นกางออกยาวรวมกันประมาณ 9 เมตร ปีกข้างหนึ่งของเครูบรูปหนึ่งจดผนังพระนิเวศและยาว 2.2 เมตร และปีกอีกข้างหนึ่งจดปีกของเครูบอีกรูปหนึ่งและยาว 2.2 เมตร
[12] ส่วนอีกรูปนั้น ปีกข้างหนึ่งจดผนังพระนิเวศและยาว 2.2 เมตร และปีกอีกข้างหนึ่งจดปีกของเครูบรูปแรกยาว 2.2 เมตร
[13] ปีกของเครูบทั้งสองนี้กางออกยาวรวมกันประมาณ 9 เมตร เครูบทั้งสองนั้นยืนบนเท้าของเขาเองและหันหน้าไปทางห้องโถง
[14] และพระองค์ทรงทำม่าน ด้วยด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และด้วยผ้าป่าน แล้วปักรูปเครูบไว้บนนั้น
[15] ข้างหน้าพระนิเวศ พระองค์ทรงสร้างเสาสองต้น สูงต้นละ 15.5 เมตร มีบัวหัวเสาสูง 2.2 เมตรอยู่บนยอดเสาแต่ละต้น
[16] พระองค์ทรงทำโซ่ไว้ที่อภิสุทธิสถานและที่ยอดเสา แล้วพระองค์ทรงทำทับทิมหนึ่งร้อยลูกแขวนไว้ที่โซ่
[17] พระองค์ทรงตั้งเสาทั้งสองไว้หน้าพระวิหาร ข้างขวาต้นหนึ่ง และข้างซ้ายอีกต้นหนึ่ง พระองค์ทรงขนานนามต้นข้างขวานั้นว่ายาคีน และต้นข้างซ้ายว่า โบอาส