[1] ในปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลเยโรโบอัม อาบียาห์ขึ้นครองราชย์เหนืออาณาจักรยูดาห์
[2] พระองค์ครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 3 ปี พระชนนีของพระองค์มีพระนามว่ามีคายาห์ บุตรหญิง ของอุรีเอลแห่งกิเบอาห์ และมีสงครามระหว่างอาบียาห์และเยโรโบอัม
[3] อาบียาห์เสด็จออกรบ มีกองทัพเป็นนักรบกล้าหาญที่คัดเลือกแล้ว 400,000 คน ส่วนเยโรโบอัมตั้งแนวรบสู้กับพระองค์ด้วยนักรบกล้าหาญที่คัดเลือกแล้ว 800,000 คน
[4] อาบียาห์ทรงไปยืนอยู่บนภูเขาเศมาราอิมที่อยู่ในเทือกเขาเอฟราอิม และตรัสว่า “เยโรโบอัม และอิสราเอลทั้งสิ้น จงฟังเรา
[5] พวกท่านรู้แล้วไม่ใช่หรือว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลประทานตำแหน่งพระราชาเหนืออิสราเอลเป็นนิตย์แก่ดาวิด และบุตรหลานของพระองค์โดยพันธสัญญาเกลือ?
[6] ถึงกระนั้นเยโรโบอัมบุตรเนบัท ข้าราชการของซาโลมอนพระราชโอรสของดาวิด ได้กบฏต่อเจ้านายของตน
[7] และคนอันธพาลบางคนร่วมกับเขาในการต่อสู้กับเรโหโบอัมพระราชโอรสของซาโลมอน ตอนที่เรโหโบอัมยังอายุน้อยและใจอ่อนแอทั้งไม่สามารถต่อต้านได้
[8] “บัดนี้ท่านทั้งหลายคิดจะต่อต้านอาณาจักรของพระยาห์เวห์ ที่อยู่ในมือของบุตรหลานของดาวิด เพราะพวกท่านมีจำนวนคนมากมาย และมีรูปลูกวัวทองคำที่เยโรโบอัมสร้างให้เป็นพระแก่พวกท่าน
[9] ท่านทั้งหลายขับไล่บรรดาปุโรหิตของพระยาห์เวห์ ลูกหลานของอาโรน และพวกคนเลวีออกไป แล้วแต่งตั้งปุโรหิตให้ตัวเองเหมือนอย่างชนชาติทั้งหลายในดินแดนต่างๆ ไม่ใช่หรือ? ใครที่นำโคหนุ่มและแกะผู้เจ็ดตัวมาชำระตัวให้บริสุทธิ์ก็จะได้เป็นปุโรหิตของสิ่งที่ไม่ใช่พระเจ้า
[10] แต่สำหรับพวกเรา พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของเรา และพวกเราไม่ได้ละทิ้งพระองค์ เรามีปุโรหิตที่เป็นลูกหลานของอาโรนเป็นผู้ปรนนิบัติพระยาห์เวห์ และมีคนเลวีในการทำหน้าที่
[11] เขาทั้งหลายถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ทุกเช้าทุกเย็น และถวายเครื่องหอม ตั้งขนมปังเฉพาะพระพักตร์บนโต๊ะบริสุทธิ์ ทั้งดูแลคันประทีปทองคำพร้อมทั้งตะเกียงให้ลุกอยู่ทุกๆ เย็น เพราะพวกเรารักษาพระบัญชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา แต่พวกท่านได้ละทิ้งพระองค์
[12] นี่แน่ะ พระเจ้าทรงอยู่กับเราและนำหน้าเรา และปุโรหิตของพระองค์พร้อมกับแตรศึกพร้อมที่จะเป่าเรียกทำสงครามต่อสู้กับพวกท่าน ลูกหลานทั้งหลายของอิสราเอล อย่าต่อสู้กับพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่าน เพราะพวกท่านจะทำไม่สำเร็จ”
[13] เยโรโบอัมทรงให้กองซุ่มอ้อมมาหายูดาห์ทางด้านหลัง ดังนั้นกองทหารของพระองค์จึงอยู่ข้างหน้ายูดาห์ ส่วนกองซุ่มนั้นอยู่ข้างหลังพวกเขา
[14] และเมื่อยูดาห์หันไปมองดู นี่แน่ะ มีการรบอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง เขาทั้งหลายก็ร้องทูลพระยาห์เวห์ และพวกปุโรหิตก็เป่าแตร
[15] แล้วคนของยูดาห์ก็โห่ร้องทำนองศึกและเมื่อคนยูดาห์โห่ร้อง พระเจ้าทรงโจมตีเยโรโบอัมและอิสราเอลทั้งหมดต่อหน้าอาบียาห์และยูดาห์
[16] คนอิสราเอลหลบหนีต่อหน้ายูดาห์ และพระเจ้าทรงมอบพวกเขาไว้ในมือของยูดาห์
[17] อาบียาห์และประชาชนของพระองค์ก็ชนะด้วยการเข่นฆ่าอย่างมากมาย คนอิสราเอลที่คัดเลือกแล้วล้มตายลง 500,000 คน
[18] แล้วคนอิสราเอลก็ถูกปราบลงในครั้งนั้น และคนยูดาห์ก็ชนะ เพราะพวกเขาพึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา
[19] และอาบียาห์ไล่ตามเยโรโบอัม และยึดเมืองต่างๆ จากพระองค์ คือเมืองเบธเอลกับชนบทของเมืองนั้น และเมืองเยชานาห์กับชนบทของเมืองนั้น และเมืองเอโฟรนกับชนบทของเมืองนั้น
[20] เยโรโบอัมไม่สามารถฟื้นกำลังของพระองค์ได้อีกในรัชสมัยของอาบียาห์ และพระยาห์เวห์ทรงประหารพระองค์ แล้วพระองค์ก็สิ้นพระชนม์
[21] แต่อาบียาห์มีอำนาจยิ่งขึ้น และมีมเหสี 14 องค์ มีพระราชโอรส 22 องค์ และพระราชธิดา 16 องค์
[22] พระราชกิจอื่นๆ ของอาบียาห์ วิถีชีวิตและพระดำรัสของพระองค์บันทึกอยู่ในหนังสือคำสอนของผู้เผยพระวจนะอิดโด