[1] ซาโลมอนตั้งพระทัยที่จะสร้างพระนิเวศเพื่อพระนามของพระยาห์เวห์ และสร้างราชวังเพื่อพระองค์เอง
[2] และซาโลมอนทรงกำหนดให้ 70,000 คนเป็นแรงงานขนของ และให้ 80,000 คนสกัดหินที่บริเวณเทือกเขา และให้ 3,600 คนเป็นผู้ควบคุมเขาทั้งหลาย
[3] และซาโลมอนทรงส่งราชสาร ไปยังฮีราม กษัตริย์เมืองไทระว่า “ท่านได้ทำกิจการกับดาวิดพระราชบิดาของข้าพเจ้าคือ ได้ส่งไม้สนสีดาร์ให้พระองค์ท่าน เพื่อสร้างวังให้พระองค์ท่านประทับอย่างไร ขอท่านได้ทำกับข้าพเจ้าอย่างนั้นด้วย
[4] ขณะนี้ ข้าพเจ้ากำลังจะสร้างพระนิเวศ เพื่อพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า และมอบถวายแด่พระองค์เพื่อเผาเครื่องหอมเฉพาะพระพักตร์พระองค์ เพื่อตั้งขนมปังที่ถวายเป็นประจำ และเพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวทั้งเช้าและเย็นในวันสะบาโต วันข้างขึ้น และวันเทศกาลเลี้ยงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ซึ่งเป็นกฎสำหรับอิสราเอลตลอดไป
[5] พระนิเวศซึ่งข้าพเจ้าจะสร้างนั้นใหญ่โต เพราะว่าพระเจ้าของเรายิ่งใหญ่กว่าพระทั้งหมด
[6] แต่ใครเล่าที่จะสามารถสร้างพระนิเวศสำหรับพระองค์ได้? ในเมื่อฟ้าสวรรค์หรือแม้แต่ฟ้าสวรรค์ที่สูงที่สุดก็ยังรับรองพระองค์ไว้ไม่ได้ และข้าพเจ้าเป็นใครที่จะสร้างพระนิเวศสำหรับพระองค์ นอกจากให้เป็นที่เผาเครื่องหอมถวายเฉพาะพระพักตร์พระองค์เท่านั้น?
[7] เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอส่งชายคนหนึ่งที่ชำนาญงานช่างทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์และเหล็ก และชำนาญในเรื่องผ้าสีม่วง ผ้าสีแดงเข้ม และผ้าสีฟ้า ทั้งชำนาญในการแกะสลัก เพื่อจะทำงานกับบรรดาช่างฝีมือที่อยู่กับข้าพเจ้าในยูดาห์และในเยรูซาเล็ม ซึ่งดาวิดพระราชบิดาของข้าพเจ้าจัดหาไว้
[8] ขอท่านส่งไม้สนสีดาร์ ไม้สนสามใบ และไม้ประดู่จากเลบานอนให้ข้าพเจ้าด้วย เพราะข้าพเจ้าเข้าใจว่าข้าราชการของท่านเชี่ยวชาญการตัดไม้ในเลบานอน นี่แน่ะ ข้าราชการของข้าพเจ้าจะทำงานกับข้าราชการของท่าน
[9] เพื่อจัดเตรียมไม้ให้ข้าพเจ้ามากๆ เพราะว่าพระนิเวศที่ข้าพเจ้าจะสร้างนี้จะใหญ่โตและวิจิตรตระการตา
[10] นี่แน่ะ ข้าพเจ้าจะให้ข้าวสาลีนวดแล้ว 2,000 ตัน ข้าวบาร์เลย์ 2,000 ตัน เหล้าองุ่น 400,000 ลิตร และน้ำมัน 400,000 ลิตรแก่พวกข้าราชการของท่านที่ตัดไม้นั้น”
[11] แล้วฮีรามพระราชาแห่งเมืองไทระทรงตอบเป็นลายพระหัตถ์ ซึ่งพระองค์ทรงส่งไปถึงซาโลมอนว่า “เพราะว่าพระยาห์เวห์ทรงรักประชากรของพระองค์ พระองค์จึงประทานตัวท่านเป็นพระราชาเหนือเขาทั้งหลาย”
[12] ฮีรามตรัสอีกว่า “สาธุการแด่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก พระองค์ประทานโอรสที่ฉลาดคนหนึ่งแก่ดาวิด ที่กอปรด้วยความเฉลียวฉลาดและความเข้าใจ ผู้ซึ่งจะสร้างพระนิเวศถวายพระยาห์เวห์ และจะสร้างพระราชวังเพื่อท่านเอง
[13] “บัดนี้ข้าพเจ้าส่งช่างฝีมือคนหนึ่ง ที่กอปรด้วยความเข้าใจ คือฮูรามอับบี
[14] บุตรชายของหญิงเผ่าดาน บิดาของเขาเป็นคนไทระ เขาเชี่ยวชาญงานช่างทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หินและไม้ และงานช่างผ้าสีม่วง ผ้าสีฟ้า ผ้าป่าน และผ้าสีแดงเข้ม ทั้งทำงานแกะสลักทุกชนิด และสร้างตามแบบลวดลายใดๆ ที่กำหนดให้เขา เขาจะทำงานกับช่างฝีมือของท่าน คือช่างฝีมือของดาวิดพระราชบิดาของท่านผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า
[15] เพราะฉะนั้น เรื่องข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ น้ำมัน และเหล้าองุ่น ซึ่งเจ้านายของข้าพเจ้าได้กล่าวถึงนั้น ขอท่านได้ส่งไปให้เราผู้รับใช้ของท่าน
[16] และเราจะตัดไม้ตามที่ท่านต้องการจากเลบานอน แล้วนำมาให้ท่านด้วยแพในทางทะเลถึงเมืองยัฟฟาเพื่อท่านจะได้นำขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม”
[17] แล้วซาโลมอนทรงทำบัญชีสำมะโนครัวคนต่างด้าวทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอิสราเอล ต่อจากบัญชีสำมะโนครัวซึ่งดาวิดพระราชบิดาของพระองค์ได้ทรงทำไว้ และปรากฏว่ามีจำนวน 153,600 คน
[18] พระองค์ทรงกำหนดให้ 70,000 คนจากพวกเขาเป็นแรงงานขนของ 80,000 คนสกัดหินที่บริเวณเทือกเขา และ 3,600 คนเป็นผู้ควบคุมให้ประชาชนทำงาน