[1] โยสิยาห์ทรงถือเทศกาลปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์ในกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาฆ่าแกะปัสกาในวันที่สิบสี่เดือนที่หนึ่ง
[2] พระองค์ทรงแต่งตั้งปุโรหิตให้ประจำหน้าที่ และทรงสนับสนุนพวกเขาในงานปรนนิบัติแห่งพระนิเวศของพระยาห์เวห์
[3] และพระองค์ตรัสกับคนเลวี ผู้บริสุทธิ์เฉพาะพระยาห์เวห์ และเป็นผู้สอนอิสราเอลทั้งหมดว่า “จงวางหีบบริสุทธิ์ไว้ในพระนิเวศ ที่ซาโลมอนพระราชโอรสของดาวิดพระราชาของอิสราเอลทรงสร้างไว้ พวกเจ้าไม่ต้องหามไว้บนบ่าอีกต่อไป บัดนี้จงปรนนิบัติพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า และปรนนิบัติอิสราเอลประชากรของพระองค์
[4] จงเตรียมตัวของพวกเจ้าตามครอบครัวบรรพบุรุษของพวกเจ้าเป็นกองๆ ตามพระบัญชาที่บันทึกไว้ของดาวิดพระราชาแห่งอิสราเอล และตามพระบัญชาที่บันทึกไว้ของซาโลมอนพระราชโอรสของพระองค์
[5] และจงยืนประจำในสถานบริสุทธิ์ตามครอบครัวบรรพบุรุษต่างๆ ของพี่น้องของเจ้าที่เป็นประชาชน ให้มีคนเลวีในแต่ละสกุล
[6] จงฆ่าแกะปัสกา จงชำระตัวให้บริสุทธิ์ และจงตระเตรียมไว้ให้พี่น้องของเจ้า ให้ทำตามพระวจนะของพระยาห์เวห์ที่มาทางโมเสสนั้น
[7] แล้วโยสิยาห์ประทานเครื่องปัสกาบูชาแก่ประชาชนสำหรับทุกคนซึ่งอยู่ที่นั่น คือแกะและลูกแพะจำนวน 30,000 ตัวจากฝูงแพะแกะ และวัวผู้ 3,000 ตัว สัตว์พวกนี้มาจากพระราชทรัพย์ของพระราชา
[8] และบรรดาเจ้านายของพระองค์ก็บริจาคด้วยความเต็มใจแก่ประชาชน แก่ปุโรหิตและแก่คนเลวี ฮิลคียาห์ เศคาริยาห์และเยฮีเอล ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับหัวหน้าแห่งพระนิเวศของพระเจ้ามอบลูกแพะลูกแกะ 2,600 ตัวกับวัวผู้ 300 ตัวแก่พวกปุโรหิตให้เป็นเครื่องปัสกาบูชา
[9] ส่วนโคนานิยาห์และเชไมอาห์กับเนธันเอล น้องชายของเขา และฮาชาบิยาห์และเยอีเอล กับโยซาบาด หัวหน้าของคนเลวีมอบแพะแกะ 5,000 ตัวกับวัวผู้ 500 ตัวแก่คนเลวีเป็นเครื่องปัสกาบูชา
[10] เมื่อเตรียมการเรียบร้อยแล้วบรรดาปุโรหิตก็ยืนประจำที่ของตน และคนเลวีก็อยู่ตามกองของตนตามพระบัญชาของพระราชา
[11] แล้วพวกคนเลวีก็ฆ่าแกะปัสกา และปุโรหิตก็เอาเลือดแกะจากมือของพวกเขามาประพรม ส่วนคนเลวีก็ถลกหนังสัตว์
[12] แล้วเขาทั้งหลายก็แยกส่วนที่เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวไว้ต่างหาก เพื่อแจกจ่ายตามกลุ่มๆ ตามครอบครัวบรรพบุรุษต่างๆ ของประชาชนเพื่อถวายแด่พระยาห์เวห์ ตามที่บันทึกไว้ในหนังสือของโมเสส และพวกเขาทำแบบเดียวกันกับวัวผู้ทั้งหลาย
[13] เขาทั้งหลายปิ้งแกะปัสกาด้วยไฟตามกฎหมาย และเขาทั้งหลายต้มเครื่องบูชาบริสุทธิ์ในหม้อ ในหม้อทะนน และในกระทะ แล้วรีบนำไปให้ประชาชนทั้งหมด
[14] หลังจากนั้นเขาทั้งหลายจึงเตรียมสำหรับตนเองและบรรดาปุโรหิต เพราะว่าปุโรหิตซึ่งเป็นบุตรหลานของอาโรนยุ่งอยู่กับการถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว และส่วนที่เป็นไขมันจนถึงกลางคืน คนเลวีจึงเตรียมเพื่อตนเองและเพื่อปุโรหิตซึ่งเป็นบุตรหลานของอาโรน
[15] บรรดานักร้องซึ่งเป็นบุตรหลานของอาสาฟก็อยู่ประจำที่ของตนตามบัญชาของดาวิด อาสาฟ และเฮมาน กับเยดูธูนผู้ทำนายของพระราชา และพวกคนเฝ้าประตูก็อยู่ประจำทุกประตู เขาทั้งหลายไม่จำเป็นต้องละงานของตน เพราะคนเลวีพี่น้องของเขาเตรียมไว้ให้พวกเขา
[16] เขาทั้งหลายจึงเตรียมการปรนนิบัติทุกอย่างต่อพระยาห์เวห์ภายในวันเดียวนั้นเอง เพื่อถือปัสกาและถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวบนแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ ตามพระบัญชาของกษัตริย์โยสิยาห์
[17] และประชาชนอิสราเอลผู้อยู่ที่นั่นก็ถือปัสกาในเวลานั้น และถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน
[18] ตั้งแต่สมัยของซามูเอลผู้เผยพระวจนะมา ไม่มีการถือปัสกาเหมือนอย่างนี้ในอิสราเอลเลย ไม่มีพระราชาองค์ใดในอิสราเอลซึ่งถือปัสกาเหมือนอย่างที่โยสิยาห์ทรงถือร่วมกับบรรดาปุโรหิต คนเลวี คนยูดาห์และอิสราเอลทั้งหมดซึ่งอยู่ที่นั่น รวมทั้งชาวกรุงเยรูซาเล็ม
[19] เขาทั้งหลายถือเทศกาลปัสกานี้ในปีที่สิบแปดของรัชกาลโยสิยาห์
[20] ภายหลังสิ่งทั้งหมดนี้เมื่อโยสิยาห์ทรงจัดพระวิหาร เสร็จแล้ว เนโคพระราชาแห่งอียิปต์เสด็จขึ้นไปสู้รบที่คารคะมีชที่แม่น้ำยูเฟรติส และโยสิยาห์เสด็จไปสู้รบกับพระองค์
[21] แต่พระองค์ทรงส่งทูตไปทูลโยสิยาห์ว่า “พระราชาแห่งยูดาห์ เรามีเรื่องอะไรกับท่านหรือ? วันนี้เราไม่ได้มาต่อสู้กับท่านแต่มาต่อสู้กับประเทศ ซึ่งเราทำสงครามด้วย และพระเจ้าทรงบัญชาเราให้รีบไป จงหยุดขัดขวางพระเจ้าผู้สถิตกับเรา มิฉะนั้นพระองค์จะทรงทำลายท่าน”
[22] อย่างไรก็ตามโยสิยาห์ไม่ยอมหันไปจากเนโค แต่ทรงปลอมพระองค์เพื่อจะสู้รบกับเนโค พระองค์ทรงไม่ฟังพระดำรัสของเนโคที่มาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า และทรงเข้าสู้รบ ณ ที่ราบเมกิดโด
[23] นักธนูยิงพระราชาโยสิยาห์ พระราชาจึงตรัสกับข้าราชการของพระองค์ว่า “จงพาเราออกไป เพราะเราบาดเจ็บสาหัส”
[24] ข้าราชการของพระองค์จึงพาพระองค์ออกจากรถรบ และให้พระองค์ประทับในรถรบคันที่สองของพระองค์ แล้วนำพระองค์มายังกรุงเยรูซาเล็มและพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ เขาทั้งหลายฝังพระองค์ไว้ในอุโมงค์ของบรรพบุรุษของพระองค์ ยูดาห์และเยรูซาเล็มทั้งหมดก็ไว้ทุกข์ให้โยสิยาห์
[25] เยเรมีย์กล่าวคำคร่ำครวญถวายโยสิยาห์ด้วย นักร้องชายและนักร้องหญิงทั้งหมดก็กล่าวถึงโยสิยาห์ในคำคร่ำครวญของพวกเขาจนถึงทุกวันนี้ พวกเขาทำสิ่งนี้ให้เป็นธรรมเนียม ในอิสราเอล ดูสิ มีการบันทึกไว้ในหนังสือคร่ำครวญ
[26] ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของโยสิยาห์และการกระทำอย่างซื่อสัตย์ ตามสิ่งที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของพระยาห์เวห์
[27] และพระราชกิจของพระองค์ ตั้งแต่ต้นจนจบนั้น ดูสิ มีบันทึกไว้ในหนังสือพงศ์กษัตริย์อิสราเอลและยูดาห์