[1] มนัสเสห์มีพระชนมายุ 12 พรรษาเมื่อทรงเป็นกษัตริย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 55 ปี
[2] พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ ตามการกระทำที่น่าเกลียดน่าชังของประชาชาติ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล
[3] พระองค์ทรงสร้างปูชนียสถานสูงขึ้นใหม่ ซึ่งเฮเซคียาห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงพังลงแล้วนั้น และทรงตั้งแท่นบูชาต่างๆ แก่พระบาอัล ทรงสร้างบรรดาเสาอาเช-ราห์และทรงนมัสการบริวารทั้งหมดของฟ้าสวรรค์และปรนนิบัติสิ่งเหล่านั้น
[4] และพระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสว่า “นามของเราจะอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเป็นนิตย์”
[5] และพระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาต่างๆ แก่บริวารทั้งหมดของฟ้าสวรรค์ ในลานทั้งสองแห่งของพระนิเวศของพระยาห์เวห์
[6] และพระองค์ทรงเผาพระราชโอรสด้วยไฟ เป็นเครื่องบูชา ในหุบเขาบุตรฮินโนม ทรงถือฤกษ์ยาม ทรงทำนาย ทรงทำวิทยาคม และทรงติดต่อกับคนทรงและพ่อมด พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายมากมายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ทำให้พระเจ้าทรงพระพิโรธ
[7] และพระองค์ทรงตั้งรูปเคารพสลักที่พระองค์ทรงสร้างนั้นไว้ในพระนิเวศของพระเจ้า ซึ่งพระเจ้าตรัสกับดาวิดและซาโลมอนพระราชโอรสของดาวิดว่า “ในนิเวศนี้และในกรุงเยรูซาเล็มซึ่งเราเลือกออกจากเผ่าทั้งหมดของอิสราเอล เราจะใส่นามของเราไว้เป็นนิตย์
[8] และเราจะไม่ให้เท้าของอิสราเอลออกจากแผ่นดินที่เราให้กับบรรพบุรุษของพวกเจ้าอีก ถ้าเพียงแต่พวกเขาจะระมัดระวังที่จะทำตามทุกอย่างซึ่งเราได้บัญชาเขา คือธรรมบัญญัติ กฎเกณฑ์ และกฎหมายทั้งหมดซึ่งให้ไว้โดยโมเสส”
[9] มนัสเสห์ทรงชักนำยูดาห์และชาวกรุงเยรูซาเล็มให้หลงทำชั่วยิ่งกว่าประชาชาติ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงทำลายให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล
[10] พระยาห์เวห์ตรัสกับมนัสเสห์และประชาชน แต่เขาทั้งหลายไม่ฟัง
[11] เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ทรงให้บรรดาผู้บังคับกองทหารของพระราชาแห่งอัสซีเรียมาต่อสู้กับเขาทั้งหลาย พวกเขาเอาขอเกี่ยวมนัสเสห์และจำจองด้วยตรวนทองสัมฤทธิ์ แล้วนำพระองค์มายังกรุงบาบิโลน
[12] เมื่อทรงทุกข์ยาก พระองค์ทรงวิงวอนขอพระกรุณาต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพระองค์ และถ่อมพระทัยลงอย่างมากต่อพระเจ้าของบรรพบุรุษของพระองค์
[13] พระองค์ทรงอธิษฐานต่อพระเจ้าและพระเจ้าทรงฟังคำวิงวอน และคำอ้อนวอนของพระองค์ และทรงให้พระองค์กลับมายังกรุงเยรูซาเล็มในราชอาณาจักรของพระองค์อีก แล้วมนัสเสห์ทรงทราบว่าพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้า
[14] ภายหลังพระองค์ทรงสร้างกำแพงเมืองชั้นนอกให้นครดาวิด ทางตะวันตกของน้ำพุกีโฮนในหุบเขา ไปจนถึงทางเข้าประตูปลา โดยล้อมรอบเนินเขาโอเฟล ทั้งยังก่อให้สูงขึ้นมากๆ และพระองค์ทรงตั้งผู้บังคับการกองทหารในเมืองป้อมทุกแห่งในยูดาห์
[15] พระองค์ทรงขจัดพระต่างด้าวและรูปเคารพจากพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ส่วนแท่นบูชาทั้งหมดที่พระองค์ทรงสร้างไว้บนภูเขาแห่งพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และในกรุงเยรูซาเล็มนั้น พระองค์ทรงทิ้งออกนอกเมืองไป
[16] และพระองค์ทรงซ่อมแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ แล้วทรงถวายสัตวบูชาเป็นเครื่องศานติบูชา และเครื่องบูชาขอบพระคุณบนแท่นนั้น พระองค์ทรงบัญชายูดาห์ให้ปรนนิบัติพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
[17] อย่างไรก็ดี ประชาชนยังคงถวายสัตวบูชาบนปูชนียสถานสูง แต่ถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาเท่านั้น
[18] ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของมนัสเสห์ คำอธิษฐานของพระองค์ต่อพระเจ้า และถ้อยคำของผู้ทำนายผู้ทูลพระองค์ในพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ดูสิ มีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์แห่งอิสราเอล
[19] ทั้งคำอธิษฐานของพระองค์ เรื่องที่พระเจ้าทรงฟังคำวิงวอนของพระองค์ ความบาปและความไม่ซื่อสัตย์ทั้งหมดของพระองค์ บรรดาสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงใช้สร้างปูชนียสถานสูง และใช้ตั้งพวกพระอาเช-ราห์และรูปเคารพ ก่อนที่พระองค์จะถ่อมพระทัยลงนั้น ดูสิ มีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของผู้ทำนาย
[20] มนัสเสห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และพวกเขาฝังพระศพไว้ในพระราชวังของพระองค์ แล้วอาโมนพระราชโอรสของพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์แทนพระองค์
[21] อาโมนมีพระชนมายุ 22 พรรษาเมื่อทรงเป็นกษัตริย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 2 ปี
[22] พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ เหมือนมนัสเสห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำ อาโมนถวายสัตวบูชาแก่รูปเคารพทั้งหมดที่มนัสเสห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงสร้างขึ้น และทรงปรนนิบัติรูปเหล่านั้น
[23] พระองค์ทรงไม่ได้ถ่อมพระองค์ลงต่อพระยาห์เวห์ เหมือนอย่างที่มนัสเสห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงถ่อมลงนั้น แต่อาโมนองค์นี้ทรงทำความชั่วมากยิ่งๆ ขึ้น
[24] แล้วข้าราชการของพระองค์ก็ร่วมกันคิดกบฏต่อพระองค์ และปลงพระชนม์พระองค์ในพระราชวังของพระองค์
[25] แต่ประชาชนในแผ่นดินได้ฆ่าทุกคนที่ร่วมกันคิดกบฏต่อกษัตริย์อาโมน แล้วประชาชนในแผ่นดินตั้งโยสิยาห์พระราชโอรสของพระองค์ให้ครองราชย์แทนพระองค์