[1] เอลีฮูพูดต่อไปว่า
[2] “ท่านทั้งหลายผู้มีปัญญา ขอฟังถ้อยคำของข้าพเจ้า ท่านผู้มีความรู้ ขอเงี่ยหูฟังข้าพเจ้า
[3] เพราะหูก็ตรวจสอบถ้อยคำ อย่างลิ้น ลิ้มรสอาหาร
[4] ขอให้เราเลือกสิ่งที่ถูกต้อง ขอให้เราเรียนรู้ในหมู่เราว่าอะไรดี
[5] เพราะโยบกล่าวว่า ‘ข้าเป็นคนชอบธรรม แต่พระเจ้าทรงเอาความยุติธรรมของข้าไป
[6] ถึงแม้ข้าชอบธรรม ข้าก็ถูกนับเป็นคนโกหก แผล ของข้ารักษาไม่หาย แม้ว่าข้าไม่มีการละเมิดเลย’
[7] ผู้ใดเล่าจะเหมือนโยบ ผู้ดื่มความเหยียดหยามเหมือนดื่มน้ำ
[8] ผู้เข้าสังคมกับคนทำชั่ว และเดินไปกับคนอธรรม?
[9] เพราะท่านได้กล่าวว่า ‘ไม่เป็นประโยชน์อะไรแก่มนุษย์เรา ที่จะปีติยินดีในพระเจ้า’
[10] “เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายผู้มีความเข้าใจ ขอฟังข้าพเจ้า เมินเสียเถิดที่พระเจ้าจะทรงทำการอธรรม และที่องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์จะทรงทำผิด
[11] เพราะพระเจ้าทรงสนองมนุษย์ตามการกระทำของเขา และทรงให้เกิดแก่เขาตามวิถีของเขา
[12] แน่ทีเดียว พระเจ้าจะไม่ทรงทำชั่ว และองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์จะไม่ทรงบิดเบือนความยุติธรรม
[13] ผู้ใดแต่งตั้งให้พระองค์ปกครองโลก? ผู้ใดมอบทั้งพิภพแก่พระองค์?
[14] ถ้าพระองค์ตั้งพระทัย และทรงรวบรวมวิญญาณกับลมหายใจของพระองค์กลับสู่พระองค์
[15] เนื้อหนังทั้งสิ้นก็จะพินาศไปด้วยกัน และมนุษย์ก็จะกลับไปเป็นผงคลีดิน
[16] “ถ้าท่านมีความเข้าใจ ขอฟังข้อนี้ ขอฟังเสียงถ้อยคำของข้าพเจ้า
[17] ผู้ที่เกลียดชังความยุติธรรมจะได้ปกครองหรือ? ท่านจะประณามพระผู้ชอบธรรมและทรงอานุภาพหรือ?
[18] ท่านจะประณามพระผู้ตรัสแก่พระราชาว่า ‘เจ้าผู้ไร้ค่า’ และแก่เจ้านายทั้งหลายว่า ‘เจ้าผู้อธรรม’
[19] ผู้ไม่ทรงมีอคติเข้าข้างเจ้านาย และไม่เห็นแก่หน้าคนมั่งคั่งมากกว่าคนยากจน เพราะเขาทุกคนเป็นผลงานแห่งพระหัตถ์ของพระองค์หรือ?
[20] สักครู่เดียวเขาทั้งหลายก็ตาย เวลาเที่ยงคืน ประชาชนตัวสั่นและตายไป และผู้มีอำนาจก็ถูกเอาไปเสีย มิใช่ด้วยมือมนุษย์
[21] “เพราะพระเนตรของพระองค์เฝ้าดูทางของคน พระองค์ทรงเห็นทุกย่างเท้าของเขา
[22] ไม่มีที่มืดครึ้มหรือที่มืดทึบ ซึ่งคนชั่วจะซ่อนตัวได้
[23] เพราะพระองค์ไม่ทรงกำหนดเวลาแก่ผู้ใด ให้เข้าเฝ้าพระเจ้าเพื่อรับการพิพากษา
[24] พระองค์ทรงสังหารผู้มีอำนาจโดยไม่ต้องสอบสวน และทรงตั้งคนอื่นไว้แทน
[25] ดังนั้น ด้วยทรงทราบกิจการของเขาทั้งหลาย แล้ว จึงทรงคว่ำเขาเสียในกลางคืน เขาก็แหลกไป
[26] พระองค์ทรงตีเขาทั้งหลาย เพราะความอธรรมของเขา ต่อหน้าต่อตามนุษย์
[27] เพราะว่าเขาทั้งหลายหันจากการติดตามพระองค์ และไม่ใส่ใจพระมรรคา ของพระองค์เลย
[28] เป็นเหตุให้เสียงร้องของคนยากจนมาถึงพระองค์ และพระองค์ทรงฟังเสียงร้องของผู้ทุกข์ยาก
[29] เมื่อพระองค์ทรงนิ่ง ผู้ใดจะกล่าวโทษพระองค์ได้? เมื่อพระองค์ซ่อนพระพักตร์ ผู้ใดจะเห็นพระองค์ได้? ไม่ว่าเป็นประชาชาติหรือบุคคล
[30] เพื่อว่าคนชั่วจะไม่ได้ครอบครอง และเขาจะไม่วางกับดักประชาชน
[31] “เพราะมีผู้ใดร้องทูลพระเจ้าแล้วหรือว่า ‘ข้าพระองค์ถูกตีสอนแล้ว ข้าพระองค์จะไม่ทำผิดอีก
[32] ขอทรงสอนข้าพระองค์ถึงสิ่งที่ข้าพระองค์มองไม่เห็น ถ้าข้าพระองค์ทำชั่ว ข้าพระองค์ก็จะไม่ทำอีก’?
[33] พระองค์จะทรงสนองท่านอย่างเหมาะสม เพราะท่านปฏิเสธหรือ? เพราะท่านเองต้องเลือก ไม่ใช่ข้าพเจ้า ดังนั้นท่านรู้อะไร ก็บอกมาเถิด
[34] คนทั้งหลายที่เข้าใจจะพูดกับข้าพเจ้า คือคนมีปัญญาที่ฟังข้าพเจ้า จะพูดว่า
[35] ‘โยบพูดอย่างไม่มีความรู้ ถ้อยคำของเขาไม่มีความเข้าใจลึกซึ้งเลย’
[36] อยากจะให้โยบถูกทดลองต่อไปถึงที่สุด เพราะว่าเขาตอบเหมือนอย่างคนอธรรม
[37] เพราะเขาเพิ่มการละเมิดเข้ากับบาปของเขา เขาตบมือเย้ยอยู่ท่ามกลางเรา และทวีถ้อยคำของเขากล่าวร้ายพระเจ้า”