[1] “ไฉนวาระพิพากษาไม่ได้ถูกกำหนดโดยองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์? ไฉนผู้ที่รู้จักพระองค์ไม่เห็นวันกำหนดของพระองค์?
[2] คนอธรรม ย้ายหลักเขต เขายึดฝูงแพะแกะไปเลี้ยง
[3] เขาไล่ต้อนลาของลูกกำพร้าไป เขาเอาวัวของหญิงม่ายเป็นประกัน
[4] เขาผลักคนขัดสนออกนอกถนน คนยากจนแห่งแผ่นดินต่างก็ซ่อนตัวหมด
[5] นี่แน่ะ ดังลาป่าอยู่ในถิ่นทุรกันดาร คนยากจนนั้นออกไปทำงาน เสาะหาของกิน ถิ่นแห้งแล้งให้อาหารแก่บุตรของเขา
[6] เขาเก็บหญ้าแห้งที่ในทุ่ง และเขาเก็บองุ่นที่เหลือในสวนองุ่นของคนอธรรม
[7] เขานอนเปลือยกายไม่มีเสื้อผ้าตลอดคืน และไม่มีผ้าห่มกันหนาว
[8] เขาเปียกฝนแห่งภูเขา และเกาะหินอยู่เพราะขาดที่กำบัง
[9] มีผู้ฉวยเด็กกำพร้าไปจากอก และเอาทารกของคนยากจนไปเป็นประกัน
[10] คนยากจนจึงเดินเปลือยกายไป ไม่มีเสื้อผ้า ทั้งๆ ที่หิว เขาก็แบกฟ่อนข้าวไป
[11] เขาหีบมะกอกเอาน้ำมันท่ามกลางแนวหมู่ไม้ เขาย่ำองุ่นที่บ่อย่ำ แต่ต้องทนกระหาย
[12] คนกำลังจะตายคร่ำครวญออกมาจากเมือง และคนบาดเจ็บร้องขอความช่วยเหลือ แต่พระเจ้ามิได้สนพระทัยคำอธิษฐานของเขา
[13] “มีผู้กบฏต่อความสว่าง ผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับทางของความสว่างนั้น และมิได้อยู่ในวิถีของความสว่างนั้น
[14] ฆาตรกรลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ เขาฆ่าคนยากจนและคนขัดสน และในยามค่ำคืน เขาเป็นเหมือนขโมย
[15] ดวงตาของผู้ล่วงประเวณีคอยเวลาพลบค่ำ กล่าวว่า ‘ไม่มีตาใดจะเห็นข้า’ และเขาก็คลุมหน้า
[16] ในยามมืดเขาขุดเข้าไปในเรือน กลางวันเขาก็เก็บตัว เขาไม่รู้จักความสว่าง
[17] เพราะความมืดทึบเป็นเหมือนเวลาเช้าแก่เขาทุกคน เพราะเขาคุ้นเคยกับความสยดสยองของความมืดทึบ
[18] “เขาลอยละลิ่วไปบนผิวน้ำ ส่วนแบ่งของเขาถูกสาปในแผ่นดิน ไม่มีผู้ใดหันหน้าไปสู่สวนองุ่นของเขา
[19] ความแห้งแล้งและความร้อนฉวยเอาน้ำที่ละลายจากหิมะไปฉันใด แดนคนตายก็ฉวยเอาผู้ทำบาปไปฉันนั้น
[20] ครรภ์จะลืมเขา ตัวหนอนจะกินเขาอย่างอร่อย ไม่มีผู้ใดจำชื่อเขาได้ต่อไป ความอธรรมจึงหักลงเหมือนต้นไม้
[21] “เขาข่มเหงหญิงหมันที่ไม่มีลูก และไม่ได้ทำดีอะไรแก่หญิงม่าย
[22] แต่พระเจ้ายังทรงยืดชีวิตของคนมีกำลังด้วยพลานุภาพของพระองค์ แม้เขาสิ้นหวังในชีวิต เขาก็ลุกขึ้นได้
[23] พระองค์ประทานความปลอดภัยแก่เขา และเขาก็พึ่งพิงอยู่ และพระเนตรพระองค์จับอยู่บนหนทางของเขา
[24] เขาทั้งหลายถูกยกย่องขึ้นครู่หนึ่งแล้วก็สิ้นไป เขาเหี่ยวแห้งและสิ้นไปเหมือนคนอื่นๆ เขาถูกตัดออกเหมือนยอดรวงข้าว
[25] ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ใดจะพิสูจน์ได้ว่าข้าโกหก และสำแดงว่าสิ่งที่ข้ากล่าวนั้นไร้สาระ?”