Skip to content
Opens in a new window

[1] ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ระยะ​ต่างๆ ใน​การ​เดิน​ทาง​ของ​คน​อิส‌รา‌เอล เมื่อ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​เป็น​หมวด​หมู่​ภาย​ใต้​การ​นำ​ของ​โมเสส​และ​อาโรน

[2] โมเสส​บัน​ทึก​ชื่อ​สถาน​ที่​ที่​พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ที​ละ​ระยะ​ตาม​พระ‍บัญ‌ชา​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ระยะ​ใน​การ​เดิน​ทาง​ที่​แบ่ง​ตาม​สถาน​ที่​ที่​พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง

[3] เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​รา‌เม‌เสส​ใน​เดือน​แรก คือ​ใน​วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​แรก​นั้น หลัง​วัน​ปัส‌กา​หนึ่ง​วัน คน​อิส‌รา‌เอล​ออก​มา​อย่าง​อาจ​หาญ​ต่อ​หน้า​ต่อ​ตา​ชาว​อียิปต์​ทั้ง​หมด

[4] เวลา​นั้น​ชาว​อียิปต์​กำลัง​ฝัง​ศพ​บรรดา​บุตร​หัว​ปี​ของ​ตน ซึ่ง​ถูก​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ประ‌หาร​ท่าม​กลาง​พวก​เขา พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​ลง​โทษ​พวก​เทพ‍เจ้า​ของ​เขาทั้ง​หลาย​ด้วย

[5] ดัง​นั้น​คน​อิส‌รา‌เอล​จึง​ออก​เดินทาง​จาก​รา‌เม‌เสส แล้ว​มา​ตั้ง​ค่ายพัก​ที่​สุค‌คท

[6] และ​ออก​เดิน​ทาง​จาก​สุค‌คท แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​เอ‌ธาม​ซึ่ง​อยู่​ชาย​แดน​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร

[7] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เอ‌ธาม แต่​กลับ​ไป​ยัง​ปิ‌หะ‌หิ‌โรท​ที่​อยู่​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก​ของ​บา‌อัล‌เซ‌โฟน แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​หน้า​มิก‌ดล

[8] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​หน้า​ปิหะ‌หิ‌โรท และ​เดิน​ฝ่า​กลาง​ทะเล​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร และ​เดิน​ตาม​ทาง​ใน​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร​เอ‌ธาม​เป็น​เวลา​สาม​วัน แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​มา‌ราห์

[9] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดินทาง​จาก​มาราห์​มา​ถึง​เอ‌ลิม ที่​เอ‌ลิม​มี​น้ำ​พุ 12 แห่ง​และ​ต้น​อินท‌ผลัม 70 ต้น เขา​จึง​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​นั่น

[10] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​จาก​เอ‌ลิม​แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ทะเล​แดง

[11] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ทะเล​แดง แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร​สิน

[12] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร​สิน แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​โดฟคาห์

[13] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โดฟ‌คาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​อา‌ลูช

[14] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​อาลูช แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​เร‌ฟี‌ดิม (ที่​นั่น​ไม่​มี​น้ำ​ให้​ประ‌ชา​ชน​ดื่ม)

[15] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​จาก​เร‌ฟี‌ดิม แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ใน​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร​ซีนาย

[16] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร​ซีนาย แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ขิบ‌โรท‌หัท‌ธา‌อา‌วาห์

[17] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​จาก​ขิบ‌โรท‌หัท‌ธา‌อา‌วาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ฮา‌เซ‌โรท

[18] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ฮา‌เซ‌โรท แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ริท‌มาห์

[19] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ริทมาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ริม‌โมน‌เป‌เรศ

[20] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ริมโมน‌เป‌เรศ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ลิบ‌นาห์

[21] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ลิบ‌นาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ริส‌สาห์

[22] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ริส‌สาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​เค‌เฮ‌ลา‌ธาห์

[23] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เค‌เฮ‌ลา‌ธาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ภูเขา​เช‌เฟอร์

[24] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ภูเขา​เช‌เฟอร์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ฮา‌รา‌ดาห์

[25] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ฮา‌รา‌ดาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​มัก‌เฮ‌โลท

[26] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​มัก‌เฮ‌โลท แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ทา‌หัท

[27] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ทาหัท แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​เท‌ราห์

[28] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เทราห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​มิท‌คาห์

[29] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​มิท‌คาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ฮัช‌โม‌นาห์

[30] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ฮัช‌โม‌นาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​โม‌เส‌โรท

[31] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โม‌เส‌โรท แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​เบ‌เน‌ยา‌อะ‌คัน

[32] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เบ‌เน‌ยา‌อะ‌คัน แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​โฮร์‌ฮัก‌กีด‌กาด

[33] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โฮร์‌ฮัก‌กีด‌กาด แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​โยทบาธาห์

[34] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โยท‌บา‌ธาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​อับ‌โร‌นาห์

[35] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​อับ‌โร‌นาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​เอ‌ซี‌โอน‌เก‌เบอร์

[36] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เอ‌ซี‌โอน‌เก‌เบอร์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ใน​ถิ่น​ทุร‌กัน‌ดาร​ศิน (คือ​คา‌เดช)

[37] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​คาเดช แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ภูเขา​โฮร์ ริม​แผ่น​ดิน​เอ‌โดม

[38] และ​อาโรน​ปุโร‌หิต​ขึ้น​ไป​ยัง​ภูเขา​โฮร์​ตาม​พระ‍บัญ‌ชา​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​และ​สิ้น​ชีวิต​ที่​นั่น ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​เดือน​ที่​ห้า​ปี​ที่​สี่​สิบ​นับ​ตั้ง​แต่​วัน​ที่​คน​อิส‌รา‌เอล​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์

[39] เมื่อ​อาโรน​สิ้น​ชีวิต​ที่​ภูเขา​โฮร์​นั้น เขา​มี​อายุ 123 ปี

[40] กษัตริย์​เมือง​อา‌ราด​ชาว​คา‌นา‌อัน ผู้​ซึ่ง​อาศัย​ที่​เน‌เกบ​ใน​แผ่น​ดิน​คา‌นา‌อัน​ได้​ยิน​ข่าว​ว่า​คน​อิส‌รา‌เอล​ยก​มา

[41] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ภูเขา​โฮร์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ศัล‌โม‌นาห์

[42] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ศัล‌โม‌นาห์ แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ปู‌โนน

[43] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ปู‌โนน แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​โอ‌โบท

[44] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โอโบท แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​อิ‌เย‌อา‌บา‌ริม​ใน​ดิน​แดน​โมอับ

[45] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ไอ​ยิม แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​ดี‌โบน‌กาด

[46] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ดีโบน‌กาด แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ที่​อัล‌โมน‌ดิบ‌ลา‌ธา‌อิม

[47] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​อัลโมน‌ดิบ‌ลา‌ธา‌อิม แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก​ใน​ภูเขา​อา‌บา‌ริม​ที่​หน้า​เนโบ

[48] และ​เขา​ทั้ง​หลาย​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ภูเขา​อา‌บา‌ริม​แล้ว​มา​ตั้ง​ค่าย​พัก ณ ที่​ราบ​โมอับ​ริม​แม่​น้ำ​จอร์‌แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เย‌รี‌โค

[49] พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​พัก​อยู่​ริม​แม่​น้ำ​จอร์‌แดน​ตั้ง​แต่​เบธ‌เย‌ชิ‌โมท​ไกล​ไป​จน​ถึง​อา‌เบล‌ชิท‌ธิม ณ ที่​ราบ​โมอับ

[50] และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส ณ ที่​ราบ​โมอับ​ริม​ฝั่ง​แม่​น้ำ​จอร์‌แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เย‌รี‌โค​ว่า

[51] “จง​กล่าว​กับ​คน​อิส‌รา‌เอล​ว่า เมื่อ​พวก​เจ้า​ข้าม​แม่​น้ำ​จอร์‌แดน​เข้า​ไป​ใน​แผ่น​ดิน​คา‌นา‌อัน

[52] จง​ขับ​ไล่​ชาว​เมือง​นั้น​ออก​ไป​ให้​หมด​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า และ​ทำลาย​รูป​เคารพ​แบบ​แกะ​สลัก​ของ​เขา​ให้​หมด ทำลาย​รูป​ปั้น​แบบ​หล่อ​ของ​เขา​ให้​หมด และ​ทำ‌ลาย​บรรดา​ปูช‌นีย‌สถาน​สูง​ของ​เขา​ทุก​แห่ง

[53] และ​เจ้า​ทั้ง​หลาย​จง​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน แล้ว​เข้า​ไป​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น เพราะ​เรา​ได้​ให้​แผ่น​ดิน​นั้น​เป็น​กรรม‍สิทธิ์​ของ​พวก​เจ้า

[54] เจ้า​ทั้ง​หลาย​จง​แบ่ง​มร‌ดก​ที่​ดิน​นั้น​ด้วย​ฉลาก​ตาม​ตระ‌กูล​ของ​เจ้า เผ่า​ใหญ่​เจ้า​จง​ให้​มร‌ดก​ก้อน​ใหญ่ เผ่า​เล็ก​เจ้า​จง​ให้​มรดก​ก้อน​เล็ก ที่​ดิน​ผืน​ไหน​ที่​ฉลาก​ตก​กับ​ใคร ก็​ให้​เป็น​ของ​คน​นั้น เจ้า​จง​รับ​มร‌ดก​ตาม​เผ่า​ของ​บรรพ‌บุรุษ​ของ​พวก​เจ้า

[55] ถ้า​เจ้า​ทั้ง​หลาย​ไม่​ขับ​ไล่​ชาว​แผ่น​ดิน​นั้น​ออก​ไป​ให้​พ้น​หน้า​เจ้า พวก​ที่​เจ้า​ให้​เหลือ​อยู่​นั้น​ก็​จะ​เป็น​เหมือน​ผง ​ใน​ตา​ของ​เจ้า และ​จะ​เป็น​เหมือน​หนาม​ยอก​อก ​ของ​เจ้า และ​เขา​ทั้ง​หลาย​จะ​รัง‌ควาน​พวก​เจ้า​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​เจ้า​เข้า​ไป​อาศัย​อยู่​นั้น

[56] และ​เรา​จะ​ทำ​กับ​พวก​เจ้า เหมือน​ดัง​ที่​เรา​คิด​จะ​ทำ​กับ​เขา​ทั้ง​หลาย”

กัน‌ดาร‍วิถี — Chapters