[1] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[2] “จงกล่าวกับคนอิสราเอลคือพูดกับพวกเขาว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายเข้าในแผ่นดินที่เจ้าจะไปอาศัยอยู่ซึ่งเราให้แก่พวกเจ้านั้น
[3] ถ้าพวกเจ้านำเครื่องเผาบูชาจากฝูงโคหรือฝูงแพะแกะมาถวายพระยาห์เวห์เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว หรือเป็นเครื่องสัตวบูชาเพื่อแก้บน หรือเป็นเครื่องบูชาถวายด้วยความสมัครใจ หรือถวายในเทศกาลเลี้ยงตามกำหนด เพื่อให้มีกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระยาห์เวห์
[4] ก็ให้คนที่นำเครื่องบูชามาถวายแด่พระยาห์เวห์นั้น นำธัญบูชามาถวายคือแป้งอย่างดีหนึ่งกิโลกรัมเคล้าน้ำมันประมาณหนึ่งลิตร
[5] และเจ้าจงจัดเหล้าองุ่นประมาณหนึ่งลิตร เป็นเครื่องดื่มบูชาคู่กับลูกแกะทุกตัวที่เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว หรือที่เป็นเครื่องสัตวบูชา
[6] และสำหรับแกะผู้ตัวหนึ่ง เจ้าจงจัดธัญบูชาด้วยแป้งอย่างดีสองกิโลกรัมเคล้าน้ำมันประมาณหนึ่งลิตรครึ่ง
[7] แต่สำหรับเครื่องดื่มบูชานั้น เจ้าจงถวายเหล้าองุ่นหนึ่งลิตรครึ่งให้เป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระยาห์เวห์
[8] และเมื่อเจ้าจัดลูกโคเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว หรือเป็นเครื่องสัตวบูชาเพื่อแก้บน หรือเป็นศานติบูชาแด่พระยาห์เวห์
[9] ก็ให้นำธัญบูชามาถวายคู่กับโคผู้นั้นคือแป้งอย่างดีสามกิโลกรัมเคล้าน้ำมันสองลิตร
[10] และให้นำเครื่องดื่มบูชาคือเหล้าองุ่นสองลิตรเพื่อการเผาบูชา และเป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระยาห์เวห์
[11] จงทำเช่นนี้สำหรับโคผู้หรือแกะผู้ทุกตัว หรือสำหรับลูกแกะผู้หรือลูกแพะทุกตัว
[12] จงทำเช่นนี้กับสัตว์ทุกตัวตามจำนวนที่เจ้าจัดถวาย
[13] คนพื้นเมืองจะต้องทำเช่นนี้ทุกคน เมื่อจะถวายเครื่องเผาบูชาเป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระยาห์เวห์
[14] ถ้าคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่กับเจ้าชั่วคราว หรือผู้ที่อยู่อย่างถาวรท่ามกลางพวกเจ้า จะถวายเครื่องเผาบูชาเป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระยาห์เวห์ ก็ให้เขาทั้งหลายทำเช่นเดียวกับที่พวกเจ้าทำนั้น
[15] จะต้องมีกฎเกณฑ์อย่างเดียวกันสำหรับชุมนุมชน และสำหรับคนต่างด้าวผู้มาอาศัยอยู่กับเจ้า เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชาติพันธุ์ของเจ้า คือพวกเจ้าเป็นอย่างไร คนต่างด้าวก็ต้องเป็นอย่างนั้นเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์
[16] จะต้องมีธรรมบัญญัติและกฎหมายอย่างเดียวกันสำหรับพวกเจ้า และสำหรับคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่กับเจ้า ”
[17] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[18] “จงกล่าวกับคนอิสราเอลคือพูดกับพวกเขาว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายมาถึงแผ่นดินที่เราจะให้เจ้าเข้าไป
[19] และเมื่อเจ้ารับประทานอาหารของแผ่นดินนั้น เจ้าจงถวายเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์
[20] จงเอาแป้งส่วนแรกของเจ้าที่บดแล้วมาทำขนมก้อนหนึ่งถวายเป็นเครื่องถวาย เป็นเครื่องถวายที่ได้จากลานนวดข้าว เจ้าจงถวายขนมนี้
[21] จงเอาแป้งส่วนแรกของเจ้าที่บดแล้วถวายเป็นเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์ตลอดชาติพันธุ์ของเจ้าทั้งหลาย
[22] “แต่ถ้าเจ้าทั้งหลายทำผิดโดยไม่เจตนา และไม่ได้ทำตามพระบัญญัติทั้งหมดนี้ ซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสส
[23] คือทุกอย่างที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาพวกเจ้าโดยโมเสส ตั้งแต่วันที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา และสืบต่อๆ ไปตลอดชาติพันธุ์ของเจ้าทั้งหลาย
[24] และถ้าเป็นการทำผิดโดยไม่เจตนา โดยที่ชุมนุมชนไม่รู้เห็นด้วย ให้ชุมนุมชนทั้งหมดถวายโคหนุ่มตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ให้เป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระยาห์เวห์ พร้อมกับธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่คู่กันตามกฎเกณฑ์ รวมทั้งถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป
[25] และให้ปุโรหิตลบมลทินบาปให้แก่ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมด และเขาทั้งหลายจะได้รับการอภัย เพราะเป็นการทำผิดโดยไม่เจตนา และเขาได้ถวายเครื่องเผาบูชาของพวกเขาแด่พระยาห์เวห์ และถวายเครื่องบูชาลบล้างบาปเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ เพื่อความผิดโดยไม่เจตนาของเขา
[26] แล้วชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดจะได้รับการอภัย พร้อมกับคนต่างด้าวผู้อาศัยอยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย เพราะว่าประชาชนทั้งหมดเกี่ยวพันกับความผิดโดยไม่เจตนานั้น
[27] “ถ้าผู้ใดทำบาปที่เป็นความผิดโดยไม่เจตนา ก็ให้คนนั้นถวายแพะเมียอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป
[28] และให้ปุโรหิตลบมลทินบาปให้คนนั้นเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์เนื่องจากบาปที่เขาทำผิดโดยไม่เจตนา ให้ลบมลทินบาปแก่เขาแล้วเขาจะได้รับการอภัย
[29] จงมีธรรมบัญญัติอย่างเดียวกันสำหรับผู้ทำผิดโดยไม่เจตนา คือทั้งคนอิสราเอลผู้เป็นคนพื้นเมือง และคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา
[30] แต่ถ้าคนใดคนหนึ่งทำผิดอย่างจงใจ ไม่ว่าเขาจะเป็นคนพื้นเมืองหรือเป็นคนต่างด้าว คนนั้นได้หมิ่นประมาทพระยาห์เวห์ เขาจะต้องถูกตัดออกจากท่ามกลางชนชาติของตน
[31] เพราะเขาดูหมิ่นพระดำรัสของพระยาห์เวห์ และขัดขืนพระบัญญัติของพระองค์ เขาต้องถูกตัดออกอย่างแน่นอน เขาต้องรับโทษของตน”
[32] ขณะที่คนอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาพบชายคนหนึ่งไปเก็บฟืนในวันสะบาโต
[33] พวกที่พบเขาเก็บฟืนก็พาเขามาหาโมเสส อาโรน และชุมนุมชนทั้งหมด
[34] เขาจึงขังคนนั้นไว้ เพราะยังไม่รู้ว่าจะทำกับเขาอย่างไร
[35] แล้วพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ชายคนนั้นจะต้องถูกลงโทษถึงตาย ชุมนุมชนทั้งหมดต้องเอาหินขว้างเขาให้ตายที่นอกค่าย”
[36] ชุมนุมชนทั้งหมดจึงพาเขามาที่นอกค่าย และเอาหินขว้างเขาจนตาย ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
[37] แล้วพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[38] “จงพูดกับคนอิสราเอลและสั่งพวกเขาให้ทำพู่ที่มุมของชายเสื้อคลุม ตลอดชาติพันธุ์ของเขา และให้เอาด้ายสีฟ้าติดที่พู่ของแต่ละมุม
[39] เพื่อเจ้าทั้งหลายจะมองดูพู่นั้น และจดจำพระบัญญัติทั้งหมดของพระยาห์เวห์แล้วปฏิบัติตาม เพื่อเจ้าจะไม่ทำอะไรตามความพอใจของเจ้า หรือตามที่ตาของพวกเจ้าอยากเห็น ซึ่งนำให้เจ้าหลงไปเล่นชู้ตามนั้น
[40] เพื่อว่าพวกเจ้าจะจดจำและทำตามพระบัญญัติทั้งหมดของเรา และเป็นคนบริสุทธิ์แด่พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย
[41] เราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าผู้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า เราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า”