[1] “ต่อไปนี้เป็นกฎเรื่องเครื่องบูชาชดใช้บาป เป็นของถวายที่บริสุทธิ์ที่สุด
[2] ให้พวกเขาฆ่าสัตว์ที่เป็นเครื่องบูชาชดใช้บาปในที่สำหรับฆ่าสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว และให้นำเลือดสัตว์นั้นประพรมที่แท่นและทุกด้านของแท่น
[3] และให้เอาไขมันของสัตว์นั้นถวายบูชาเสียทั้งหมดด้วย คือหางอ้วนใหญ่ ไขมันที่หุ้มเครื่องใน
[4] ไตสองไตพร้อมกับไขมันที่ติดอยู่กับไตซึ่งอยู่ตรงบั้นเอว และให้เขาตัดไขที่อยู่เหนือตับนั้นออกพร้อมกับไต
[5] ให้ปุโรหิตเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่พระยาห์เวห์ เป็นเครื่องบูชาชดใช้บาป
[6] ให้ผู้ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทาน ให้รับประทานในวิสุทธิสถานเป็นของถวายที่บริสุทธิ์ที่สุด
[7] เครื่องบูชาชดใช้บาปก็เหมือนเครื่องบูชาลบล้างบาป มีกฎอย่างเดียวกัน ปุโรหิตผู้ทำพิธีถวายเครื่องบูชาลบมลทินจะได้เครื่องบูชานั้น
[8] ปุโรหิตถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวของผู้ใด ปุโรหิตผู้นั้นย่อมได้หนังของเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่ตนถวาย
[9] เครื่องธัญบูชาทุกอย่างที่ปิ้งในเตาอบ และทั้งหมดซึ่งเตรียมในกระทะหรือที่เหล็กให้ตกเป็นของปุโรหิตผู้ถวายของเหล่านั้น
[10] ธัญบูชาทุกอย่างที่เคล้าน้ำมันหรือไม่เคล้าจะตกเป็นของบรรดาบุตรอาโรนเท่าเทียมกัน
[11] “ต่อไปนี้เป็นกฎเรื่องเครื่องศานติบูชาซึ่งคนนำมาถวายแด่พระยาห์เวห์
[12] ถ้าเขาถวายเพื่อขอบพระคุณ พร้อมกับเครื่องบูชาขอบพระคุณนี้ ให้เขาถวายขนมไร้เชื้อเคล้าน้ำมัน ขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมัน ขนมที่ทำจากแป้งอย่างดีเคล้าน้ำมันให้ดี
[13] พร้อมกันนี้ให้เขานำขนมปังใส่เชื้อ มาถวายเป็นส่วนของเครื่องบูชา พร้อมกับสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องศานติบูชาที่ถวายเพื่อขอบพระคุณ
[14] ให้เขาถวายเครื่องบูชาเหล่านี้อย่างละก้อนเป็นเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์ ซึ่งจะเป็นส่วนของปุโรหิตผู้เอาเลือดศานติบูชาประพรม
[15] ส่วนเนื้อสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องศานติบูชาเพื่อขอบพระคุณนั้น เขาจะต้องรับประทานเสียในวันถวายบูชา ไม่ให้เหลือไว้จนถึงวันรุ่งขึ้น
[16] ถ้าเครื่องบูชานั้นเป็นเครื่องบูชาแก้บน หรือเป็นเครื่องบูชาตามใจสมัคร ให้เขารับประทานในวันถวายบูชา และในวันรุ่งขึ้นเขายังรับประทานส่วนที่เหลือได้
[17] ส่วนเนื้อของเครื่องบูชาที่เหลือถึงวันที่สาม ให้เผาเสียด้วยไฟ
[18] ถ้าผู้ใดรับประทานเนื้อสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องศานติบูชาในวันที่สาม ผู้ถวายนั้นจะไม่เป็นที่โปรดปราน และไม่ทรงถือว่า เครื่องบูชานั้นเป็นที่พอพระทัย เป็นการกระทำที่พึงรังเกียจ และผู้ที่รับประทานจะต้องได้รับโทษ
[19] “เนื้อที่ไปถูกของที่เป็นมลทินใดๆ ห้ามรับประทาน จงเผาเสียด้วยไฟ เนื้อส่วนอื่นนั้นบุคคลที่สะอาดทุกคนรับประทานได้
[20] ถ้าผู้ใดรับประทานเนื้อสัตวบูชาซึ่งเป็นศานติบูชาแด่พระยาห์เวห์ โดยที่ตนยังมีมลทินติดตัวอยู่ ผู้นั้นจะต้องถูกขับออกจากชนชาติของตน
[21] ถ้าผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทินไม่ว่าจะเป็นมลทินของคน หรือเป็นสัตว์ที่เป็นมลทิน หรือเป็นสิ่งพึงรังเกียจอันใดที่เป็นมลทิน และผู้นั้นมารับประทานเนื้อของศานติบูชาแด่พระยาห์เวห์ ผู้นั้นจะต้องถูกขับออกจากชนชาติของตน”
[22] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[23] “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ห้ามเจ้าทั้งหลายรับประทานไขมันของโค ของแกะ หรือของแพะ
[24] ไขมันของสัตว์ที่ตายเอง และไขมันของสัตว์ที่ถูกสัตว์อื่นกัดตาย จะนำไปใช้อย่างอื่นก็ได้ แต่ห้ามรับประทานเป็นอันขาด
[25] ทุกคนที่รับประทานไขมันของสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่พระยาห์เวห์ จะถูกขับออกจากชนชาติของตน
[26] ยิ่งกว่านั้นอีกห้ามเจ้ารับประทานเลือดในที่ใดๆ ที่เจ้าอาศัยอยู่ ไม่ว่าเลือดนกหรือเลือดสัตว์
[27] ผู้ใดรับประทานเลือดผู้นั้นจะถูกขับออกจากชนชาติของตน”
[28] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[29] “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ผู้ใดจะถวายสัตวบูชาซึ่งเป็นศานติบูชาแด่พระยาห์เวห์ ให้ผู้นั้นนำเครื่องบูชาของเขามาถวายแด่พระยาห์เวห์ จากสัตวบูชาซึ่งเป็นศานติบูชาของเขา
[30] ให้เขานำเครื่องถวายบูชาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์มาด้วยตนเอง ให้เขานำไขมันมาพร้อมกับเนื้ออกนั้น เพื่อเอาเนื้ออกนั้นโบกถวายเป็นเครื่องโบกถวายแด่พระยาห์เวห์
[31] ให้ปุโรหิตเผาไขมันเสียบนแท่นบูชา แต่เนื้ออกนั้นตกเป็นของอาโรนและบรรดาบุตรของเขา
[32] แต่ขาขวาของสัตว์นั้น เจ้าจงให้ปุโรหิตเป็นเครื่องถวายจากเครื่องบูชาแห่งศานติบูชา
[33] บุตรของอาโรนผู้ทำพิธีถวายเลือดแห่งศานติบูชาและไขมันจะได้รับขาขวาเป็นส่วนของเขา
[34] เพราะว่าเนื้ออกที่โบกถวาย และเนื้อขาที่ถวายนั้น เราได้เอาจากคนอิสราเอลจากเครื่องศานติบูชาของเขา และเราได้มอบให้แก่อาโรนปุโรหิต และบรรดาบุตรของเขา เป็นส่วนได้อันถาวรจากคนอิสราเอล
[35] นี่เป็นส่วนของอาโรนและบรรดาบุตรของเขาที่ได้จากเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่พระยาห์เวห์ ซึ่งมอบหมายให้แก่เขาทั้งหลายในวันที่พวกเขาถูกถวายไว้เป็นปุโรหิตปรนนิบัติพระยาห์เวห์
[36] พระยาห์เวห์ทรงบัญชาคนอิสราเอลให้มอบสิ่งเหล่านี้แก่เขาทั้งหลาย ในวันที่พวกเขาได้รับการเจิมเป็นปุโรหิต เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วชาติพันธุ์ของเขาทั้งหลาย”
[37] ทั้งหมดนี้ เป็นกฎเรื่องเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องธัญบูชา เครื่องบูชาลบล้างบาป เครื่องบูชาชดใช้บาป เครื่องบูชาเพื่อการสถาปนา และเครื่องศานติบูชา
[38] ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสสบนภูเขาซีนาย ในวันที่พระองค์ทรงบัญชาคนอิสราเอลให้นำเครื่องบูชามาถวายแด่พระยาห์เวห์ ในถิ่นทุรกันดารซีนาย