[1] “ถ้าผู้ใดทำบาป คือได้ยินคำประกาศเรียกพยาน โดยที่เขารู้เห็นหรือรู้เรื่องในเหตุการณ์ที่เป็นคดี แต่เขาไม่ยอมให้การ เขาต้องรับโทษความผิดของเขา
[2] หรือผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทิน จะเป็นซากสัตว์ป่าที่เป็นมลทิน หรือซากสัตว์เลี้ยงที่เป็นมลทิน หรือซากสัตว์ที่เคลื่อนที่ติดพื้นดินที่เป็นมลทินโดยไม่ทันรู้ตัว เขาจึงเป็นมลทินและมีความผิด
[3] ถ้าเขาแตะต้องมลทินของคน จะเป็นสิ่งใดก็ตามที่ทำให้เขาเป็นมลทินโดยไม่รู้ตัว แล้วรู้ทีหลัง เขายังคงมีความผิด
[4] ถ้าคนใดเผลอตัวกล่าวคำสาบานว่าจะทำชั่วหรือดี หรือเผลอตัวกล่าวคำสาบานใดๆ โดยไม่ยั้งคิด แล้วเขานึกขึ้นได้ภายหลัง เขามีความผิดในเรื่องนั้นๆ
[5] เมื่อผู้ใดมีความผิดเรื่องหนึ่งเรื่องใดตามที่กล่าวมานี้ ก็ให้เขาสารภาพบาปที่เขาได้ทำ
[6] และให้เขานำเครื่องบูชาเป็นค่าปรับสำหรับบาปซึ่งเขาได้ทำนั้นมาถวายแด่พระยาห์เวห์ จะเป็นสัตว์ตัวเมียจากฝูง ลูกแกะหรือแพะก็เป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปได้ โดยวิธีนี้ปุโรหิตจะลบล้างบาปของเขา
[7] “ถ้าเขาไม่สามารถถวายลูกแกะตัวหนึ่งได้ ก็ให้เขานำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบสองตัวมาถวายแด่พระยาห์เวห์เพื่อชดใช้บาปของเขา นกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป และนกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัว
[8] ให้เขานำนกทั้งสองตัวนี้มาให้ปุโรหิต ปุโรหิตจะถวายนกตัวที่เป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปก่อน โดยบิดหัวนกหลุดจากคอแต่ไม่ทำให้ขาด
[9] และให้เอาเลือดเครื่องบูชาลบล้างบาปประพรมข้างแท่นบูชาเล็กน้อย ส่วนเลือดที่เหลือให้ไหลออกที่ฐานแท่นบูชา นี่เป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป
[10] แล้วเขาจะถวายนกตัวที่สองเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวตามกฎเกณฑ์ แล้วปุโรหิตจะลบล้างบาปของเขาที่เขาได้ทำ และเขาจะได้รับการอภัย
[11] “แต่ถ้าเขายังไม่สามารถนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบสองตัวมา ก็ให้เขานำแป้งอย่างดีหนึ่งกิโลกรัมมาเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปซึ่งเขาได้ทำนั้น ห้ามเขาใส่น้ำมัน หรือวางเครื่องกำยานบนแป้ง เพราะเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป
[12] ให้เขานำแป้งมาให้ปุโรหิต และปุโรหิตจะเอาแป้งกำมือหนึ่งเป็นส่วนอนุสรณ์ และเผาบนแท่นเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่พระยาห์เวห์ เป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป
[13] เช่นนี้แหละ ปุโรหิตจะลบล้างบาปของเขา ซึ่งเขาได้ทำในเรื่องหนึ่งเรื่องใดที่กล่าวมานี้ และเขาจะได้รับการอภัย ส่วนที่เหลือนั้นจะเป็นของปุโรหิตเช่นเดียวกับธัญบูชา”
[14] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[15] “ถ้าผู้ใดทำการไม่ซื่อตรง และทำบาปโดยไม่เจตนาต่อบรรดาสิ่งบริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์ ให้ผู้นั้นนำแกะตัวผู้ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องบูชาชดใช้บาปมาถวายแด่พระยาห์เวห์ ให้เจ้าประเมินราคาเป็นเงินเชเขล ตามเชเขลของสถานนมัสการ เป็นเครื่องบูชาชดใช้บาป
[16] ผู้นั้นต้องชดใช้ความผิดที่เขาทำต่อสิ่งบริสุทธิ์ และเพิ่มอีกหนึ่งในห้าของราคาของสิ่งบริสุทธิ์นั้น นำมามอบให้แก่ปุโรหิต และปุโรหิตจะลบล้างบาปของเขาด้วยแกะตัวผู้ ที่ถวายเป็นเครื่องบูชาชดใช้บาป และเขาจะได้รับการอภัย
[17] “ถ้าผู้ใดทำผิด คือทำผิดธรรมบัญญัติข้อหนึ่งข้อใดของพระยาห์เวห์ที่ทรงห้ามทำ ถึงแม้ทำโดยไม่รู้ตัว เขามีความผิด จะต้องรับโทษความผิดของเขา
[18] ให้ผู้นั้นนำแกะตัวผู้ปราศจากตำหนิมาจากฝูงให้ปุโรหิต ตามที่เจ้าได้ประเมินราคา เป็นเครื่องบูชาชดใช้บาป ปุโรหิตจะลบล้างบาปของเขาตามความผิดซึ่งเขาได้ทำโดยไม่เจตนานั้น และเขาจะได้รับการอภัย
[19] เครื่องบูชานี้เป็นเครื่องบูชาชดใช้บาป เพราะเขาได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์”