Skip to content
Opens in a new window

[1] พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า

[2] “จง​กล่าว​แก่​อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง‍หลาย​ของ​เขา และ​แก่​คน​อิส‌รา‌เอล​ว่า ต่อ‍ไป​นี้​เป็น​สิ่ง​ซึ่ง​พระ‍ยาห์‌เวห์​ได้​ทรง​บัญชา​ไว้

[3] ถ้า​ชาว​อิส‌รา‌เอล​คน​ใด​ฆ่า​โค​หรือ​ลูก‍แกะ หรือ​แพะ​ใน​ค่าย หรือ​ฆ่า​ภาย‍นอก​ค่าย

[4] และ​ไม่​ได้​นำ​มา​ที่​ประตู​เต็นท์​นัด‍พบ เพื่อ​ถวาย​เป็น​ของ​บูชา​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ที่​หน้า​พลับ‌พลา​แห่ง​พระ‍ยาห์‌เวห์ ผู้‍นั้น​ต้อง​มี​โทษ​ด้วย​ความ‍ผิด​เรื่อง​เลือด คือ​เขา​ทำ​ให้​เลือด​ตก ให้​ไล่​ผู้‍นั้น​ออก​จาก​ชน‍ชาติ​ของ​ตน

[5] ทั้ง‍นี้​เพื่อ​ให้​คน​อิส‌รา‌เอล​นำ​เครื่อง​บูชา​ซึ่ง​เขา​ถวาย​ที่​ท้อง‍ทุ่ง มา​ถวาย​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์ มา​ยัง​ปุโร‌หิต​ที่​ประตู​เต็นท์​นัด‍พบ ฆ่า​สัตว์​นั้น​เป็น​ศานติ‍บูชา​ถวาย​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์

[6] และ​ปุโร‌หิต​จะ​เอา​เลือด​สัตว์​นั้น​ประ‍พรม​แท่น‍บูชา​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ที่​ประตู​เต็นท์​นัด‍พบ และ​เผา​ไขมัน​ให้​เป็น​กลิ่น​พอ‍พระ‍ทัย​ถวาย​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์

[7] พวก​เขา​จะ​ต้อง​ไม่​ฆ่า​สัตว์​บูชา​ถวาย​ปีศาจ​แพะ​ซึ่ง​เขา​ทั้ง‍หลาย​เคย​กราบ‍ไหว้ ​อีก​ต่อ​ไป ให้​เรื่อง‍นี้​เป็น​กฎ‍เกณฑ์​ถาวร​สำหรับ​พวก​เขา​ตลอด​ชั่ว​ชาติ​พันธุ์​ของ​เขา​ทั้ง‍หลาย

[8] “และ​จง​กล่าว​แก่​เขา​ทั้ง‍หลาย​ว่า คน​อิส‌รา‌เอล​คน​ใด​หรือ​คน​ต่าง‍ด้าว​คน​ใด​ผู้​อาศัย​อยู่​ท่าม‍กลาง​พวก​เขา ที่​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​หรือ​เครื่อง​สัตว‌บูชา

[9] และ​ไม่​ได้​นำ​เครื่อง​สัตว‌บูชา​นั้น​มา​ที่​ประตู​เต็นท์​นัด‍พบ​เพื่อ​ถวาย​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์ ก็​ให้​ไล่​ชาย​ผู้‍นั้น​ออก​จาก​ชน‍ชาติ​ของ​ตน

[10] “ถ้า​คน​อิส‌รา‌เอล​หรือ​คน​ต่าง‍ด้าว​คน​ใด​ผู้​อาศัย​อยู่​ท่าม‍กลาง​พวก​เจ้า​รับ‍ประ‌ทาน​เลือด เรา​จะ​ตั้ง​หน้า​ต่อ​สู้​บุค‌คล​ผู้​รับ‍ประ‌ทาน​เลือด​นั้น และ​จะ​ไล่​เขา​ออก​จาก​ชน‍ชาติ​ของ​ตน

[11] เพราะ‍ว่า​ชีวิต​ของ​สัตว์​ทุก​ตัว​อยู่​ใน​เลือด เรา​ได้​ให้​เลือด​แก่​เจ้า​ทั้ง‍หลาย​เพื่อ​ใช้​บน​แท่น​บูชา เพื่อ​จะ​ลบ​มลทิน​ของ​เจ้า​ทั้ง‍หลาย เพราะ‍ว่า​โล‌หิต​เป็น​สิ่ง​ที่​ใช้​ลบ​มลทิน เพราะ​ชีวิต​เป็น​เหตุ

[12] เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​ได้​พูด​กับ​คน​อิส‌รา‌เอล​ว่า ห้าม​คน​ใด​ใน​พวกเจ้า​รับ‍ประ‌ทาน​เลือด หรือ​คน​ต่าง‍ด้าว​ผู้​อาศัย​ท่าม‍กลาง​เจ้า​ก็​ห้าม​รับ‍ประ‌ทาน​เลือด

[13] เมื่อ​คน​อิส‌รา‌เอล​คน​ใด​หรือ​คน​ต่าง‍ด้าว​ที่​อาศัย​อยู่​ท่าม‍กลาง​พวก​เขา ไป​ล่า​สัตว์​หรือ​นก​เพื่อ​นำ​มา​รับ‍ประ‌ทาน​ก็​ให้​หลั่ง​เลือด​ของ​มัน​ออก แล้ว​เอา​ดิน​กลบ

[14] “เพราะ‍ว่า​ชีวิต​ของ​สัตว์​ทุก‍ตัว​ก็​คือ​เลือด​ของ​มัน​นั่น​เอง เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​ได้​กล่าว​แก่​ประ‌ชา‍ชน​อิส‌รา‌เอล​ว่า ห้าม​เจ้า​รับ‍ประ‌ทาน​เลือด​ของ​สัตว์​ใดๆ เพราะ​ว่า​ชีวิต​ของ​สัตว์​ทุก‍ตัว​ก็​คือ​เลือด​ของ​มัน​นั่น​เอง ผู้‍ใด​รับ‍ประ‌ทาน​ก็​ต้อง​ถูก​ขับ​ออก

[15] และ​ทุก‍คน​ไม่​ว่า​ชาว​เมือง​หรือ​คน​ต่าง‍ด้าว​ผู้​รับ‍ประ‌ทาน​สัตว์​ที่​ตาย​เอง หรือ​ที่​ถูก​สัตว์​อื่น​กัด​ตาย ต้อง​ซัก​เสื้อ‍ผ้า​และ​อาบ‍น้ำ และ​เป็น​มลทิน​อยู่​จน​ถึง​เวลา​เย็น แล้ว​จึง​จะ​สะอาด​ได้

[16] ถ้า​เขา​ไม่​ซัก​เสื้อ‍ผ้า​หรือ​อาบ‍น้ำ เขา​ต้อง​รับ​โทษ​ของเขา”

เลวี‌นิติ — Chapters