[1] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[2] “เจ้าจงบัญชาแก่คนอิสราเอลให้นำน้ำมันบริสุทธิ์ คั้นจากมะกอกเพื่อเติมประทีป ให้ตะเกียงส่องแสงอยู่เสมอ
[3] ภายในเต็นท์นัดพบข้างนอกม่านหีบแห่งสักขีพยานนั้น ให้อาโรนจัดประทีปให้เป็นระเบียบตั้งแต่เวลาเย็นจนเวลาเช้าเสมอไปต่อพระยาห์เวห์ ทั้งนี้ให้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วชาติพันธุ์ของเจ้า
[4] ให้อาโรนจัดประทีปให้เป็นระเบียบอยู่บนคันประทีปทองคำบริสุทธิ์เสมอไปแด่พระยาห์เวห์
[5] “จงเอาแป้งอย่างดีปิ้งขนมปังสิบสองก้อน ก้อนหนึ่งใช้แป้งสองกิโลกรัม
[6] จงจัดขนมปังนั้นวางบนโต๊ะทองคำบริสุทธิ์ เป็นสองแถว แถวละหกก้อนแด่พระยาห์เวห์
[7] และเจ้าจงเอากำยานบริสุทธิ์ใส่ไว้ทุกแถว เพื่อจะคู่กับขนมปังเป็นส่วนอนุสรณ์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่พระยาห์เวห์
[8] ทุกๆ วันสะบาโตให้อาโรนจัดไว้ให้เป็นระเบียบถวายแด่พระยาห์เวห์เสมอไปในนามของอิสราเอล เป็นพันธสัญญานิรันดร์
[9] ให้ขนมนี้ตกเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา ให้เขารับประทานได้ในที่บริสุทธิ์ เพราะเป็นส่วนบริสุทธิ์ที่สุดที่ได้จากเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่พระยาห์เวห์ เป็นกฎเกณฑ์ถาวรสำหรับพวกเขา”
[10] ครั้งนั้นมีชายคนหนึ่งมีมารดาเป็นชาวอิสราเอล ส่วนบิดาเป็นชาวอียิปต์ออกไปท่ามกลางคนอิสราเอล และบุตรชายของหญิงอิสราเอลนี้ทะเลาะกับชายอิสราเอลคนหนึ่งในค่าย
[11] และบุตรชายของหญิงอิสราเอลคนนี้ได้เหยียดหยามพระนามและได้แช่งด่า เขาทั้งหลายจึงนำตัวเขามาให้โมเสส มารดาของเขาชื่อเชโลมิทบุตรสาวของดิบรีคนเผ่าดาน
[12] เขาทั้งหลายจึงขังชายคนนั้นไว้ จนกว่าพระประสงค์ของพระยาห์เวห์จะเป็นที่กระจ่างต่อเขาทั้งหลาย
[13] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[14] “จงนำผู้ที่แช่งด่านั้นออกมาจากค่าย ให้บรรดาผู้ที่ได้ยินคำแช่งด่า เอามือของตนวางไว้บนศีรษะของเขา และให้ชุมนุมชนเอาหินขว้างเขาให้ตาย
[15] และจงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ผู้ใดแช่งด่าพระเจ้าของเขา ผู้นั้นจะต้องได้รับโทษบาป
[16] ผู้ใดเหยียดหยามพระนามพระยาห์เวห์จะต้องถูกลงโทษถึงตาย ให้ชุมนุมชนขว้างเขาเสียให้ตาย คนต่างด้าวหรือชาวเมืองก็ดี เมื่อเขาเหยียดหยามพระนาม จะต้องถูกลงโทษถึงตาย
[17] ผู้ที่ฆ่าคนตายจะต้องถูกลงโทษถึงตาย
[18] ผู้ที่ฆ่าสัตว์จะต้องชดใช้สัตว์ ชีวิตแทนชีวิต
[19] ถ้าผู้ใดทำให้เพื่อนบ้านเสียโฉม เขาทำให้เสียโฉมอย่างไร ก็ให้ทำแก่เขาอย่างนั้น
[20] กระดูกหักแทนกระดูกหัก ตาแทนตา ฟันแทนฟัน เขาทำให้เสียโฉมอย่างไร เขาก็ต้องถูกทำให้เสียโฉมอย่างนั้น
[21] ผู้ใดที่ฆ่าสัตว์ต้องเสียค่าชดใช้ และผู้ใดที่ฆ่าคน ให้ผู้นั้นถูกลงโทษถึงตาย
[22] จงมีกฎหมายอย่างเดียวกันสำหรับคนต่างด้าว และสำหรับคนท้องถิ่น เพราะเราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า”
[23] โมเสสก็กล่าวแก่คนอิสราเอล ดังนั้นพวกเขาจึงพาคนที่แช่งด่านั้นออกมาจากค่าย และเอาหินขว้างเขาตาย คนอิสราเอลทำดังนี้ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสสไว้